Wyciekłe zdjęcia miały zakończyć kampanię Chrisa Gallanta. Zamiast tego ją sfinansowały. Po tym, jak „New York Post” opublikował archiwalne zdjęcia demokraty pozującego w akcesoriach bondage dla sanfranciskiego sklepu z wyrobami skórzanymi, jego zbiórki przyspieszyły. W kwartale, w którym pojawiły się zdjęcia, Gallant zgromadził więcej środków niż urzędujący kongresman: jego październikowy kwartalny raport FEC wykazuje 929 825 dolarów wpływów za okres od lipca do września, podczas gdy kongresman Nick LaLota zgłosił około 609 000 dolarów za ten sam okres.

Te pieniądze kupiły bliską porażkę, a nie zwycięstwo. LaLota wygrał trzecią kadencję w 1. okręgu kongresowym stanu Nowy Jork w ubiegły wtorek, zdobywając 51,1% głosów wobec 48,9% Gallanta — przewagą niecałych 7 000 głosów przy rozliczeniu 560 z 561 okręgów wyborczych. Gallant początkowo czekał na karty do głosowania korespondencyjne, po czym przyznał porażkę w środę. Niemniej przewaga LaLoty skurczyła się z około 11 punktów w 2024 roku do około dwóch — w roku, w którym demokraci odzyskali kontrolę nad Kongresem.

Pieniądze te nie były też szczególnie lokalne. Przegląd surowych wpisów FEC obu kampanii z 2026 roku do 14 października przeprowadzony przez Fortune wykazał, że darczyńcy z okręgu stanowili około 16% środków LaLoty od zidentyfikowanych osób i nieco ponad jedną trzecią u Gallanta.

Napływ pieniędzy po wycieku podążał za tym samym wzorcem. W ciągu 32 dni po publikacji artykułu w „Post” 13 września Gallant zgłosił 276 055 dolarów wyszczególnionych wpłat. Tylko 65 997 dolarów — około 24% — pochodziło od osób mieszkających w NY-1, a prawie połowa tej kwoty od 62 darczyńców z Hamptons. Darczyńcy z Manhattanu i Kalifornii przekazali łącznie 73 606 dolarów — więcej niż wszyscy darczyńcy z okręgu razem wzięci.

W NY-1 ludzie, którzy finansowali wyścig, i ci, którzy w nim głosowali, często byli różni. Obie kampanie były finansowane głównie przez darczyńców spoza okręgu, w tym znamienite nazwiska z Wall Street, Hollywoodu i branży technologicznej. Nawet kandydaci mieszkali poza jego granicami: obaj zamieszkują okolice Amityville, na południowym wybrzeżu Long Island, co oznacza, że żaden z nich nie mógł zagłosować na siebie.

Okręg z letnim adresem

NY-1 rozciąga się od miasteczek północnego wybrzeża hrabstwa Suffolk po East End, obejmując winnice i farmy na North Fork oraz Hamptons na South Fork. Pomiędzy nimi leżą Smithtown i Brookhaven, gdzie przedmieścia przechodzą w lasy, a mieszkańcy to głównie dojeżdżający do pracy, funkcjonariusze służb i właściciele małych firm.

Każdego lata South Fork zapełniają ludzie, którzy rządzą Wall Street i wielkim biznesem, co czyni ten okręg jednym z najaktywniejszych politycznych bankomatów w kraju, gdzie finansiści i przemysłowcy organizują zbiórki dla obu partii. Sami darczyńcy z hrabstwa Suffolk przekazali ponad 45 milionów dolarów na kampanie w samym cyklu 2020 roku, według danych OpenSecrets cytowanych przez CNBC. W sierpniu wiceprezydent JD Vance zebrał ponad 5 milionów dolarów od młodych republikańskich darczyńców w domu Omeeda Malika w Southampton — prezydenta 1789 Capital i znanego darczyńcy Trumpa.

Dwóch kandydatów, jedna malejąca przewaga

LaLota, weteran marynarki wojennej i były komisarz wyborczy hrabstwa Suffolk, został po raz pierwszy wybrany w 2022 roku na następcę Lee Zeldina i ponownie wybrany w 2024 roku, pokonując byłego prezentera CNN Johna Avlona przewagą około 11 punktów. W tamtym wyścigu LaLota krytykował Avlona za podwójne zamieszkanie w Sag Harbor i na Manhattanie.

