Hinajosa wygrał wyścig o urząd gubernatora Teksasu, a Demokraci wyglądają teraz na bliskie przejęcia kontroli także nad stanową legislatywą — wynika z komentarza opublikowanego na Econbrowser, powołującego się na przegląd wyników wyborów w Teksasie w 2026 roku serwisu Fox 4 News.

Teksas od dawna był filarem „strukturalnej przewagi”, jaką Republikanie zbudowali w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych — przy czym gerrymandering, czyli praktyka rysowania granic okręgów sprzyjających jednej partii, został w komentarzu opisany jako sztuka w tym stanie. Jego delegacja licząca 38 miejsc jest drugą pod względem wielkości w izbie, ustępując jedynie Kalifornii. Teksas przyciągnął uwagę całego kraju w 2025 roku, kiedy kierowana przez Republikanów legislatywa przeforsowała rzadki przypadek przerysowania okręgów kongresowych w środku dekady, mający dodać kilka miejsc sprzyjających GOP, co wywołało ze strony parlamentarzystów Demokratów wyjście łamiące kworum — opuścili oni stan, pozbawiając izbę wymaganej frekwencji. Teksańska inicjatywa została następnie skontrowana w stanach rządzonych przez Demokratów, najbardziej widocznie w Kalifornii, gdzie wyborcy zatwierdzili w listopadowym głosowaniu stanowym w 2025 roku mapę okręgów kongresowych przygotowaną przez legislatywę. W przeciwieństwie do stanów powierzających tworzenie map niezależnym komisjom, Teksas zostawia restrykcjonowanie okręgów kongresowych swojej legislatywie i gubernatorowi — dlatego kontrola nad tymi urzędami ma bezpośrednie konsekwencje dla linii okręgów w tym stanie. Mając w rękach urząd gubernatora oraz, jak się wydaje, większości legislacyjne, Demokraci mogą teraz odwrócić teksańską część tej strukturalnej przewagi — a dotyczy to nie tylko miejsc w Izbie Reprezentantów, ale również okręgów stanowych w Teksasie.

Czas nie jest przeszkodą. Sąd Najwyższy USA dopuścił restrykcjonowanie w dowolnym momencie, nie tylko po każdej spisie dekadach — dziesięcioletnim liczeniu ludności, które zwykle wyznacza ramy tego procesu — co oznacza, że teksańscy Demokraci mogą rozpocząć przerysowywanie okręgów wyborczych na własną korzyść od razu po objęciu urzędów w styczniu. Komentarz argumentuje, że mogą pójść tak daleko, by wbudować przewagi na tyle trwałe, że Republikanie mieliby trudność z ich odwróceniem, nawet gdyby partia odzyskała część utraconego ostatnio poparcia wyborców. Autor nazywa to „końcem epoki”. Czego obserwować dalej: czy ostateczne wyniki potwierdzą pozorną kontrolę Demokratów nad legislatywą oraz jaki kształt przyjmie ewentualna nowa mapa po objęciu urzędów w styczniu.

Poza restrykcjonowaniem autor stwierdza, że nie ma jasnego obrazu tego, gdzie jeszcze Demokraci mogliby odwrócić to, co zrobili Republikanie, ale twierdzi, że sam Teksas jest na tyle duży, by zrobić ogromną różnicę. Komentarz wspomina też o możliwości rozszerzenia Medicare w Teksasie oraz przebudowy stanowej komisji ds. mediów użyteczności publicznej, tak aby Teksas mógł w pełni podłączyć się do sieci energetycznej.

Dla czytelników spoza Teksasu zakończenie teksańskiego gerrymanderingu to sprawa ogromnej wagi, pisze autor. Tekst kończy się uszczypliwą uwagą o Senacie USA, z której wynika, że porównywalna zmiana w tej izbie pozostaje nieuchwytna.