Kandydat na ministra obrony Kang Shin-chul przyciąga uwagę nie tylko ze względu na bogatą karierę wojskową, ale także na doświadczenie w ścisłej współpracy z amerykańskimi dowódcami — zwłaszcza z gen. Xavierem Brunsonem, dowódcą Połączonych Sił Zbrojnych Korei i USA (CFC) oraz Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych w Korei. Jego doświadczenie w CFC może okazać się cenne, gdy Seul i Waszyngton przystąpią do wrażliwych negocjacji nad przekazaniem operacyjnej kontroli w czasie wojny (OPCON) oraz sprawami wspólnych ćwiczeń wojskowych.

Zgodnie z ustaleniami sojuszu sięgającymi czasów wojny koreańskiej, czterogwiazdkowy generał amerykański sprawuje operacyjną kontrolę nad południowokoreańskimi siłami w czasie wojny. W 2006 r. oba kraje uzgodniły przekazanie tego uprawnienia południowokoreańskiemu generałowi dowodzącemu przyszłym połączonym dowództwem, jednak transfer był wielokrotnie odkładany, podczas gdy sojusznicy weryfikowali gotowość Korei Południowej do objęcia przywództwa.

Wojskowi i urzędnicy resortu obrony, którzy pracowali z Kangiem, opisują go jako osobę rozumiejącą sposób myślenia amerykańskiego wojska, preferującą koordynację zamiast forsowania własnego stanowiska.

Kang i Brunson służyli razem w CFC przez około dziewięć miesięcy — od przyjazdu Brunsona do Korei w grudniu 2024 r. do września 2025 r., gdy Kang przestał pełnić funkcję zastępcy dowódcy. Ich dobre relacje uwidoczniły się w wiadomości, jaką Brunson opublikował na X z okazji odejścia Kanga ze stanowiska.

„Dzięki tobie nasze siły są bardziej zgrane, zdolne i przygotowane”, napisał Brunson wraz ze zdjęciem obu generałów. „Jestem lepszym dowódcą dzięki twojemu przykładowi spełniania oczekiwań”. Wiadomość zakończył osobistym akcentem: „Zawsze jesteś rodziną. Katchi Kapshida! We Go Together!”

Wojskowy urzędnik współpracujący z Kangiem powiedział, że amerykańscy generałowie również darzyli go dużym szacunkiem za jego wiedzę o strategii i polityce oraz rozumienie spraw wojskowych. Jak stwierdził, pełniąc służbę w Kancelarii Prezydenta, Ministerstwie Obrony Narodowej, Połączonym Sztabie (JCS) oraz CFC, Kang zna zarówno stanowisko Seulu, jak i podejście amerykańskiego wojska do kwestii sojuszu. Wie też, jak działają konsultacje dwustronne i jak wyjaśniać stronie amerykańskiej stanowisko Korei.

Absolwent Koreańskiej Akademii Wojskowej, Kang wcześniej pełnił funkcję dyrektora ds. planowania strategicznego oraz dyrektora operacyjnego w JCS, zanim został awansowany na generała czterogwiazdkowego i mianowany zastępcą dowódcy CFC w 2023 r. Później został ambasadorem w Arabii Saudyjskiej, a 30 sierpnia prezydent Lee Jae Myung powołał go na ministra obrony.

Inne źródło wojskowe zaznajomione z kadencją Kanga w CFC stwierdziło, że prawdopodobnie odegrał on istotną rolę w pomaganiu Brunsonowi w zrozumieniu środowiska bezpieczeństwa na Półwyspie Koreańskim i mechanizmów sojuszu po przybyciu amerykańskiego generała do Korei.

Ta znajomość może wkrótce zostać poddana próbie. Rząd dąży do ukończenia w tym roku oceny pełnej zdolności operacyjnej (FOC) dla przyszłego połączonego dowództwa i do wyznaczenia docelowego roku przekazania OPCON. Sojusznicy przeprowadzili oceny związane z FOC podczas zeszłomiesięcznych ćwiczeń Ulchi Freedom Shield. Seul i Waszyngton muszą jednak jeszcze rozstrzygnąć kwestie warunków i terminu transferu.

Administracja Lee naciska na zakończenie transferu przed końcem kadencji prezydenta, natomiast Brunson powiedział, że przedłożył Departamentowi Obrony USA plan działania mający na celu spełnienie niezbędnych warunków do pierwszego kwartału 2029 r.

Sam Kang unikał zobowiązywania się do konkretnego harmonogramu. Powiedział w zeszłym tygodniu dziennikarzom, że transfer OPCON powinien być prowadzony „w sposób wzmacniający sojusz koreańsko-amerykański”, podkreślając, że sam transfer jest możliwy dzięki sojuszowi.

Wojskowy urzędnik stwierdził, że doświadczenie Kanga daje mu przewagę w takich rozmowach, ponieważ „rozumiałby stanowisko USA, rozumiejąc jednocześnie oczekiwania strony koreańskiej”.

Urzędnicy pracujący z Kangiem opisują go także jako słuchacza, a nie dowódcę próbującego narzucić swoje poglądy. W wojsku uchodzi powszechnie za oczytanego i intelektualnie ciekawego świata.

Dobre relacje Kanga z Brunsonem mają jednak swoje ograniczenia. Brunson nie jest bezpośrednim odpowiednikiem ministra obrony, a kluczowe decyzje sojusznicze ostatecznie zależą od wyborów politycznych dokonywanych w Seulu i Waszyngtonie. Jeden z wojskowych urzędników ostrzegł, że osobista relacja nie może przesłonić decyzji podejmowanych na szczeblu prezydenckim lub sekretarza obrony. Znajomość sposobu pracy Brunsona — dodał — będzie bardziej przydatna w wzajemnym rozumieniu obaw i szukaniu wspólnego gruntu niż w samej zmianie polityki.

Intelektualne skłonności Kanga mogą też stawiać inne wyzwanie. Jego abstrakcyjne odpowiedzi dla dziennikarzy ostatnio spotkały się z krytyką, w tym odpowiedź na pytanie o integrację koreańskich akademii wojskowych: „W przeszłości byliśmy sobą, teraz jesteśmy sobą i w przyszłości będziemy sobą”.

Urzędnik współpracujący z Kangiem powiedział, że jego wiedza i umiejętność koordynacji to wyraźne atuty, ale dodał, że jako minister obrony może potrzebować komunikowania polityki w bardziej bezpośredni i zrozumiały sposób.