Gallant, 37 lat, jest pilotem Black Hawka Gwardii Narodowej Armii, byłym kontrolerem ruchu lotniczego FAA na lotnisku JFK, byłym przywódcą związku zawodowym i wolontariuszem strażackim. Wygrał czerwcowe prawybory z około 63% głosów, pokonując Lukasa Ventourasa, 25-letniego studenta prawa i mieszkańca okręgu, który zebrał około 124 000 dolarów, głównie w drobnych, niewyszczególnionych wpłatach. Gallant otrzymał później poparcie senator Kirsten Gillibrand i byłej sekretarz transportu Pete'a Buttigiega.

Po artykule w „Post” adwokatka Gallanta, Sara Azari — która wcześniej reprezentowała byłego kongresmana Erica Swalwella po zarzutach o niewłaściwe zachowanie — potwierdziła, że zdjęcia są autentyczne i konsensualne. Gallant powiedział „New York Timesowi”, że miał nadzieję, iż sprawa stanie się jego „momentem Kim Kardashian”, a kampania zaczęła sprzedawać gadżety z hasłem „Make Politics Sexy Again”. LaLota konsekwentnie nazywał Gallanta „słabym i przebudzonym” oraz docinał mu za odmowę debaty.

Zapytany przez Fortune o napływ środków, Gallant odpowiedział za pośrednictwem Slingshot Strategies — firmy konsultingowej obiecującej „sprawdzoną historię zmiany tonu rozmowy” dla kandydatów stojących w obliczu „przytłaczających szans” i „trudnych walk”. Powiedział, że artykuł w „Post” „obrócił się przeciwko nim”, a wywiad w „Timesie” pozwolił wyborcom zobaczyć „dumnego geja, który odmówił wstydu za swoją tożsamość — i to trafiło”. O pieniądzach LaLoty spoza okręgu powiedział: „Nigdy nie musiałem polegać na zewnętrznych interesach, żeby próbować kupić ten mandat”. Około jedna trzecia jego własnych pieniędzy od zidentyfikowanych darczyńców pochodziła z okręgu.

LaLota przedstawił napływ środków jako skutek samej kontrowersji. „W te same dni, kiedy mój przeciwnik wycofywał się z debat, zarabiał na swojej przeszłości modela BDSM i filmów pornograficznych” — powiedział w oświadczeniu dla Fortune. „Zamiast chwalić się, jak otwarty jest w tych sprawach, jak robił to wobec „Timesa”, zawdzięcza Long Islanderom wyjaśnienie, dlaczego wybrał próżność i zbiórki zamiast debat i odpowiedzialności”.

Skąd pochodziły pieniądze

Fortune przeanalizował wyszczególnione wpłaty datowane na 2026 rok w surowych wpisach FEC obu kampanii do 14 października, więc porównanie obejmuje ten sam etap wyścigu dla obu kandydatów. Powracających darczyńców liczono raz, zwrócone wpłaty odliczono, a pozycje przekazów pośrednich skorygowano tak, by żadna wpłata nie została policzona dwukrotnie. FEC nie wymaga od kampanii podawania nazwisk osób wpłacających w cyklu 200 dolarów lub mniej, więc ci darczyńcy są wyłączeni. Fortune lokalizował darczyńców wewnątrz lub poza NY-1 na podstawie podanego miasta korespondencyjnego, które może różnić się od miejsca głosowania. Osoby fizyczne mogą wpłacić 3 500 dolarów na wybory w tym cyklu albo 7 000 dolarów łącznie na prawybory i wybory powszechne. Fortune zliczył wpisy ręcznie, a następnie użył Claude — modelu AI firmy Anthropic — do oczyszczenia surowych plików i sprawdzenia obliczeń.

LaLota miał większą kasę wyborczą. Do 14 października zebrał 4,5 miliona dolarów i miał 2,31 miliona dolarów gotówki. Gallant zebrał 1,7 miliona dolarów i miał 426 000 dolarów.

