Marginal Revolution poleca książkę Khodarkovsky’ego „The Steppe and its Empires”
Najważniejsze informacje
- •Wpis Marginal Revolution wyraża entuzjastyczną opinię o nowej książce Michaela Khodarkovsky’ego o imperium rosyjskim i eurazjatyckim.
- •Wpis mówi, że książka bardzo się podoba i kończy się rekomendacją „Recommended.”
- •Jeden z fragmentów twierdzi, że rosyjskie rządy imperialne były wyjątkowo nieograniczone i silnie wspierane przez Cerkiew prawosławną.
- •Inny fragment stwierdza, że władcy Eurazji postrzegali siebie jako suwerenów imperiów uniwersalnych, a nie narodowych.
- •Przytoczone fragmenty sugerują, że ten model imperialny zacierał granicę między centrum a peryferiami i pozostawiał niewiele miejsca dla instytucji związanych z wolnością.
Wpis na blogu ekonomicznym Marginal Revolution, opublikowany 15 sierpnia 2026 roku pod tytułem „That was then, this is now”, zawiera entuzjastyczną rekomendację nowej książki historyka Michaela Khodarkovsky’ego, The Steppe and its Empires: The Russian Empire & its Eurasian Counterparts. Wpis stwierdza, że bardzo mu się ona „podoba”, i kończy po prostu słowem „Recommended.” Cytowane fragmenty sugerują, że książka jest skierowana do czytelników zainteresowanych tym, jak uzasadniano rządy imperialne w różnych kontekstach historycznych, zwłaszcza tam, gdzie przecinały się religia, suwerenność i język władzy.
Wpis przytacza dwa fragmenty książki. W pierwszym Khodarkovsky twierdzi, że Rosja wyraźnie odróżniała się od innych tradycji imperialnych:
Russia presented the most remarkable contrast to both Eurasian and Western empires. The power of Muscovite tsars and Russian emperors seemed to be completely unconstrained by moral or ethical boundaries. Whereas religious authorities in Europe, the Islamic world, and China kept some distance from the state and had a degree of independence from the rulers, in Russia the Orthodox Church was fully behind the autocratic powers of the tsars. Ivan III was the first to adopt the title samoderzhets (a calque of a title of Byzantine emperors, literally “autocrat” in Greek), which he used in the sense of a “sovereign” ruler. It took another half century before his grandson, Ivan IV, began to use the title to signal his exceptional, universal, and unrestrained power.
Drugi fragment szerzej omawia sposób, w jaki władcy eurazjatyccy postrzegali samych siebie:
To begin with, each Eurasian ruler conceived of himself as the sovereign of a universal, not national, empire. Such a ruler was non plus ultra; confident in his superiority over other religious or political bodies, he was destined to rule the world, if not politically, at least rhetorically, an autocrat whose subjects’ servile condition was a natural state. Seen through the prism of a universal monarchy, the Eurasian imperial vision blurred the separation between metropolis and periphery, between the peoples within and outside the empire’s boundaries, between servitude and slavery. Whether they were elites or commoners, all were considered to be in personal servitude to an emperor and often referred to by a term interchangeable with slave. Consequently, Eurasian societies did not develop either the notions or the institutions that could enshrine the idea of freedom… The concept of universal monarchy allowed for little differentiation between internal and external territories.
Source: Marginal Revolution
