Rada Stabilności Finansowej (FSB) — międzynarodowy organ koordynujący standardy stabilności finansowej pomiędzy władzami krajowymi — opublikowała nowy raport, w którym ostrzega, że globalne aranżacje stablecoinów nigdy nie były testowane w warunkach poważnego stresu rynkowego ani niewypłacalności emitenta, a transgraniczne luki w regulacjach pozostają nierozwiązane, mimo że sektor wciąż się rozwija.

Zgodnie z dokumentem, opublikowanym 12 października 2026 r., łączna wartość rynkowa stablecoinów — tokenów cyfrowych zaprojektowanych tak, aby utrzymywać stabilną wartość względem aktywa bazowego, zazwyczaj waluty fiducjarnej — wynosiła w połowie 2026 r. około 300 mld USD, praktycznie bez zmian rok do roku, przy czym około 99% tej wartości było powiązane z dolarem amerykańskim.

Raport zauważa, że globalne stablecoiny nadal pełnią przede wszystkim funkcję narzędzia płynności na rynkach aktywów krypto. Mogą jednak również służyć jako alternatywne repozytorium wartości w niektórych gospodarkach wschodzących i rozwijających się (EMDE) i mogłyby ostatecznie umożliwić szybsze, tańsze płatności krajowe i transgraniczne. FSB argumentuje, że ta ewoluująca rola wiąże się z odrębnymi ryzykami dla stabilności finansowej, ponieważ stablecoiny zasadniczo różnią się od tradycyjnych instrumentów finansowych: krążą one jako tokeny pseudonimowe, wymienialne całodobowo na globalnie dostępnych rynkach wtórnych, podczas gdy stojący za nimi emitenci mogą nie mieć wglądu w to, kto posiada ich zobowiązania ani gdzie pojawią się żądania wykupu.

W czasie kryzysu szybkość handlu 24/7 na rynkach wtórnych może wyprzedzić mechanizmy wykupu — aranżacje, za pośrednictwem których posiadacze wymieniają tokeny na rezerwy, które je zabezpieczają — wywierając presję na powiązanie stablecoina i potencjalnie przenosząc stres do tradycyjnego systemu finansowego poprzez wyprzeda aktywów rezerwowych, wypłaty depozytów bankowych lub zakłócenia łańcuchów płatności i rozliczeń. Gospodarki EMDE są dodatkowo narażone na substytucję walutową i dezintermediację bankową, co oznacza, że stablecoiny mogłyby stać się systemowe przy niższych progach adopcji niż w gospodarkach rozwiniętych.

Struktury wielu emitentów i luki regulacyjne zwiększają podatność na zagrożenia

Szczególnym zmartwieniem podniesionym przez FSB jest konfiguracja wielu emitentów, w ramach której powiązane podmioty wspólnie emitują jeden globalny stablecoin, przy czym każda z nich utrzymuje oddzielne rezerwy. Ponieważ posiadacze mogą dokonywać wykupu u dowolnego emitenta w grupie, niezależnie od miejsca emisji tokenów, popyt na wykup w okresie stresu mógłby skoncentrować się na jednym podmiocie, podczas gdy transgraniczne rebalansowanie rezerw mogłoby zawieść z powodu tarć w mobilności rezerw, dostępie do rynku, przepływie informacji i koordynacji. W scenariuszach niewypłacalności może pozostawać niejasne, który reżim krajowy ma zastosowanie i jak zostałyby rozstrzygnięte roszczenia prawne posiadaczy — zwłaszcza tam, gdzie nie można ustalić lokalizacji posiadaczy.

Interakcja krajowych ram regulacyjnych pozostaje równie niepewna. Chociaż jurysdykcje wdrażają zalecenia wysokiego szczebla FSB z 2023 r., różnice w krajowych mandatach i systemach prawnych doprowadziły do powstania złożonych, pofragmentowanych struktur korporacyjnych i stworzyły możliwości arbitrażu regulacyjnego, przy czym niektórzy emitenci decydują się na działalność w jurysdykcjach o słabszej regulacji. Ponieważ FSB ustanawia standardy, a nie prawo wiążące, jego zalecenia znajdują praktyczne zastosowanie wyłącznie poprzez wdrożenie przez władze krajowe — czyli właśnie tę warstwę, w której raport identyfikuje dziś najgłębszą fragmentację.

Aby wypełnić te luki, FSB wyznacza trzy priorytety: wzmocniony monitoring transgranicznych podatności przy użyciu dostosowanych metryk, obejmujących płynność rynku wtórnego oraz geograficzny rozkład posiadania, wykupów i rezerw; wzmocnioną współpracę transgraniczną i wymianę informacji wspierającą wdrażanie zaleceń z 2023 r.; oraz gromadzenie pojawiających się podejść awaryjnych do zarządzania stresem lub upadkiem globalnych aranżacji stablecoinów. Dla wszystkich śledzących sektor priorytety te stanowią jednocześnie plan działania, którego należy obserwować: budowane przez władze metryki monitoringu, otwierane przez nie kanały informacyjne ponad granicami oraz gromadzone procedury awaryjne pokażą, jak daleko ramy zbliżyły się do gotowości na tego rodzaju poważny stres, którego — jak stwierdza raport — sektor nigdy nie doświadczył.

W kwestii danych raport uznaje, że aktywność związana ze stablecoinami generuje obfite informacje, ale podkreśla utrzymujące się wyzwania — od pseudonimowości publicznych blockchainów po niespójne zastrzeżone metody kompilacji. FSB sugeruje opracowanie ustandaryzowanych metryk monitoringu, pogłębianie wiedzy analitycznej oraz ustanowienie branżowych najlepszych praktyk gromadzenia danych w celu stopniowej poprawy porównywalności.

Pełny raport jest dostępny na oficjalnej stronie Rady Stabilności Finansowej.