Ostrzejszy kontrast dotyczył źródła pieniędzy. Z 785 nazwanych darczyńców w wpisach LaLoty z 2026 roku 29% podawało adresy korespondencyjne w okręgu. Przekazali łącznie 207 161 dolarów — zaledwie 16% tego, co zebrał od zidentyfikowanych osób. PAC-i i inne komitety dostarczyły 1,18 miliona dolarów, około jednej czwartej jego łącznej sumy w cyklu.

Poparcie Gallanta było bardziej lokalne, ale nieznacznie. Z 1 031 nazwanych darczyńców w surowym pliku z 2026 roku 390 (38%) podawało adresy w NY-1, wpłacając blisko 300 000 dolarów — około jednej trzeciej z około 876 000 dolarów zebranych od zidentyfikowanych osób w tym roku. Licząc wpłaty z 2025 roku, jego łączna wyszczególniona suma od osób fizycznych w cyklu wynosi 1,15 miliona dolarów.

Połowa tych pieniędzy z okręgu, około 159 000 dolarów, pochodziła z Hamptons i Shelter Island — enklaw East End, gdzie bogaci nowojorczycy od dawna utrzymują drugie domy. W East Hampton połowa z 22 562 mieszkań nie jest nikim stałym miejscem zamieszkania, według American Community Survey Biura Spisu Ludności za lata 2020–2024, które traktuje drugie domy jako puste. W Brookhaven odsetek ten wynosi tylko około 9%.

Spoza okręgu 218 darczyńców z Manhattanu przekazało Gallantowi 215 600 dolarów, a 85 Kalifornijczyków około 93 000 dolarów. Trzynastu podało San Francisco.

Co wyciek przyniósł finansowo

Zdjęcia zadziałały jako narzędzie zbiórki — tylko że nie lokalnej. Między 13 września a 14 października Gallant zgłosił 677 wyszczególnionych wpłat o łącznej wartości 276 055 dolarów: 229 050 dolarów od 484 darczyńców indywidualnych oraz 47 005 dolarów od PAC-ów, komitetów partyjnych i innych źródeł.

Ten zysk, w całości z ostatniego miesiąca raportowania kampanii, stanowi około 16% zebranych w tym cyklu 1,7 miliona dolarów i blisko jedną trzecią z około 876 000 dolarów zebranych od zidentyfikowanych osób w 2026 roku. Około jedna trzecia wpłynęła w pierwszych czterech dniach po wycieku.

15 września, dwa dni po wycieku, Nowojorski Stanowy Komitet Demokratyczny przekazał kampanii 25 025 dolarów. Tego samego dnia kampania opłaciła Sarę Azari, znaną adwokatkę specjalizującą się w zarządzaniu kryzysowym i strategii medialnej.

Wśród kolejnych wpłat: 500 dolarów 15 września od Howarda Sacaroba, szefa ds. podatków w USA w Royal Bank of Canada, oraz 3 500 dolarów 4 października od Ryana Fitzpatricka, wiceprezydenta regionu Downtown Manhattan w Corcoran.

7 października „New York Times” opublikował własną analizę skandalu ze zdjęciami. Tego dnia Robert Saum, regionalny dyrektor Grupy Banku Światowego dla Europy Wschodniej, funkcja z siedzibą w Kijowie, wpłacił 1 000 dolarów. Podaje adres w Arlington w stanie Wirginia.

Steven Holley, dyrektor operacyjny nowojorskiego zarządcy inwestycyjnego Select Equity Group i były partner Sullivan & Cromwell, wpłacił 1 000 dolarów 9 października. Sacarob, Fitzpatrick i Holley wszyscy podają adresy w Nowym Jorku, poza okręgiem.

Siedzibujący w San Francisco CEO firmy Mr. S Leather — sklepu, z którym wiążą się zdjęcia — wpłacił 1 000 dolarów 10 października.

Kto płacił Gallantowi po wycieku?

Nie wszyscy najlepiej znani darczyńcy Gallanta wpłacili po artykule w „Post”. Fortune zweryfikował poniższe nazwiska z datami we wpisach.

