Samocenzura na amerykańskich kampusach uniwersyteckich jest największa wśród studentów o najbardziej umiarkowanych poglądach – a nie tylko wśród konserwatystów – zgodnie z nowym roboczym tekstem National Bureau of Economic Research (NBER).

Ekonomiści Peter Arcidiacono, Cory Dowd i Matthew Lilley opierają swoje wnioski na danych ankietowych zebranych wśród studentów prywatnej uczelni elitarnej – zakres ten pozostawia otwartym pytanie, jak daleko wzorzec rozciąga się na inne typy instytucji. Ich wyniki dodają niuansów do powszechnej obawy w debacie publicznej, że głosy konserwatywne są na kampusach tłumione. Badanie rzeczywiście stwierdza, że konserwatyści samocenzurują się częściej niż liberałowie, ale dochodzi też do wniosku, że studenci zajmujący ideologiczne centrum milką najbardziej. „Samocenzura nie sprowadza się po prostu do bycia konserwatystą: to studenci o najbardziej umiarkowanych poglądach cenzurują się najbardziej” – stwierdza raport. Dla debaty, która koncentrowała się głównie na ekspresji konserwatywnej, wskazanie umiarkowanych jako grupy najbardziej powściągliwej daje dyskusji empiryczny punkt odniesienia wykraczający poza znajomy podział lewica–prawica.

Autorzy wiążą ten wzorzec z dwoma czynnikami: pewnością siebie i doniosłością tematu. Studenci pewniejsi swoich poglądów lub ci, którzy uważają dany temat za szczególnie ważny, mają tendencję do bardziej skrajnych stanowisk i rzadziej się samocenzurują. W tej perspektywie to, czy student zabiera głos, odzwierciedla siłę jego przekonań i to, jak bardzo dana sprawa jest dla niego istotna, a nie samą ideologię.

Dane ujawniają też asymetrie ideologiczne w obrębie tej samej osoby. Ten sam student częściej samocenzuruje poglądy, w których jest relatywnie bardziej konserwatywny, niż te, w których jest relatywnie bardziej liberalny. Konserwatyści są też znacznie częściej niż liberałowie wskazywać obawy przed wykluczeniem społecznym jako powód milczenia i deklarują mniejszą samocenzurę poza wspólnotą uniwersytecką.

Znaczenie ma również postrzegana marginalizacja. Grupy uznawane za marginalizowane samocenzurują się rzadziej niż grupy większościowe, a różnica jest największa w kwestiach dla nich doniosłych – na przykład wśród czarnoskórych studentów w sprawie ruchu Black Lives Matter (BLM). Czytane łącznie z asymetriami wewnątrzosobowymi wyniki opisują milczenie jako związane z konkretnymi tematami i pozycją studenta względem poglądu większości, a nie jako stałą cechę jednej grupy politycznej.

Raport jest dostępny w ramach serii roboczych tekstów NBER, a na stronie NBER dostępny jest profil autora Petera Arcidiacono. NBER to prywatna, non-profit organizacja badawcza z siedzibą w Cambridge w Massachusetts; jej robocze teksty upubliczniają badania przed formalną publikacją i niekoniecznie przeszły recenzję, więc wyniki mogą się jeszcze zmienić w toku tego procesu.

O wynikach poinformował blog ekonomiczny Marginal REVOLUTION.