15 sierpnia konferencja HSC odbyła swoją najnowszą edycję w Ho Chi Minh, przyciągając czołowe głosy ze świata instytucji finansowych, firm technologicznych i venture capital, aby debatować o infrastrukturze blockchain, aktywach cyfrowych i przyszłości rynków finansowych on-chain. Samo miejsce ma tu dodatkowe znaczenie: Wietnam konsekwentnie plasował się na szczycie lub w jego bezpośrednim pobliżu w Global Crypto Adoption Index firmy Chainalysis — jednym z najczęściej cytowanych mierników oddolnego wykorzystania kryptowalut — co od dawna czyni ten kraj naturalną sceną debat o tym, dokąd zmierza branża.

Jedną z wyróżniających się sesji był panel „Who Gets the Next Billion: Infrastructure, AI, and RWA”, którego moderatorem był Dominic Cox z firmy 1inch, agregatora zdecentralizowanych giełd. W panelu wzięli udział: Kate Wang z Oniiri Capital — singapurskiego funduszu blockchain wspieranego przez japońskiego giganta kredytowego Credit Saison; Alice Truong, wiceprezes ds. aktywów cyfrowych w globalnym operatorze płatności Nuvei; oraz Tony Tran, Ph.D., z TOTM Labs — venture buildera działającego w obszarze AI i blockchain w całej Azji Południowo-Wschodniej.

Dyskusja nie była prostym planem drogowym optymisty. Zamiast tego paneliści przyjrzeli się temu, co wciąż blokuje wejście kapitału instytucjonalnego do kryptowalut, dlaczego lista kontrolna inwestycyjna zasadniczo zmieniła się od 2021 roku oraz gdzie, pod warstwą szumu, kryje się rzeczywista wartość AI i tokenizacji RWA. Ich wniosek: infrastruktura jest odpowiedzią na niemal każde pytanie, jakie zadaje sobie dziś branża.

Niejednoznaczność, a nie regulacje, blokuje wejście instytucji

Paneliści w dużej mierze zgodzili się, że obecne środowisko definiuje kryzys zaufania, a nie niedobór kapitału. Kate opisała „zimę VC”, wynikającą mniej ze słabych projektów, a bardziej z coraz selektywniejszych funduszy LP. „Nie brakuje kapitału” — powiedziała. „Naprawdę chodzi o zaufanie instytucjonalne.” Alice wyraźnie oddzieliła innowacje od rzeczywistości operacyjnej, wyrażając preferencję wobec projektów, które budują pomosty między starszą infrastrukturą a aspiracyjną przyszłością, a nie wobec samej przyszłości. Tony poczynił chyba najtrafniejszą obserwację całej sesji: inwestorzy nie boją się regulacji — boją się tego, że nie wiedzą, jakie one będą. „Oni się nie boją regulacji. Oni naprawdę boją się niejednoznaczności.”

Ta ostrożność znajduje potwierdzenie w szerszych danych: według branżowych serwisów śledzących rynek, takich jak Galaxy Research, venture capital w kryptowalutach osiągnęło w 2021 roku rekord wynoszący około 30 mld dolarów, a do 2023 roku spadło do około jednej trzeciej tego poziomu — okres wyznaczony z obu stron przez upadki Terra/Luna i FTX w 2022 roku.

Nowa lista kontrolna: wykonanie zamiast narracji

Paneliści zgodzili się, że era inwestowania opartego na narracji definitywnie dobiegła końca. Kate zauważyła, że w 2021 roku startupy mogły pozyskiwać ogromne środki wyłącznie na podstawie prezentacji pomysłu; dziś Oniiri Capital bacznie przygląda się doświadczeniu zespołu, marży brutto, burn rate oraz realistycznym mnożnikom wyjścia. Alice dodała wymiar, o którym — jej zdaniem — założyciele konsekwentnie zapominają: strategię wyjścia. Z perspektywy instytucjonalnej każde ulokowanie kapitału wymaga jasnej ścieżki odzyskania środków — czy to poprzez integrację, przejęcie, czy ekstrakcję.