Wall Street: Stephen Mandel, założyciel Greenwich hedge fund Lone Pine Capital, wpłacił maksymalne 3 500 dolarów 14 września, dzień po publikacji artykułu. Susan Mandel z Greenwich, ujęta jako bez zatrudnienia, wpłaciła 3 500 dolarów tego samego dnia.

Stare pieniądze i nieruchomości: Katharine Rayner, spadkobierczyni Cox Enterprises, której majątek oszacowany na około 4,9 miliarda dolarów (Forbes) opiera się na szacowanych 17% udziałach w rodzinnej firmie, wpłaciła 3 500 dolarów 15 września. Wpłaciła też wcześniej 2 000 dolarów w lipcu, a jej suma w cyklu jest ujęta na limicie 3 500 dolarów.

Kolejna maksymalna wpłata przyszła 26 września od Michaela Raynesa, dewelopera restaurującego zabytkowe nieruchomości w Miami. Pod koniec 2022 roku sprzedał zabytkowy majątek w Southampton za 20 milionów dolarów. Podaje adres korespondencyjny w Miami Beach.

Przed wyciekiem

Wall Street: Charles Myers wpłacił maksymalne 3 500 dolarów pod koniec 2025 roku, gdy Gallant wciąż przechodził prawybory. Jest założycielem i przewodniczącym Signum Global Advisors — firmy badawczej zajmującej się geopolityką, doradzającej instytucjom finansowym i reklamującej się „reprezentacją całego spektrum politycznego”. Wcześniej pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Evercore ISI i doradzał w kampanii Hillary Clinton w 2016 roku.

Jason Carroll, współzałożyciel firmy high-frequency trading Hudson River Trading, wpłacił 3 500 dolarów 8 września, pięć dni przed wyciekiem. Eric Knight, starszy trader w Jane Street, wpłacił 7 000 dolarów, obejmujących prawybory i wybory powszechne.

Hollywood i media: Kevin Huvane, współprzewodniczący Creative Artists Agency, wpłacił 3 500 dolarów 30 czerwca. Jeffrey Bewkes, były przewodniczący i CEO Time Warner, który sprzedał firmę AT&T w 2018 roku, wpłacił 3 500 dolarów 12 sierpnia.

Lokalnie: Nancy Goroff, chemik organik i była przewodnicząca wydziału chemii Stony Brook University, wpłaciła maksimum 29 czerwca, kilka dni po zwycięstwie Gallanta w prawyborach. Goroff mieszka w skromnym domu w stylu saltbox z widokiem na zatokę Stony Brook, wycenionym na około 1,1 miliona dolarów. W 2020 roku startowała w podobnie zarysowanym okręgu, przegrywając z Lee Zeldinem — obecnie szefem EPA administracji Trumpa.

Goroff wspierała także „Team KCQ” — progresywną próbę odsunięcia przewodniczącego demokratów hrabstwa Suffolk Richa Schaffera przez edukatorkę z North Fork Kathryn Casey Quigley. Casey Quigley uzyskała około 43% ważonych głosów komitetu powiatowego 22 września. Jej kampania oskarżała Schaffera o „zakulisowe układy” z lokalną partią Konserwatywną, która ostro potępiła zdjęcia Gallanta.

Kto płacił LaLocie

Wall Street: Charles Schwab, założyciel biura maklerskiego noszącego jego nazwisko, firmy z listy Fortune 500, przekazał LaLocie 13 600 dolarów w ciągu ostatnich dwóch cykli — maksimum dozwolone. Jego miasto korespondencyjne: Palm Beach na Florydzie.

Kryptowaluty i obronność: Faryar Shirzad, dyrektor ds. polityki Coinbase i były zastępca doradcy ds. bezpieczeństwa narodowego u George'a W. Busha, wpłacił 3 500 dolarów z adresu w Waszyngtonie. Palmer Luckey z Newport Beach w Kalifornii, który założył koncern zbrojeniowy Anduril po sprzedaniu Oculusa Facebookowi za około 2 miliardy dolarów, wpłacił 7 000 dolarów.

