AktualnościMakroBiograf Trumpa twierdzi, że władcy Zatoki znaleźli w Kushnerze „idealną ofiarę”

Biograf Trumpa twierdzi, że władcy Zatoki znaleźli w Kushnerze „idealną ofiarę”

Autor: Alternet·

Najważniejsze informacje

  • •Wolff twierdzi, że Kushner otrzymał 2-miliardową inwestycję z Arabii Saudyjskiej po odejściu z pierwszej administracji Trumpa, a później uzyskał wsparcie ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Kataru.
  • •Trump używa Kushnera jako nieoficjalnego negocjatora na Bliskim Wschodzie, poza konwencjonalnymi strukturami dyplomatycznymi, mimo jego braku formalnego przygotowania dyplomatycznego.
  • •Książka Matthew Cole'a przedstawia Kushnera jako pośrednika pielęgnowanego przez przywódców Zatoki, a nie głównego architekta opisywanych relacji.
  • •Zarzuty dotyczące finansowania z Zatoki, operacji wpływu i interesów finansowych Kushnera pozostają sporne, a Kushner zaprzeczył im i zagroził działaniami prawnymi.
  • •Wolff oczekuje, że nowo wybrana Izba Reprezentantów i Senat kontrolowani przez Demokratów zbada Kushnera podczas przywracania zabezpieczeń etycznych i wymogów ujawnień finansowych.
Biograf Trumpa twierdzi, że władcy Zatoki znaleźli w Kushnerze „idealną ofiarę”

Michael Wolff, jeden z biografów prezydenta Donalda Trumpa, argumentuje, że połączenie wpływów dyplomatycznych, dostępu do rodziny Trumpa i majątku wspieranego przez kraje Zatoki w osobie Jareda Kushnera odzwierciedla załamanie rządowych zabezpieczeń — oraz porażkę mediów w badaniu, jak Kushner zgromadził tak dużą władzę.

W kolumnie opublikowanej w czwartek Wolff napisał, że Kushner zapewnił sobie 2-miliardową inwestycję od saudyjskiej rodziny królewskiej po odejściu z pierwszej administracji Trumpa w celu prowadzenia swojego funduszu hedgingowego. Kushner uzyskał także dodatkowe wsparcie ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Kataru.

Kushner powrócił teraz jako międzynarodowy negocjator administracji, napisał Wolff, ale bez żadnego nadzoru, ujawnień finansowych, a nawet infrastruktury bezpieczeństwa narodowego wokół niego. Wolff oczekuje, że nowo wybrana demokratyczna Izba Reprezentantów i Senat będą przyglądać się Kushnerowi, gdy przywracają zabezpieczenia dotyczące wymogów etycznych i ujawnień.

Wolff powołał się na nową książkę Matthew Cole'a, Princes and Thieves, jako na wyjaśnienie drogi Kushnera na szczyt. Książka koncentruje się na relacjach Kushnera z Mohamedem bin Zayedem Al Nahyanem, znanym jako MBZ, szefem Zjednoczonych Emiratów Arabskich, i Mohammedem bin Salmanem Al Saudem, znanym jako MBS, szefem Arabii Saudyjskiej, oraz bada, jak Kushner stał się głównym beneficjentem ich pieniędzy i intryg, napisał Wolff.

Wolff powiedział, że istnieje „skrajna potrzeba wyjaśnienia”, podczas gdy „prasa ery Trumpa” niewiele zrobiła, aby tego zażądać. Napisał, że Kushner pozostawał „na pełnym widoku” z „oszustwem na czole”, i powiedział, że ludzie są najwyraźniej „tak onieśmieleni i ogłuszeni połączeniem jego własnej pustki i ogromu jego wpływów oraz działania we własnym interesie, że po prostu patrzą na swoje buty”.

