Prokurator generalny Dystryktu Kolumbii Jeanine Pirro i jej biuro staną przed zarzutami poważnych „przestępstw” w związku z prowadzeniem sprawy Reflecting Pool – zgodnie z listem przesłanym przez zespół prawny byłego olimpijczyka, którego ścigały.

David Hearn, były olimpijski kajakarz, został latem aresztowany i oskarżony przez biuro Pirro o uszkodzenie Memorial Lincolna. Sprawa rozwinęła się wkrótce po tym, jak prezydent Donald Trump obwinił o złym stanie basenu wandalizm, a nie kiepską pracę zatrudnionych przez siebie wykonawców mających go zmodernizować, jak wcześniej donosił Alternet, co utwierdzało w wrażeniu, że Hearn został wystawiony jako kozioł ofiarny, mający potwierdzać twierdzenia prezydenta. Zarzuty przeciwko niemu ostatecznie wycofano.

Teraz, jak szczegółowo opisano w nowym wpisie na blogu ekspertki od bezpieczeństwa narodowego Marcy Wheeler, adwokat Hearna, Michael Bromwich, napisał do inspektorów generalnych Departamentów Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, żądając dochodzeń w sprawie tego, dlaczego Hearn w ogóle został oskarżony. Wniosek trafia do niezależnych organów kontrolnych rządu federalnego, których zadaniem jest badanie niewłaściwych zachowań pracowników agencji – a Bromwich, sam były inspektor generalny Departamentu Sprawiedliwości, doskonale wie, jak ten proces działa.

Jak jednak zauważyła Wheeler, bardziej intrygującą częścią listu było „coś innego, co zrobił Bromwich: przedstawił przestępstwa, które Jeanine Pirro i jej adwokaci mogły popełnić”.

„Zaczyna się od pierwszego listu, w którym Bromwich nie tylko opisuje wysoce nieodpowiednią konferencję prasową Pirro i kłamstwa, jakie Departament Sprawiedliwości przedstawił we wniosku o umorzenie sprawy, ale także opisał coś, o czym nie wiedziałam, że miało miejsce: kiedy biegły obrony Hearna przybył, aby zbadać basen Reflecting Pool, Pirro obskoczyła go i wywierała na niego nacisk, by przekazał jej swoje oceny” – napisała Wheeler.

W samym liście Bromwich napisał, że „poza tymi przypadkami niewłaściwego postępowania dodatkowe przewinienia popełniono na najwyższych szczeblach USAO-DC”.

„Chociaż sam rządowy wniosek o umorzenie sprawy umieszcza prokurator Pirro przy basenie Reflecting Pool 17 lipca 2026 r., wniosek nie opisuje, co jeszcze tam się wydarzyło” – napisał Bromwich. „W towarzystwie grupy uzbrojonych agentów rządowych, którzy rozstawili się wokół biegłego obrony, prokurator osobiście podeszła do biegłego w trakcie prowadzonej przez niego inspekcji i pytała go o jego wnioski, wyniki jego pracy oraz powody, dla których się tam znajdował. Nawet po tym, jak biegły obrony poinformował prokurator, że nie może z nią rozmawiać w tej sprawie – a członkowie jej własnego personelu ostrzegali ją, by nie zadawała mu takich pytań – prokurator wielokrotonie wywierała nacisk na biegłego obrony, by przekazał jej informacje.”

Kontynuował: „Obrońca nie otrzymał żadnego powiadomienia o tym, że takie spotkanie nastąpi, i nie był na nim obecny, a rząd nigdy nie przedstawił żadnego raportu, notatki ani zapisu tej wymiany zdań. Prokurator, który osobiście przesłuchuje powołanego przez reprezentowanego oskarżonego biegłego, otoczona własnym personelem i bez powiadomienia obrońcy, nie zbiera dowodów – testuje, w jaki sposób obrona zamierza udowodnić swoją sprawę, i robi to w warunkach, które w istocie pozbawiły biegłego wolności. Inspektor generalny DOJ powinien ustalić, kto był obec na tym spotkaniu; co powiedziała pani Pirro, biegły obrony i inni; czy spotkanie zostało nagrane lub zgłoszone, oraz czy ktokolwiek w biurze USAO-DC rozważył jego stosowność przed lub po fakcie.”

Wheelera zauważyła również, że Bromwich twierdził, iż „doszło do jakiejś rozmowy między agentem prowadzącym sprawę z FBI a świadkiem ze Służby Parków Narodowych, która – jak twierdzi Hearn – skłamała co do przebiegu wydarzeń”. Hearn nie otrzymał żadnego zapisu takiego spotkania.

Dalsze części listu zarzucają także, że „sama Pirro mogła przeszkodzić w postępowaniu lub składać fałszywe oświadczenia”, oraz „że pracownicy Departamentu Sprawiedliwości spiskowali w celu pozbawienia Hearna jego praw obywatelskich”.

„Ponadto inspektor generalny DOJ powinien zbadać, czy pracownicy Departamentu Sprawiedliwości uczestniczyli w spisku mającym na celu pozbawienie pana Hearna jego praw obywatelskich” – dodał Bromwich. „Zgodnie z 18 U.S.C. § 241 przestępstwem jest, gdy dwie lub więcej osób »spiskuje w celu skrzywdzenia, uciskania, grożenia lub zastraszania jakiejkolwiek osoby... w swobodnym korzystaniu z jakiegokolwiek prawa lub przywileju zagwarantowanego jej przez Konstytucję lub ustawy Stanów Zjednoczonych, lub z powodu jego skorzystania z nich.«”

Kontynuował: „Dowody zgromadzone w postępowaniu uzasadniają dochodzenie w sprawie tego, czy wielu prokuratorów, a potencjalnie także urzędnicy szczebla nadzorczego i politycznego, uczestniczyło w postępowaniu pozbawiającym pana Hearna jego praw do należytego procesu, w tym poprzez nadużycie procedury wielkiej ławy przysięgłych i w związku z jego aresztowaniem 19 czerwca. Dochodzenie może i powinno ustalić, czy pracownicy Departamentu Sprawiedliwości mieli jakikolwiek udział w autoryzacji jego aresztowania 19 czerwca, i powinno w pełni zbadać pozorne naruszenia jego prawa do należytego procesu wynikającego z 5. i 14. poprawki do Konstytucji w związku z działaniami pracowników Departamentu Sprawiedliwości zmierzającymi do uzyskania aktu oskarżenia. Jest teraz bezsporne – dla wszystkich z wyjątkiem prezydenta Trumpa – że pan Hearn nigdy nie powinien został aresztowany, a z pewnością nie powinien został oskarżony.”

Wheeler wnioskowała, że – jeśli nie czegoś innego – zarzuty te stanowią „paczunięte w kokardę agenda” dla potencjalnie kontrolowanej przez demokratów Izby, by zająć się nim w styczniu. Najbliższy ruch należy jednak do dwóch inspektorów generalnych, którzy niezależnie zdecydują, czy zarzuty z listu zasługują na formalne dochodzenia.