Porozumienie Włoch z Komisją Europejską może obniżyć koszty energii, jednak dotychczas opublikowane informacje nie pokazują, czy ten środek uczyni kopanie Bitcoina opłacalnym w tym kraju.

Porozumienie jeszcze nie określa taryf ani oszczędności

Jak poinformowała ANSA, Włochy i Unia Europejska osiągnęły 16 października 2026 r. porozumienie dotyczące opracowania postanowień zawartych w dekrecie o rachunkach za energię, czyli dekrecie nr 21/2022. Środek ma na celu „łagodzenie skutków kosztów energii” oraz „zachowanie równych warunków konkurencji na rynku wewnętrznym i minimalizację zakłóceń”. Ponieważ ramy pochodzą z 2022 r., porozumienie określa sposób rozwoju istniejącego dekretu, a nie wprowadza nowego środka w dziedzinie energii.

Porozumienie nie określa jeszcze taryf, wymogów kwalifikowalności ani wysokości potencjalnych oszczędności. Nie zawiera również ogłoszonych postanowień bezpośrednio dotyczących kopaczy Bitcoina.

Hurtowe ceny energii elektrycznej we Włoszech

Według danych na dzień kolejny opublikowanych 17 października 2026 r. przez EuroEnergy cena energii elektrycznej we Włoszech wyniosła 232,41 EUR za megawatogodzinę (MWh), co oznacza spadek o 4% względem 16 października. We Francji cena wyniosła 139,30 EUR/MWh, a w Grecji 174,60 EUR/MWh.

Ceny na dzień kolejny we Włoszech mieściły się w przedziale od 180,99 do 287,50 EUR/MWh. Trzydziestodniowa średnia krocząca wyniosła 211,57 EUR/MWh, w porównaniu ze średnią 112,12 EUR/MWh w październiku 2025 r. Średnia jest obecnie niemal dwukrotnie wyższa niż rok temu — różnica ta ilustruje presję kosztową, którą dekret ma złagodzić.

Według obliczeń EUEnergy średnia cena energii elektrycznej w sześciu włoskich strefach wyniosła około 210 EUR/MWh w okresie od 10 września do października. Kwota ta nie obejmuje opłat za dystrybucję energii, podatków ani marż naliczanych przez dostawców prądu. Są to ceny hurtowe, a nie stawki kontraktowe płacone przez poszczególne firmy kopiące kryptowaluty.

Próg rentowności kopania pozostaje niższy

W przeglądzie za wrzesień 2026 r. Luxor poinformował, że hashprice na koniec miesiąca wyniósł 39,92 USD za petahesz na sekundę dziennie. Hashprice mierzy, ile kopacze zarabiają na danej mocy obliczeniowej.

Według raportu trudność sieci Bitcoin na koniec września wyniosła 132,76 biliona. Siedmiodniowa średnia hashrate osiągnęła 975 eksaheszy na sekundę (EH/s), a hashrate zbliżył się do 999 EH/s 8 października.

Dane te pozostawiają ograniczone pole manewru dla kopaczy korzystających z drogą energii. Luxor obliczył, że próg rentowności kosztów energii wynosi 137 USD/MWh dla urządzeń poniżej 14 dżuli na terahesz (J/TH) oraz 99 USD/MWh dla urządzeń o klasie 14–19 J/TH. Niższa wartość dżuli na terahesz oznacza większą efektywność energetyczną, dlatego bardziej wydajne maszyny mogą pozostawać opłacalne przy wyższych cenach prądu, zanim przychody z kopania przestaną pokrywać koszty. Dla porównania, przemysłowe firmy kopiące płacą średnio około 48 USD/MWh za energię elektryczną.

Średnia rynkowa we Włoszech wynosząca 232,41 EUR/MWh odpowiadała około 261,53 USD/MWh według kursu Europejskiego Banku Centralnego z 16 października. To znacznie powyżej obu progów rentowności Luxora.