Biograf powiedział, że we własnych książkach próbował wyjaśnić, jak Kushner doszedł do władzy mimo braku doświadczenia. Wolff zastanawiał się, czy Kushner dotarł na najwyższe stanowisko, ponieważ mógł nadzorować „obszary zbyt skomplikowane, by jego teść mógł je zrozumieć lub chciał o nich pomyśleć”. Przypomniał też, że doradca Trumpa Steve Bannon powiedział kiedyś, że prawdziwym sukcesem Kushnera było to, że „gdy robi się trudno, Jared wychodzi z pokoju”.

Książka Cole'a przedstawia inną interpretację, którą Wolff przyznał, była „znacznie lepsza” niż jego własna. Kushner, według tego ujęcia, nie był architektem niczego. Zamiast tego był niedoświadczonym pośrednikiem, którego wyrafinowani władcy Zatoki pielęgnowali i manipulowali nim. Jego dostęp do Trumpa, podziw dla bogactwa i transakcyjne podejście rzekomo uczyniły go użytecznym dla zagranicznych przywódców szukających wpływów.

Trump używa teraz Kushnera jako „nieoficjalnego” negocjatora na Bliskim Wschodzie, poza tradycyjnymi kanałami dyplomatycznymi. Kushner nie ma wykształcenia dyplomy ani negocjatora, napisał Wolff, co może pomóc wyjaśnić, dlaczego nie zdołał zawrzeć porozumienia z Iranem ani między Rosją a Ukrainą.

Książka Cole'a zarzuty, że pieniądze z Zatoki wspierały operacje wpływu i interesy finansowe Kushnera. Zarzuty te pozostają jednak kwestionowane, a Kushner wydał zaprzeczenia i groźby prawne w ich sprawie. Wolff powiedział, że relacja Cole'a niemal brzmi jak powieść szpiegowska.

„Co więcej, immersyjność i płynność narracji — trzymającej w napięciu — mogły dać amunicję sceptycyzmowi niektórych recenzentów. Są bardziej podejrzliwi wobec trafności wyjaśnienia Cole'a niż wobec uporczywego braku wyjaśnienia osiągnięć Kushnera”, napisał Wolff.

Wolff powiedział, że to był główny punkt. „Nie ma świata, w którym osiągnięcia Kushnera zdarzyłyby się bez ukrytej machiny ex deus machina”, napisał. Opisał książkę jako „krok po kroku podręcznik podstępów i dyplomacji”, który dostarcza „znacznie bardziej szczegółowy i użyteczny opis niezwykłej drogi Jareda Kushnera niż jakikolwiek dotychczasowy”.

Kushner ostatecznie zwyciężył, żeglując przez morze problemów Trumpa i, jak ujął to Wolff, jego „zazdrość i kaprysy”. Skończył też z 2 miliardami dolarów w kieszeni dla swojego funduszu hedgingowego.

Wolff twierdził, że dziennikarze tak przyzwyczaili się do niezwykłych skandali i korupcji ery Trumpa, że nie zbadali pozycji Kushnera. Napisał, że CNN najwyraźniej odwołało promocyjne wystąpienia Cole'a po tym, jak Kushner zagroził działaniami prawnymi, podczas gdy The Guardian osnuł swoją relację wokół zaprzeczeń Kushnera, a nie książki Cole'a.

Wolff bronił korzystania z anonimowych źródeł, argumentując, że tajemnica jest niezaskakująca przy relacjonowaniu wpływowych osób i rzekomych machinacji wpływu. Niemniej jednak przestrzegł, że niektóre szczegóły były wiarygodne, ale nie udowodnione: „Wiarygodność to nie prawda”.

Ostatecznie Wolff uznał książkę Cole'a za przekonujące wyjaśnienie inaczej zagadkowej sprawy. Powiedział, że ważniejszym argumentem jest to, że rosnący majątek Kushnera i jego trwała rola dyplomatyczna zasługują na większą kontrolę.

Źródło: Alternet

Powiązane kolumny Michaela Wolffa: