Movie and Television Review and Classification Board (MTRCB) wydała w czwartek oświadczenie ostrzegające przed „używaniem fałszowanych lub przerabianych pozwoleń” po wykryciu fałszywego Permit to Exhibit (PTE) dla filmu Tatsulok w reżyserii Jhonny'ego Bobiera. Rada stwierdziła, że niezależna firma produkcyjna odpowiedzialna za film, Tanajuan Pelikula Production, zostanie poddana odpowiednim postępowaniom z zachowaniem należytego procesu.

Zaplanowany na 29 sierpnia pokaz Tatsulok w Gateway Mall 2 w Araneta City został odwołany, tydzień po premierze filmu w tym samym multipleksie 21 sierpnia, do której — według MTRCB — użyto fałszywego pozwolenia.

Pan Bobier odpowiedział własnym oświadczeniem opublikowanym na swoim Facebooku, mówiąc, że zawieszony pokaz „nie anuluje przesłania filmu”. Film jest przedstawiany jako polityczna alegoria filipińskich doświadczeń niesprawiedliwości, nierówności i zawodności instytucji.

„W rzeczywistości jest coś niemal poetyckiego w filmie, który mówi o milczeniu, władzy i kontroli, a nagle sam znajduje się w centrum sytuacji wymagającej milczenia, wyjaśnień i uwagi” — czytamy w oświadczeniu. „Interpretację pozostawimy publiczności”.

MTRCB, utworzona na mocy dekretu prezydenckiego nr 1986 z 1985 roku, jest agencją rządową uprawnioną do regulowania i klasyfikowania filmów, programów telewizyjnych i pokrewnych treści medialnych na Filipinach. Rada zaznaczyła, że poza fałszywym pozwoleniem jej dokumenty wykazały, iż film nie przeszedł wymaganego przeglądu i klasyfikacji, a sama Tanajuan Pelikula Production nie jest zarejestrowana w agencji. Zgodnie z filipińskimi przepisami wszystkie filmy wyświetlane w miejscach publicznych muszą przejść przegląd MTRCB i otrzymać klasyfikację. Istnieje pięć kategorii — od G, oznaczającej film odpowiedni dla widzów w każdym wieku, po R-18, ograniczoną do widzów w wieku 18 lat i starszych.

Fałszywe pozwolenie zostało wykryte 21 sierpnia, podczas premiery Tatsulok, gdy członkini rady MTRCB Ma. Cecilia Villarosa zobaczyła swoje nazwisko na liście rzekomych recenzentów, co nie było prawdą. „Dalsze badanie wykazało, że nazwisko innego członka Rady było zapisane błędnie, pozwolenie nie miało oficjalnej pieczęci suchej MTRCB, a rzekomo zostało wydane w dniu, w którym praca urzędów została zawieszona z powodu powodzi” — podała rada.

Przewodnicząca i dyrektor generalna MTRCB Diorella „Lala” Sotto dodała w oświadczeniu, że użycie fałszywego PTE to „poważne naruszenie”. „Żaden producent ani twórca filmowy nie może ominąć procesu przeglądu i klasyfikacji MTRCB za pomocą sfabrykowanych lub nieautoryzowanych dokumentów” — powiedziała.

Nie wiadomo, jakie kary lub konsekwencje mogą spotkać firmę produkcyjną po tym ostrzeżeniu. Rada przypomniała公众, że osoby i podmioty prowadzące działalność regulowaną w branży filmowej i telewizyjnej muszą zarejestrować się w agencji. Ponieważ Gateway Cineplex nie wykryło wcześniej fałszerstwa, MTRCB wezwała także kina do samodzielnego weryfikowania każdego PTE przed dopuszczeniem filmu do wyświetlania — odpowiedzialność, która zazwyczaj spada na lokale komercyjne pokazujące niezależne produkcje nieprzechodzące przez dużych dystrybutorów.

Tatsulok składa się z trzech eksperymentalnych filmów krótkometrażowych: Parapo, Sacrifice Valley i Kalye Bulag. Pierwszy segment miał samodzielną premierę w maju ubiegłego roku w ramach inauguracyjnego FAMAS Short Film Festival, gdzie pan Bobier otrzymał nagrodę za reżyserię. Film można oglądać online bezpłatnie na Cinemata, cyfrowej platformie filmów społecznych i środowiskowych — droga dystrybucji, która w przeciwieństwie do publicznych pokazów kinowych nie zależy od pozwolenia na wystawy wydawanej przez MTRCB.

Pozostaje kwestią otwartą, czy pełnometrażowy film zostanie w jakikolwiek sposób wyświetlony po tej kontrowersji. W internetowym oświadczeniu opublikowanym 27 sierpnia pan Bobier podziękował tym, którzy podczas premiery obejrzeli, wsparli, kwestionowali, krytykowali i rozmawiali o Tatsulok.

„Bo być może najbardziej niewygodna rzecz, jaką może zrobić film, to nie obrażać” — zakończył. „To sprawić, by ludzie spojrzeli. A gdy ludzie zaczną patrzeć, staje się znacznie trudniej przekonać ich, że nie ma czego oglądać. Nakikita na nila tayo (Teraz nas widzą).” — Brontë H. Lacsamana