Goldman Sachs szacuje, że Japonia ma więcej niż wystarczające możliwości finansowe, aby ponownie interweniować na rynku walutowym, jeśli zdecyduje się na taki krok, a prawdziwym czynnikiem decydującym o tym, czy Tokio zadziała po raz drugi, jest mniej poziom zasobów, a bardziej różnica w rentowności między japońskimi i amerykańskimi stopami procentowymi — luka, która od dawna czyni jena preferowaną walutą finansującą dla globalnych transakcji carry trade, w ramach których inwestorzy tanio pożyczają w jenie, aby lokować kapitał w wyżej oprocentowanych aktywach gdzie indziej.

Z około $1 trillion japońskich rezerw w dolarach amerykańskich około $200 billion znajduje się w gotówce lub ekwiwalentach gotówki, a Goldman strateg Karen Fishman powiedziała w podcaście banku Exchanges, że kwota ta prawdopodobnie jest zbliżona do skali lipcowej operacji. „Mają już do dyspozycji wystarczająco dużo, by przeprowadzić jeszcze kilka rund tego, co właśnie widzieliśmy” — powiedziała Fishman, dodając, że dostęp do mechanizmu Federal Reserve teoretycznie mógłby udostępnić całą pozycję rezerwową Japonii o wartości $1 trillion w płynnej formie, gdyby zaszła taka potrzeba.

Goldman szacuje, że Tokio wykorzystało nawet $85 billion w pierwszych dwóch dniach ubiegłomiesięcznej interwencji, co oznacza największe w historii dwudniowe wejście Japonii na rynek walutowy poza okresem po katastrofie Fukushima z 2011 roku.

Te zyski okazały się trudne do utrzymania. Jen umocnił się powyżej 200-dniowej średniej kroczącej w pobliżu 158 za dolara po lipcowej interwencji, ale od tamtej pory oddał mniej więcej połowę tego ruchu, schodząc w tym tygodniu w okolice poziomu 160. Fishman opisała interwencję jako „niezrównoważone rozwiązanie”, zauważając, że po wcześniejszej samodzielnej interwencji Japonii w kwietniu i maju waluta wróciła do 40-letnich minimów w ciągu kilku miesięcy. Ten wzorzec odzwierciedla szerszą rzeczywistość: jednostronna interwencja zazwyczaj ma trudności z odwróceniem trendu walutowego, gdy bazowa różnica stóp pozostaje szeroka, ponieważ Bank Japonii porusza się jedynie ostrożnie w kierunku normalizacji polityki po dekadach bardzo łagodnych warunków monetarnych zaprojektowanych do zwalczania deflacji.

Goldman wskazał dwa konkretne wydarzenia, które najprawdopodobniej zdecydują o kolejnym ruchu Tokio. Po stronie japońskiej rynek obecnie wycenia około 65% prawdopodobieństwa podwyżki BOJ o 25 punktów bazowych we wrześniu i łącznie około 40 punktów bazowych zacieśnienia do końca roku. Jeśli bank centralny nie dostarczy tej podwyżki, Fishman powiedziała, że wywołałoby to ponowną presję spadkową na jena, potencjalnie zmuszając Tokio do działania.

Po stronie USA Praneet Shah z Goldman powiedział, że słabsze od oczekiwań dane gospodarcze z Ameryki mogłyby złagodzić presję na jena w sposób organiczny, osłabiając argumenty za dalszym zacieśnianiem polityki przez Federal Reserve, a takie rozczarowania danymi historycznie były momentami, w których rynek najbardziej oczekuje nowej interwencji. Shah wskazał lipiec 2024 roku jako przykład, kiedy jedna z najskuteczniejszych interwencji BOJ-MOF zbiegła się z nietrafieniem w amerykańskim CPI, a kilka dni później dołożył się słabszy raport payrolls.

Środowy odczyt CPI za lipiec, w przeciwieństwie do tego, wypadł dokładnie zgodnie z oczekiwaniami, a roczna stopa inflacji spowolniła do 3.4% z 3.5%, przy czym rentowności obligacji skarbowych lekko cofnęły się po publikacji, co oznacza, że ten konkretny bodziec w tym tygodniu nie zadziałał. To pozostawia wrześniową decyzję BOJ jako bardziej bezpośredni czynnik zmienności.

Bazowa dynamika carry pozostaje dominującym czynnikiem niezależnie od pojedynczych danych. Rentowność 10-letnich amerykańskich obligacji skarbowych wynosiła późnym środowym popołudniem około 4.69% wobec około 2.84% dla japońskiego odpowiednika, a Shah powiedział, że BOJ musiałby zamknąć tę lukę szybciej niż oczekiwano podwyżkami stóp, aby istotnie zmienić trend stojący za 45% deprecjacją jena w ciągu pięciu lat. Utrzymywanie się tej różnicy ma znaczenie nie tylko dla rynku walutowego: gdy transakcje carry trade gwałtownie się odwijają — jak miało to miejsce podczas wcześniejszych epizodów silnego umocnienia jena — skutki uboczne mogą sięgać globalnych akcji i innych aktywów ryzykownych, zwiększając wagę każdej decyzji politycznej po obu stronach Pacyfiku.

Rynek opcji już wycenia możliwość kolejnego gwałtownego ruchu jena, a podwyższone premie na krótkoterminowe opcje call na jena sugerują, że inwestorzy nadal ostrożnie podchodzą do zajmowania pozycji przeciwko tej walucie, mimo że ponownie przesuwa się ona w kierunku 160.

Via CNBC.