Filipiński parlamentarzysta kwestionuje dysproporcje w alokacjach budżetowych dla biur inżynieryjnych okręgów
Najważniejsze informacje
- •Pierwsze biuro inżynieryjne okręgu w Ilocos Norte ma otrzymać 4,79 mld peso — największą alokację spośród 198 biur inżynieryjnych okręgów w kraju i około 120 razy więcej niż najmniejsze biura — podczas gdy dwa biura w Davao City otrzymają po 40 mln peso.
- •Poseł Antonio L. Tinio ostrzegł, że luki w alokacjach i nowe projekty infrastrukturalne mogą utrwalać polityczny patronat, opisując system „pork barrel” jako wciąż żywy ponad dekadę po tym, jak Sąd Najwyższy unieważnił Priority Development Assistance Fund.
- •Projekt budżetu zawiera 1078 nowych projektów Centralnego Biura DPWH o wartości 112,7 mld peso, z czego 925 projektów o łącznej wartości 110,6 mld peso kosztuje po co najmniej 50 mln peso, a większość wskazuje konkretne miejscowości i drogi.
- •Tinio wezwał przywódców Izby Reprezentantów do opublikowania pełnej listy 6212 nowych projektów o wartości 180,5 mld peso, wraz z lokalizacjami i wnioskodawcami, przed obradami Senatu nad projektem budżetu.
- •Argumentował, że proponowane środki można by zamiast tego przeznaczyć na łagodzenie braków w salach lekcyjnych, szpitalach i wiejskich ośrodkach zdrowia oraz na postulaty płacowe pracowników państwowych.

MANILA — Filipiński parlamentarzysta w niedzielę zakwestionował ogromne dysproporcje w proponowanym finansowaniu biur inżynieryjnych okręgów w ramach narodowego budżetu na przyszły rok, ostrzegając, że luki w alokacjach oraz miliardy peso nowych projektów infrastrukturalnych mogą utrwalać polityczny patronat.
Poseł Antonio L. Tinio powiedział, że projekt budżetu przewiduje 4,79 mld peso dla pierwszego biura inżynieryjnego okręgu w Ilocos Norte — największej alokacji spośród 198 biur inżynieryjnych w kraju — w porównaniu z zaledwie po 40 mln peso dla dwóch biur w Davao City. Biura inżynieryjne okręgów to jednostki terenowe Departamentu Robót Publicznych i Autostrad, realizujące projekty drogowe i inną infrastrukturę na terenie okręgów wyborczych, które obejmują.
„To pokazuje, że system „pork barrel” jako metoda kija i marchewki jest w pełni żywy i ma się dobrze” — powiedział pan Tinio w oświadczeniu.
„Alokacja zależy od bliskości lub odległości od kuchni oraz od tego, czy wykonuje się polecenia Malacañang i większości” — dodał, mówiąc w języku filipińskim. „Pork barrel” to od dawna funkcjonujące w Filipinach określenie alokacji budżetowych związanych z projektami zgłaszanymi przez poszczególnych parlamentarzystów — system, przeciw któremu wystąpił Sąd Najwyższy w 2013 roku, unieważniając Priority Development Assistance Fund.
Pan Tinio zauważył, że proponowana alokacja dla pierwszego biura okręgowego w Ilocos Norte jest około 120 razy większa od kwoty przeznaczonej dla najmniejszych biur i że dane te nie obejmują projektów zarejestrowanych w Centralnym Biurze Departamentu Robót Publicznych i Autostrad (DPWH).
Projekt budżetu zawiera również 1078 nowych projektów Centralnego Biura o wartości 112,7 mld peso, z czego 925 projektów — o łącznej wartości 110,6 mld peso — kosztuje po co najmniej 50 mln peso, powiedział. „To są największe wstawki” — powiedział pan Tinio, dodając, że większość projektów wskazuje konkretne miejscowości i drogi. W języku budżetowym wstawki tego typu to projekty dodawane podczas obrad parlamentu ponad National Expenditure Program, czyli plan wydatków przedkładany co roku przez władzę wykonawczą.
Parlamentarzysta wezwał przywódców Izby Reprezentantów do opublikowania pełnej listy 6212 nowych projektów o wartości 180,5 mld peso, łącznie z ich lokalizacjami i wnioskodawcami, zanim Senat rozpocznie obrady nad projektem budżetu. Powiedział, że społeczeństwo powinno móc ustalić, które okręgi otrzymały dodatkowe finansowanie, a także które projekty wspomagane z zagranicy i projekty National Expenditure Program zostały ograniczone lub wykreślone, aby zrobić miejsce dla nowych wstawek. Obrady Senatu to kolejny etap cyklu budżetowego, poprzedzający uzgodnienie wersji obu izb w General Appropriations Act, który podpisuje prezydent.
Pan Tinio argumentował, że proponowane środki można by zamiast tego przeznaczyć na łagodzenie braków w salach lekcyjnych, szpitalach i wiejskich ośrodkach zdrowia, a także na zaspokojenie postulatów płacowych pracowników państwowych.
Źródło: BusinessWorld — relacja Pexcela Johna Bacona