Saaras Mehan, współzałożyciel Jack & Jill, podniósł minimalne wynagrodzenie inżynierów w firmie z 240 000 do 360 000 funtów, argumentując, że tyle obecnie wart jest londyński talent z branży AI.

Startup rekrutacyjny z obszaru AI niedawno podniósł minimalne wynagrodzenie inżynierów do 360 000 funtów — zaledwie dziewięć miesięcy po tym, jak podwyższył je do 240 000 funtów. Mehan mówi, że wcześniejsza podwyżka wywołała szok i — sądząc po jego wiadomościach na LinkedIn — część osób nadal jest zszokowana. Kwota znacznie przewyższa typowe zarobki brytyjskich inżynierów oprogramowania — oficjalne dane o zarobkach od dawna sytuują mediane pensji pełnoetatowych programistów w Wielkiej Brytanii na poziomie około 50 000–60 000 funtów — co podkreśla, jak daleko wynagrodzenia specjalistów AI odbiegły od szerszego rynku.

Zdaniem Mehana wiele firm — szczególnie w Londynie — nadal działa w przekonaniu, że wpływ jednostki mierzy się liniowo: wzrost produktywności o 10 procent uzasadnia podwyżkę o 10 procent. „Ten model jest wadliwy” — pisze. „I świat musi nadążyć”.

Założycielskie przekonanie

Gdy Mehan i jego współzałożyciel tworzyli Jack & Jill, spisali założycielskie przekonanie dotyczące rodzaju firmy, jaką chcieli zbudować: „Wierzymy, że małe zespoły złożone z osób o wysokiej gęstości talentów mogą prześcigać większe. Będziemy płacić znacznie powyżej stawek rynkowych, aby zbudować mały zespół zdolny do wywierania nieproporcjonalnie dużego wpływu i wykonywania najlepszej pracy w życiu”.

Mehan mówi, że to przekonanie poprzedziło boom na AI, ale wszystko, co widział w ciągu ostatniego roku, je wzmocniło. Daj wybitnemu inżynierowi narzędzia AI, a osiągnie znacznie więcej — argumentuje, dodając, że na co dzień widzi wpływ, jaki poszczególni członkowie zespołu mogą wywrzeć w ciągu zaledwie godzin od dołączenia.

Stara recepta na skalowanie ambicji polegała na dodawaniu kolejnych osób — wyjaśnia. Teraz agenci AI mnożą wpływ każdej osoby, pozwalając firmom rosnąć więcej przy mniejszych zasobach. W rezultacie rekrutowanie niewielkiej liczby najlepszych ludzi jest jednocześnie ważniejsze i trudniejsze niż kiedykolwiek.

Konkurencja wzrosła w ostatnim roku

W ciągu ostatniego roku londyńska scena technologiczna całkowicie się zmieniła — pisze Mehan. Miasto przyciągnęło czołowe laboratoria AI, takie jak OpenAI i Anthropic, a także jedne z najszybciej rosnących firm w historii, jak Cursor.

Firmy te zakładały wcześniej w Londynie huby z myślą o sprzedaży. Teraz są w mieście dla talentów inżynierskich — i płacą za to słono. To — argumentuje Mehan — tworzy nowy poziom bazowy i nowy zestaw oczekiwań dla mieszkających tu inżynierów. Zmiana odzwierciedla agresywne pakiety wynagrodzeń opiewające na miliony dolarów, które czołowe laboratoria AI miały rzekomo oferować badaczom w USA, gdzie konkurencja o niewielką pulę inżynierów znających się na AI była intensywna.

Ujmuje tę zmianę jako część szerszego ruchu rynkowego. Wewnętrzne dane z platformy talentowej Jack & Jill pokazują, że oczekiwania płacowe inżynierów wzrosły o około 10 procent w Wielkiej Brytanii i prawie 20 procent w USA.

Mehan wskazuje także na inne, rosnące i mniej widoczne źródło konkurencji o talenty: nigdy nie było lepszego czasu na to, by wybitni inżynierowie zakładali własne firmy.

Jak Jack & Jill przyciąga najlepszych inżynierów

Dla inżynierów na tym poziomie najważniejszym pytaniem jest koszt alternatywny ich czasu — według Mehana. Mając przed sobą tak wiele opcji, firma chce zaoferować miejsce, w którym ich czas będzie najbardziej wartościowy.

W niemal każdym rozmowie kwalifikacyjnej najlepsi inżynierowie mówią firmie, że najważniejsi są dla nich ludzie wokół nich — mówi Mehan. Wynagrodzenie to istotna część decyzji, ale płacenie na najwyższym poziomie ostatecznie służy środowisku, które to umożliwia — takiemu, które pozwala firmze zebrać grupę, do której chcą dołączyć inni wyjątkowi ludzie. Gdy taka grupa już powstanie, następuje efekt kuli śnieżnej: najlepsi inżynierowie chcą pracować z innymi znakomitymi inżynierami.

Optymizm co do przyszłości Londynu i Wielkiej Brytanii

Wybitni inżynierowie zawsze tworzyli nieproporcjonalnie dużą wartość — pisze Mehan — a AI jedynie zwiększa ich dźwignię. Historycznie praca w czołowej firmie technologicznej mogła wymagać przeprowadzki do San Francisco; dziś można pracować na cutting edge z Londynu.

Dla Mehana fakt, że Londyn płaci teraz na najwyższym poziomie, to wyraźny sygnał technologicznych i gospodarczych ambicji miasta. To, czy stolica utrzyma to tempo, zależy częściowo od tego, jak szersza grupa brytyjskich pracodawców zareaguje na nowy poziom płacowy wyznaczany przez firmy skoncentrowane na AI.

Niektórzy, patrząc na pensję ponad 360 000 funtów, nadal będą widzieć zawyżoną kwotę — konkluduje. On sam postrzega ją jako cenę wstępu do wartości, jaką najlepsi inżynierowie Londynu mogą teraz tworzyć.

Saaras Mehan jest współzałożycielem startupu rekrutacyjnego Jack & Jill z obszaru AI.