Wysiłki rynków wschodzących zmierzające do rozwoju stablecoinów w lokalnych walutach mogą nieumyślnie zwiększać popyt na tokeny oparte na dolarze amerykańskim, ostrzegł Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Użytkownicy mają tendencję do wybierania stablecoinów dolarowych ze względu na ich większą płynność, silniejsze efekty sieciowe i szerszą akceptację — zauważyła instytucja.

Problem jest szczególnie istotny na rynkach wschodzących, gdzie stablecoiny mogą zapewniać łatwiejszy dostęp do walut obcych, jednocześnie osłabiając tradycyjne kontrole przepływów kapitałowych i przyspieszając dolaryzację. Ostrzeżenie pojawia się w momencie, gdy regulacje dotyczące stablecoinów przyspieszają na świecie, a ramy takie jak unijne rozporządzenie Markets in Crypto-Assets (MiCA) zaczynają obowiązywać, a liczne jurysdykcje opracowują krajowe zasady — jednak większość tych reżimów dotyczy emisji stablecoinów i rezerw, a nie dynamiki konkurencji walutowej, na którą wskazuje MFW.

Republika Południowej Afryki stanowi wczesne studium tego zjawiska. Występując na University of Cape Town, wicedyrektor zarządzający MFW Dan Katz zauważył, że stablecoiny oparte na dolarze amerykańskim zyskały w kraju jak dotąd jedynie ograniczoną popularność, natomiast stablecoiny powiązane z randem cieszą się jeszcze mniejszym popytem. Ta rozbieżność sugeruje, że samo stworzenie stablecoina w randzie może nie wystarczyć, by odciągnąć użytkowników od tokenów denominowanych w dolarze.

Zgodnie z powiązanym raportem o stablecoinach i polityce rynków wschodzących, kluczowe wyzwanie leży w tym, jak stablecoiny oddziałują na siebie po wdrożeniu na wspólnej infrastrukturze. Gdy stablecoiny lokalne i dolarowe działają na tym samym blockchainie, użytkownicy mogą potencjalnie wymieniać je bezpośrednio za pośrednictwem zdecentralizowanych giełd, pul płynności lub rynków peer-to-peer — ograniczając zależność od banków i tradycyjnych pośredników walutowych. Taka możliwość może faktycznie zamienić lokalny stablecoin w punkt wejścia do dolarizacji, a nie w barierę przeciwko niej.

Rozwój ZARU, pierwszego stablecoina w randzie klasy instytucjonalnej, który niedawno został notowany na giełdzie kryptowalut Luno, pokazuje rosnące zainteresowanie lokalnymi inicjatywami stablecoinowymi — mimo że adopcja pozostaje skromna w porównaniu z alternatywami dolarowymi. Ten wzorzec odzwierciedla doświadczenia innych rynków wschodzących, gdzie banki centralne, w tym w Nigerii, na Jamajce i na Bahamach, uruchomiły cyfrowe waluty banku centralnego, częściowo po to, by zaoferować wspieraną przez państwo cyfrową alternatywę dla stablecoinów dolarowych, choć wyniki adopcji były mieszane.

MFW szacuje, że niemal 99% stablecoinów jest denominowanych w dolarze amerykańskim. Kapitalizacja rynku stablecoinów utrzymywała się na poziomie około $300 miliardów w ciągu ostatniego roku, a przepływy związane z płatnościami w stablecoinach osiągnęły szacunkowo $390 miliardów w 2025 roku. Według danych pokazujących, że największa afrykańska giełda kryptowalut przetworzyła ponad $20 miliardów w stablecoinach w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy, skala aktywności związanej ze stablecoinami na kontynencie jest znaczna i rośnie.

W przypadku Republiki Południowej Afryki MFW twierdzi, że doświadczenie to uwydatnia również szersze wyzwanie regulacyjne. South African Reserve Bank wykorzystał dane z największych giełd kryptowalut, aby uzyskać wgląd w rynek, stwierdzając, że dominują gospodarstwa domowe. Jednak ćwiczenie to ujawniło także znaczące luki poza obszarem regulacyjnym — co pokrywają się z doniesieniami, że wolumeny Bitcoina na południowoafrykańskiej giełdzie kryptowalut spadły o 95% w mniej niż pięć lat.

MFW zaleca zatem, by decydenci skupili się mniej na samym tworzeniu krajowych stablecoinów, a bardziej na wzmacnianiu fundamentów makroekonomicznych, poprawie gromadzenia danych oraz włączeniu giełd, powierników i dostawców usług on-ramp i off-ramp do ram regulacyjnych.

Szersza implikacja jest taka, że konkurencja stablecoinów może coraz bardziej stawać się konkurencją o sieci walutowe, a nie tylko o technologię płatniczą. Lokalny stablecoin o słabszej płynności i mniejszej liczbie zastosowań może ostatecznie sprawić, że sąsiedni stablecoin dolarowy będzie łatwiejszy do uzyskania. Jak zauważa studium przypadku dotyczące płynności stablecoinów transgranicznych, płynność staje się najcenniejszym aktywem w tym ewoluującym otoczeniu.