Pieniądze globalne: Leonard Blavatnik, urodzony na Ukrainie brytyjsko-amerykański miliarder stojący za Access Industries, przekazał LaLocie 3 500 dolarów w marcu, według Forbesa. Raporty FEC ujmują kolejne 7 000 dolarów łącznie od jego żony Emily.

„Choć nigdy go nie spotkałem, doceniam jego wsparcie” — powiedział LaLota. Jego rzeczniczka zasugerowała, że Blavatnika może przyciągać do LaLoty fakt, iż rosyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych umieściło kongresmana na majowej liście z 2023 roku obejmującej 500 Amerykanom zakazanych wjazdu do Rosji — wyróżnienie, które kongresman „nosi jak order”.

Ostatnie wpłaty Blavatnika obejmują także demokratycznego kongresmana Ritchiego Torresa, zmarłego senatora Lindseya Grahama oraz Equality PAC, wspierający kandydatów LGBTQ+.

Jego formularze wpłat podają adres przy 40 W. 57th St. na Manhattanie, około 105 mil od posiadłości, którą przypisuje mu prasa.

Akt za 115 milionów dolarów

Sprzedaż z lipca 2025 roku nieruchomości przy 408 Further Lane w Amagansett — którą Behind the Hedges określiło jako najdroższą transakcję mieszkaniową w historii Hamptons — wskazuje Brise Lointaine LLC jako nowego właściciela.

Sprzedający, Terry Semel, kierował Warner Bros., gdy Stanley Kubrick kręcił dla studia film o zaklutej society Long Islandu. Semel kupił nieruchomość od CEO Blackstone Steve'a Schwarzmana w 2005 roku za 43 miliony dolarów.

Rejestry własności z serwisu danych nieruchomości PropertyShark, przejrzane przez Fortune, podają cenę rynkową 115 000 dolarów — o trzy zera mniej niż raportowane 115 milionów. Rejestr podatkowy East Hampton na 2026 rok nadal obciążał Windsor Digital Studio LLC Semela. Urząd rzeczoznawcy miasta powiedział, że zaktualizował rejestr dopiero w lipcu 2026 roku.

Biuro sekretarza miasteczka East Hampton potwierdziło Fortune własność Brise Lointaine LLC i — podobnie jak biuro sekretarza hrabstwa Suffolk — powiedziało, że aktualizacje aktów własności zajmują „bardzo dużo” czasu.

Relacje prasowe, choć nie dokumenty, wskazują jako kupca darczyńcę LaLoty — Lena Blavatnika: Behind the Hedges, powołując się na źródło, oraz The Real Deal. Blavatnik posiada Warner Music i udział w A24 — studiu art-house stojącym za „Lady Bird” (2017), „Queer” (2024), gejowskim romansom BDSM „Pillion” (2026) oraz „Backrooms” (2026).

Oczy szeroko otwarte

Tabloidowa narracja wyścigu nawiązywała do „Oczy szeroko zamknięte” (1999), ale seks i maski były przynętą. Prawdziwym horrorem Kubricka był zamknięty porządek, w którym bogactwo i władza krążą w hermetycznym kręgu, odciętym od konsekwencji.

W jego czasach lista gości była papierowa: elektroniczne raportowanie pozostało dobrowolne dla większości komitetów do 2000 roku, więc darczyńca był zeskanowaną stroną, a nie arkuszem kalkulacyjnym. W NY-1 krąg nie jest tajemnicą.

W epoce metadanych, feedów społecznościowych skanowanych przez AI i kamer Flock nikt długo nie nosi maski. Sesja skórzana została zarchiwizowana, uwierzytelniona przez adwokata i odsprzedana wyborcom jako gadżety. Każdy wpis FEC to cyfrowa skamielina, której goście Kubricka nigdy by nie zostawili.

Inaczej wyglądała ekonomia. LaLota zebrał około 84 centów z każdego nazwanego dolara spoza okręgu; Gallant — prawie dwie trzecie. Tego, co pozostało zamaskowane w dniu wyborów, nie były skórzane zdjęcia Gallanta, lecz pieniądze — i to, ile z nich przyszło spoza NY-1.

Ta historia pierwotnie ukazała się na Fortune.com.