Sarah Longwell, wydawczyni The Bulwark, była republikanka i wieloletnia analityczka opinii, rozmawiała ze swoimi grupami fokusowymi w Iowa o ich doświadczeniach życia w gospodarce Donalda Trumpa i o tym, jak kształtuje ona wybory do Izby Reprezentantów, Senatu i na urząd gubernatora w 2026 roku.

Grupy fokusowe wymieniają statystyczną reprezentatywność na głębię: to małe, przesiewane próby wyborców szczegółowo wypytywanych, które czyta się pod kątem niuansów, a nie jako precyzyjny pomiar elektoratu.

W swojej analizie spotkań Longwell wskazała, że Trump nigdy nie przegrał w Iowa więcej niż o osiem punktów. Tym razem jednak jego spódnice wyborcze nie są już tym, czym były kiedyś.

„Z dziesięciu sondaży tego wyścigu od 1 września w agregatorze New York Times demokrata prowadzi w czterech, republikanina w pięciu, a jeden zakończył się remisem” — napisała, powołując się na sondażowy agregator New York Times, który zbiera publiczne badania tego wyścigu.

Czynnikiem decydującym w tych zmaganiach będzie — jej zdaniem — to, jak toksyczna stała się republikańska marka MAGA.

Longwell rozmawiała z byłymi wyborcami Trumpa w tym stanie o republikańskich kandydatach na ich kartach do głosowania. Kongreswoman Ashley Hinson (R), republikańska kandydatka na wolne stanowisko gubernatora Iowa fotel bez urzędującego, czyli bez dotychczasowego gubernatora w wyścigu — to jeden przykład. W przeciwieństwie do innych kandydatów, odnotowała Longwell, Hinson nigdy się nie zawiodła, nie ma skandali na miarę Kena Paxtona i nie jest niekompetentna. Mimo to republikańscy wyborcy nie potrafią się nią zapałać.

Ten sceptycyzm ma dodatkową wagę ze względu na źródło: to wyborcy Trumpa z 2024 roku, którzy teraz rozważają republikańskich kandydatów, a nie przeciwnicy oceniający partię z zewnątrz.

„Nadszedł czas dla nas wszystkich, a nawet ruch MAGA — łamiący tabu, przewracający zasady, naruszający normy, punk-rock w khaki spodniach — stał się dla wielu wyborców nieświeży. Nie jest już ani cool, ani buntowniczy, jak kiedyś” — napisała Longwell. „Co oznacza, że politycy ugruntowani jak Hinson wpadają w podwójne tarapaty, gdy mają wieloletnie CV w czerwonej czapce.”

MAGA jest więc teraz „establíshmentem”, jeśli nie w całości „starą gwardią”.

„Moim zdaniem ona chyba należy do obozu polityków partyjnych, co niekoniecznie jest złe, po prostu wydaje się iść linią Partii Republikańskiej, ale niekoniecznie w pozytywny sensie” — powiedziała o Hinson 30-letnia Celeste. „Chodzi o to, że ‘hej, mamy tę linię partyjną. Wsiadasz do pociągu, mówisz właściwe rzeczy, w końcu cię wypychają wyżej, zyskujesz coraz więcej władzy jako polityk, a na koniec odchodzisz na emeryturę bardzo bogato.’”

39-letni Joel też głosował na Trumpa w 2024 roku, ale już nie przepada za marką MAGA.

„[Hinson] zdecydowanie daje te wibracje MAGA i dla niektórych to plus; dla mnie nie. Ale wydaje mi się, że jest prawie zbyt wypolerowana — jakby podawała odpowiedź, którą myśli, że ludzie chcą usłysze, zamiast tego, co naprawdę czuje” — powiedział Longwell.

42-letnia Amanda powiedziała, że jedyne, co wie o Hinson, to samolot ciągnący transparent nad targami stanowymi przez dziesięć dni z napisem „‘Ashley Hinson sprzedała nas Chinom’ czy coś w tym stylu”. To wystarczyło, aby przekonało ją to do głosowania przeciw Hinson.

Longwell przyznała, że fascynowało ją to, iż transparent ciągnięty przez samolot mógł kogoś przekonać, jednocześnie ostrzegając, że nie należy ekstrapolować z jednego uczestnika grupy fokusowej, że takie taktyki potrafią zmienić serca i umasy mas.

„Ale godne uwagi jest to, że a) ktoever prowadził tę reklamę o Hinson i Chinach zidentyfikował ją jako potencjalnie skuteczną linię ataku, i b) przynajmniej dla tej wyborczyni zadziałała. Pięć lat temu zarzut, że republikanin MAGA jest miękki wobec Chin, po prostu by nie trafił — wyborcy by mu nie uwierzyli. Już tak nie jest” — napisała.

Na koniec Longwell puściła grupie jedną z reklam Hinson, która chwali się jej współpracą ponad podziałami przy tworzeniu dwupartyjnego ustawodawstwa. Uczestnicy powiedzieli, że kocha ideę zbliżenia obu stron i tworzenia bardziej umiarkowanych polityk, ale nie kupili tego od Hinson. Ponieważ reklama wspominała Trumpa, grupa zakwestionowała, jak bardzo „dwupartyjna” ona jest, skoro przykładem przekraczania podziałów była dla niej współpraca z Trumpem.

Ocena Longwell: „Jeśli republikanie nie mogą wspomnieć Trumpa w reklamie — nawet takiej o współpracy ze wszystkimi — to problem z marką.”