Różnica jest również widoczna w ocenie EUEnergy. Według raportu opublikowanego 10 października 30-dniowa średnia cena energii we Włoszech wyniosła 210 EUR/MWh, czyli około 235,33 USD/MWh według kursu EBC z 9 października. Przy użyciu maszyny kopiącej o efektywności energetycznej 13,5 J/TH EUEnergy oszacował, że koszt energii elektrycznej potrzebnej do wydobycia jednego Bitcoina wyniósłby średnio 143 800 EUR, czyli 161 142 USD.

Według danych Luxora cena Bitcoina 30 września wyniosła 83 687 USD. Choć obliczenia opierają się na różnych datach, szacowany koszt energii elektrycznej jest niemal dwukrotnie wyższy od tej ceny Bitcoina, bez uwzględnienia innych kosztów operacyjnych. Porównanie to ilustruje wyzwanie stojące przed kopaczami polegającymi na włoskim hurtowym rynku energii.

ALPS korzysta z energii wytwarzanej lokalnie

ALPS, włoska firma zajmująca się kopaniem kryptowalut założona w Trydencie w 2018 r., stanowi przykład innego modelu działania. W latach 2019–2022 firma utworzyła ponad 20 lokalizacji kopania opartych na mikroelektrowniach wodnych w całej północnej Włoszech. Umieszczając sprzęt kopiący obok istniejących elektrowni, ALPS mogła korzystać z energii wytwarzanej lokalnie, zamiast polegać wyłącznie na zakupach hurtowych. To podejście opisują jej projekty.

Strategia ta stała później częścią międzynarodowej ekspansji firmy. ALPS poinformowała o pozkaniu 40 mln EUR finansowania w 2023 r., 105 mln EUR w 2024 r. oraz kolejnych 60 mln EUR w 2025 r.

Firma rozszerzyła także działalność poza kopanie Bitcoina. 15 października zatrudniła Briana Turnbowa, aby rozwijać instalacje sztucznej inteligencji i wysokowydajnych obliczeń obok swoich instalacji kopiących, zgodnie z jej komunikatem. Stawianym celem jest utworzenie infrastruktury zdolnej wspierać różne rodzaje działalności obliczeniowej. Wspólna lokalizacja opiera się na tej samej zasadzie co lokalizacje kopania: moc obliczeniowa umieszczona obok źródła energii.

ALPS nie ujawniła wystarczających informacji, aby ocenić, czy jej włoskie instalacje kopiące są rentowne przy obecnych cenach energii. Jej model ilustruje jednak różnicę między bezpośrednim zabezpieczeniem taniej energii a oczekiwaniem na szeroką pomoc rządową.

Wnioski dla konkurencji w kopaniu

Założenia CoinShares wskazują, że średni koszt produkcji gotówkowej notowanych kopaczy wyniósł 75 500 USD za Bitcoina w drugim kwartale 2026 r., w porównaniu z ceną Bitcoina 58 400 USD 30 czerwca. Ta różnica sprawiła, że średni koszt gotówkowy sektora przewyższył rynkową cenę Bitcoina na koniec kwartału. Core Scientific zapłacił 41,9 mln USD za anulowanie sprzętu, a Keel wycofał się z sektora kopania.

Według raportu Cambridge energia elektryczna stanowi ponad 80% kosztów gotówkowych kopaczy. Badanie z kwietnia 2026 r. udokumentowało zmiany w rozmieszczeniu geograficznym kopania, a Cryptopolitan poinformował o sporze Tether dotyczącym energii w Urugwaju.

Porozumienie włoskie może zmienić ekonomikę kopania tylko wtedy, gdy przyniesie znaczne, jasno określone oszczędności i zbliży koszty energii do poziomów konkurencyjnych. Dopóki te warunki nie zostaną opublikowane, samo porozumienie niewiele zmienia w kalkulacjach rentowności kopaczy działających we Włoszech.