Wall Street wciąż skupia się na piątkowych danych płacowych. Kevin Warsh, przewodniczący Rezerwy Federalnej, może ledwie drgnąć.

To jeden z najjaśniejszych wniosków płynących z pierwszego przemówienia Warsha w Jackson Hole jako szefa Fed, wygłoszonego tydzień temu. Dużą część wystąpienia poświęcił argumentacji przeciw prowadzeniu inwestorów za rękę w kwestii kolejnej decyzji stóp procentowych, a następnie przedstawił szczegółowe ramy tego, jak odczytuje inflację, rynek pracy, popyt, aktywność przedsiębiorstw i rynki. Było to celowe zerwanie z opartym na rozbudowanych wskazówkach stylem preferowanym przez ostatnich przewodniczących, takich jak Jerome Powell i Janet Yellen, których szczegółowe sygnalizowanie ścieżki stóp stało się stałym elementem komunikacji Fed od czasów kryzysu finansowego.

Jego obecna diagnoza ma jastrzębi wydźwięk. Rynek pracy wygląda solidnie, presja inflacyjna pozostaje zbyt wysoka, a szeroko rozumiane warunki finansowe nie wydają się restrykcyjne.

Każdy szef Fed obserwuje dane i rynki. Odróżnia Warsha to, że chce mówić mniej o przyszłej ścieżce stóp, a kazać rynkom wykonać więcej pracy interpretacyjnej — część jego dążenia do tego, by rynki prowadziły Fed, a nie tylko mu odbijały. To podejście przypomina praktykę Fed sprzed kryzysu, gdy decydenci mówili znacznie mniej o nadchodzących krokach, a ciężar wyceny polityki spadał bardziej na traderów — reżim, który Warsh, pełniący funkcję gubernatora Fed w latach 2006–2011 i wieloletni pracownik Hoover Institution przed powrotem na stanowisko przewodniczącego, zna z pierwszej ręki.

Piątkowy raport poddał nową strategię pierwszej prawdziwej próbie. Pracodawcy dodali w sierpniu 162 tys. miejsc pracy, prawie trzykrotnie więcej, niż oczekiwano, a dane za czerwiec i lipiec zostały zrewidowane w górę łącznie o 55 tys. Bezrobocie utrzymało się na poziomie 4,1%, wskaźnik aktywności zawodowej wzrósł, a szersza miara niedostatecznego zatrudnienia spadła.

Przepuśćmy to przez dekoder Warsha, a sygnał z rynku pracy jest dość jednoznaczny. Raport wzmocnił jego pogląd, że sytuacja na rynku pracy jest „zgodna z pełnym zatrudnieniem”, a nie wytworzyła kombinacji rosnącego bezrobocia i szerszego napięcia, które mogłyby skłonić go do złagodzenia podejścia do inflacji.

Główny ekonomista RSM Joe Brusuelas powiedział Yahoo Finance, że raport „przygotowuje grunt pod podwyżkę stóp” we wrześniu. Zauważył jednak ważne zastrzeżenie: „Struktura rapentu zdecydowanie przechylała się w stronę miejsc pracy o niższych płacach. Gołębie w Fed będą więc miały pewną amunicję."

Pierścień dekodujący Warsha

Oto pięć wielkich soczewek, na których Warsh się skupia, oraz dowody najskuteczniejsze w zmianie jego oceny.

Inflacja działa jak rynek pracy. Warsh powiedział, że lepsze letnie odczyty CPI i PCE nie pokazały, że inflacja bazowa „istotnie się poprawiła”. Policzł też, ile z 199 kategorii PCE rosło szybciej niż o 3% — bezpośrednią miarę tego, jak powszechna pozostaje inflacja.

Jeden przyjazny odczyt CPI może poruszyć rynki. Warsh chce szerszych, trwałych postępów.

Tutaj robi się ciekawie w „pałacu luster” Warsha.

Ben Bernanke użył tego sformułowania ponad 20 lat temu, by opisać pętlę sprzężenia zwrotnego, w której rynki wyceniają to, co ich zdaniem zrobi Fed. Fed następnie odczytuje te same ceny jako źródło informacji. Bernanke jako przykład podał wręcz niespodziankę płacową.

Warsh nie uciekł z tego pałacu. Przesunął inwestorów do innego zestawu luster.

Dane gospodarcze zmieniają oczekiwania wobec Warsha. Te oczekiwania poruszają rynki. Te ruchy następnie zaostrzają lub luzują obserwowane przez Warsha warunki finansowe.

Rynek nie tylko prognozuje politykę Fed. Może zmienić to, ile zaostrzenia Fed ostatecznie potrzebuje. Widzieliśmy to już wcześniej, gdy strażnicy obligacji wykonywali część pracy Fed, po czym rynki znowu luzowały warunki.

Rynki, które obserwuje Warsh

Te sześć grup rynkowych pokazuje, czy reakcja na nowe dane zaostrza, czy luzuje warunki finansowe po pierwszej transakcji Fed.

Nie czytaj jednego rynku mechanicznie. Czytaj cały klaster.

Piątek dostarczył wersję z realnego świata. Pierwsza reakcja była podręcznikowym zaostrzeniem: rentowności obligacji skarbowych i dolar skoczyły, a akcje, złoto i bitcoin spadły.

Ale w ciągu dwóch godzin część tego ruchu już się odwracała. Dolar oddał niemal cały wzrost, rentowność 30-letnia oddała prawie cały skok, a akcje odrabiały straty.

Wyraźnym wyjątkiem był bitcoin, który pozostał blisko minimów po danych o zatrudnieniu, nawet gdy kilka innych rynków się odwróciło.

Dlatego obserwacja Warsha nie kończy się na pierwszej transakcji. Trwałość reakcji określa, ile zaostrzenia rynek faktycznie dostarcza Fed.

Jeśli rentowności i dolar skaczą, a akcje i kredyt osłabną, rynki zaostrzają warunki, zanim Fed się ruszy. Długi koniec jest już z powrotem w strefie zagrożenia, a ten tydzień pokazał dlaczego: rosnąca rentowność 30-letnia nie oznacza automatycznie, że traderzy oczekują kolejnych podwyżek Fed.

Na co uważać, gdy wypowiada się Warsh

Te frazy z Jackson Hole to najszybszy sposób, by wychwycić, czy diagnoza Warsha — a potencjalnie też perspektywa stóp — się zmieniła.

Za Warsha słuchaj mniej obietnicy dotyczącej kolejnego posiedzenia, a bardziej zmiany diagnozy.

Nie poprzestawaj na tym, czy rapent wygląda jastrzębio czy gołębio. Zapytaj, czy zmienił on pogląd Warsha, a następnie, czy reakcja rynkowa zmieniła warunki, z którymi przyjdzie mu się mierzyć. Kolejne zaplanowane punkty kontrolne to wrześniowe posiedzenie FOMC oraz comiesięczne publikacje CPI i PCE, z których każda zasila bezpośrednio powyższe soczewki — rozpiętość PCE dla inflacji, wnioski o zasiłki dla rynku pracy i klaster rynkowy dla warunków finansowych.

Jak ujął to Warsh w Jackson Hole: „Stoję dziś tutaj zobowiązany do dyscypliny, a nie do decyzji."

Jared Blikre jest redaktorem ds. rynków globalnych i danych w Yahoo Finance. Śledź go na X pod nickiem @SPYJared.