Felieton opublikowany w Alternet argumentuje, że "Opowieść podręcznej" — serial telewizyjny z lat 2017–2025, a nie powieść Margaret Atwood z 1985 roku — oferuje niepokojąco trafny przedsmak Stanów Zjednoczonych za prezydentury Donalda Trumpa. W serialu Stany Zjednoczone zostały zastąpione przez Gilead, reżim totalitarny, który na kryzys płodności odpowiada zmuszaniem płodnych kobiet do niewoli reprodukcyjnej. Ponieważ serial był emitowany w latach 2017–2025 — pokrywając się z prezydenturą Trumpa, a nie ją poprzedzając, jak ma to miejsce w przypadku powieści — felieton traktuje te paralele jako komentarz do bieżących wydarzeń, a nie dopasowaną post factum przepowiednię. Autor, który przyznaje, że powieść Atwood wciąż znajduje się na jego liście lektur do przeczytania, mimo ogromnego szacunku dla pisarki jako artystki oraz krytyczki politycznej i społecznej, dołącza milionów widzów, którzy oglądali wyłącznie serial, uznając, że z niepokojącą trafnością przewidział on Amerykę Trumpa.

Pierwszym punktem styku jest według felietonu mizoginia — zjawisko, które w ocenie autora nie oszczędza nawet kobiet popierających Trumpa. Dzięki polityce Trumpa, pisze autor, kobiety utraciły konstytucyjne prawo do aborcji, trudniej im szukać ochrony przed molestowaniem i przemocą w miejscu pracy, a rodzinom o niskich dochodach coraz trudniej otrzymać opiekę zdrowotną w zakresie zdrowia reprodukcyjnego i onkologii.

Koncepcja "Opowieści podręcznej" znajduje również oddźwięk z innego, bardziej naukowo nieuniknionego powodu. Choć zwolennicy Trumpa nawołują do zwiększenia rozrodczości w odpowiedzi na spadającą płodność, felieton twierdzi, że odmawiają oni uznania, iż sprzeciw prezydenta wobec regulacji środowiskowych jest dokładnie tym, co powoduje spadek liczby plemników. Od pestycydów po zanieczyszczenie plastikiem korporacje zrzucają do ekosystemu chemikalia znane jako "zaburzające gospodarkę hormonalną" w takim stopniu, że każdy żyjący człowiek nosi w swoim organizmie co najmniej garść mikroplastiku i chemikaliów pestycydowych. Czy aż tak daleko idącym nadużyciem jest, pyta autor, poprowadzenie linii od tego ruchu politycznego i tego stanu środowiska naturalnego do losu kobiet z Gileady?

Bruce Miller, twórca serialu i producent wykonawczy, otwarcie przyznał, że serial akcentuje motywy odpowiedzialnego postępowania ludzkości z wiedzą naukową. "Szum tła książki to wszystko, o czym teraz mówimy", powiedział Miller w 2020 roku dla Variety. "To funkcje zmian klimatycznych. Widzimy choroby, które są następstwemian klimatu i braku zrównoważonego rozwoju. COVID jest tego przykładem. W książce była to plaga chorób przenoszonych drogą płciową. Zmieniający się fundament środowiska jest bardzo mocno tym, co dzieje się w Gileadzie." Jego wypowiedź pochodziła z 2020 roku, gdy serial był jeszcze w trakcie emisji — co dowodzi, że środowiskowe ujęcie było wpisane w serial od początku, a nie doszukiwano się go później.

Felieton wskazuje tutaj na ironiczny kontrast. W "Opowieści podręcznej" mizogini, którzy znieważali i kontrolowali kobiety, aby rozwiązać kryzys płodności, przynajmniej rozumieli, że zanieczyszczenie plastikiem i pestycydami, zmiany klimatu i inne niezrównoważone praktyki środowiskowe są niebezpieczne. W świecie Trumpa, argumentuje autor, mizogini odmawiają zaprzestania stosowania chemikaliów niszczących zbiorową liczbę plemników naszego gatunku.

"Gileada jest kontrapunktem dla tego, co dzieje się wokół", powiedział Miller. "Jedną z rzeczy, które staramy się pokazać, jest to, że Gileada często ma szlachetne cele, choć ways dążenia do nich są absolutnie okropne. Chcą posprzątać środowisko. Wierzą, z punktu widzenia religijnego, że ziemia jest darem od Boga. Duża część serialu pokazuje, jak Gileada poczyniła postępy w zrównoważonym rozwoju. Prawie wszystkie samochody w Gileadzie są hybrydowe. To oznacza dla nas, że szum drogowy w miksie dźwięku jest znacznie niższy, bo te samochody są cichsze. ... Co roku staramy się dodać nieco więcej ptaków do miksiku odgłosów ptaków w serialu. Populacje ptaków, które były tłumione, zaczynałyby wracać w Gileadzie. Chcesz, żeby ptaki brzmiały tak, jakby ziemia była odrobinę bardziej zrównoważona."

Zakończył: "To, co pokazujemy w Gileadzie, to faszystowska totalitarna reakcja na realny problem."

Konkluzja felietonu jest jasna: świat może zmierzać ku przyszłości jak z "Opowieści podręcznej" — tyle że gorszej. Pozostaje do zobaczenia, czy — w kategoriach wyznaczonych przez Millera — realne napięcia ekologiczne zostaną zreactowane zrównoważonym rozwojem — czy też "faszystowską totalitarną reakcją na realny problem", jaką, jak twierdzi, reprezentuje Gileada.