Infrastruktura klasy instytucjonalnej oznacza kontrolę ryzyka i raportowanie

Poproszona o zdefiniowanie „infrastruktury klasy instytucjonalnej” — sformułowania, które stało się marketingową kliszą — Alice zaproponowała rzeczowe przewartościowanie: nie jest to przede wszystkim kwestia technologiczna. „Technologię da się zbudować. Już dziś można użyć AI do zbudowania dowolnej infrastruktury.” Instytucje potrzebują natomiast kontroli ryzyka i raportowania. Kontrola ryzyka oznacza planowanie na wypadek awarii: jeśli API usługi custody przestanie działać, co dzieje się z firmą, która już porzuciła tradycyjne finanse? Raportowanie oznacza bezproblemową integrację z panelami compliance w wielu jurysdykcjach. „Jeśli wasz produkt nie sprosta temu raportowaniu, bardzo trudno będzie mi przekonać mój zespół operacyjny do jego stosowania.” Oczekiwania te stały się bardziej jednoznaczne wraz z reżimami takimi jak unijne rozporządzenie Markets in Crypto-Assets (MiCA), w pełni obowiązujące od końca 2024 roku, które przekształcają compliance i ujawnianie informacji w formalne wymagania.

AI: buduj nudne rzeczy

W kwestii AI paneliści zbiegli się do podobnego przekazu. Alice ostrzegała przed pogonią za efektownymi aplikacjami: „Budujcie nudne rzeczy. Nudne rzeczy nie są nudne. Nudne rzeczy mogą wam przynieść dużo pieniędzy.” AI na poziomie infrastruktury — usprawnianie monitorowania transakcji, automatyzacja compliance, zwiększanie efektywności operacyjnej — to według niej obszar trwałych stóp zwrotu. Tony poruszył wyzwanie związane z odpowiedzialnością w agentic AI: kto odpowiada, gdy agent AI podejmie szkodliwą decyzję finansową? Wskazał na wietnamską ustawę o AI, obowiązującą od tego roku — Law on Digital Technology Industry, będącą w mocy od 1 stycznia 2025 roku — jako istotny rozwój regionalny, przesuwający odpowiedzialność prawną na deweloperów i założycieli.

RWA: najpierw instytucjonalne przypadki użycia

To właśnie aktywa RWA wywołały największe różnice zdań w panelu. Alice była najbardziej sceptyczna, wskazując dwa nierozwiązane problemy — dostępność i interoperacyjność — które jej zdaniem podważają szerszą narrację tokenizacyjną. Jedynym przypadkiem użycia, który uznała za naprawdę przekonujący, były tokenizowane depozyty dla instytucji: zarządzanie płynnością intraday pomiędzy kontrahentami finansowymi, w istocie zmodernizowany rynek repo. Ta wąska ścieżka ma swój precedens: JPMorgan uruchomił swój system tokenizowanych depozytów JPM Coin w 2019 roku i podał, że przetwarza nim transakcje o wartości około 1 mld dolarów dziennie. Szersza fala tokenizacji również jest realna — BlackRock i Franklin Templeton uruchomiły już tokenizowane fundusze, a Boston Consulting Group prognozuje nawet 16 bln dolarów w tokenizowanych aktywach do 2030 roku — nic z tego jednak nie rozwiązuje kwestii dostępności, interoperacyjności i dystrybucji, na które wskazywali paneliści. Kate zgodziła się, że dystrybucja pozostaje centralnym nierozwiązanym problemem w obszarze RWA. Tony upatrywał bliskiej wykonalności przede wszystkim w finansowaniu handlu i rozliczeniach transgranicznych, a bardziej złożona tokenizacja skierowana do konsumentów — według niego — przyjdzie później.

Pytanie o miliard dolarów

Zapytani, gdzie ulokowaliby hipotetyczny miliard dolarów, wszyscy trzej paneliści wybrali infrastrukturę — niewidzialną warstwę, która umożliwia wszystko inne. Odpowiedź Alice była najbardziej konkretna: kolejna fala agentic AI potrzebuje dwóch rzeczy, których twórcy jeszcze nie zapewnili — kontroli transakcji opartej na regułach oraz możliwości odwracania błędów popełnionych przez AI. „Wtedy użytkownik końcowy czuje się bezpiecznie i doszłoby do boomu na agentic AI.” Konsensus panelu był jednoznaczny: zanim kolejny miliard popłynie do najciekawszych zastosowań kryptowalut, warstwa podstawowa musi zostać zbudowana, obdarzona zaufaniem i dostosowana do wymogów zgodności. Zgodnie z własną logiką panelistów, wskaźniki warte obserwacji są mało efektowne: sprawne mechanizmy awaryjne dla custody, integracje raportowania między jurysdykcjami oraz to, czy kontrola oparta na regułach i mechanizmy odwracania decyzji agentów AI faktycznie trafią na rynek.

Ten artykuł ukazał się pierwotnie na łamach Metaverse Post.