Armatorzy będą potrzebować elastycznych strategii paliwowych, aby dostosować się do zmieniającej się dostępności paliw, cen i przepisów środowiskowych — twierdzi John Bergman, prezes firmy Auramarine, fińskiego dostawcy systemów zasilania w paliwo i systemów pomocniczych dla statków.

„Branża od lat zadaje pytanie, które paliwo wygra” — powiedział Bergman w przesłanym e-mailem oświadczeniu w środę. „Może to być złe pytanie”.

Nie można z pewnością przewidzieć, które paliwa będą w nadchodzących latach dostępne, zgodne z przepisami i opłacalne komercyjnie — dodał. Kontekstem tej niepewności jest zaostrzanie przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) przepisów dotyczących gazów cieplarnianych, w tym limitu siarkowego z 2020 roku oraz zrewidowanej strategii z 2023 roku zakładającej osiągnięcie zerowych emisji netto w żegludze międzynarodowej około 2050 roku, a także środki regionalne, takie jak włączenie żeglugi do unijnego systemu handlu emisjami (ETS) od 2024 roku oraz przepisy FuelEU Maritime obowiązujące od 2025 roku. Jednocześnie pula paliw kandydujących — LNG, metanol, amoniak, biopaliwa i pochodne wodoru — pozostaje na różnych etapach dostępności, kosztów i infrastruktury zaopatrzenia, pozostawiając armatorom bez jednej ustabilizowanej ścieżki.

„Armatorzy, którzy najlepiej się dostosują, to ci, którzy wbudowali w swoje strategie paliwowe elastyczność pozwalającą reagować na zmieniające się warunki” — powiedział Bergman.

Technologia fuel split firmy Auramarine, dostarczona po raz pierwszy w 2019 roku i obecnie zamontowana na około 20 jednostkach, ma zapewnić statkom większą elastyczność. System modernizacyjny pozwala statkom wykorzystywać różne paliwa, takie jak MGO i biopaliwa, przez ten sam silnik bez czasochłonnych procedur przełączania. Ponieważ można go zamontować na statkach już eksploatowanych, system umożliwia armatorom zmianę paliwa w celu spełnienia wymogów emisyjnych, potrzeb serwisowych lub zmian cen paliw. To podejście modernizacyjne jest godne uwagi, ponieważ większość dotychczasowych wdrożeń paliw alternatywnych odbywała się za pośrednictwem nowo budowanych statków projektowanych pod konkretne paliwa, podczas gdy większość istniejącej floty została zbudowana z myślą o paliwach konwencjonalnych i stoi w obliczu decyzji modernizacyjnych w miarę zaostrzania przepisów.

Operatorzy statków wycieczkowych i promów należą do tych, którzy najbardziej potrzebują elastyczności, ponieważ regularnie operują w różnych strefach regulacyjnych i wodach o szczególnej wrażliwości środowiskowej — powiedział Bergman.

„Operatorzy statków wycieczkowych i promów odczuwają to najwcześniej i najdotkliwiej” — powiedział. „Te statki nieustannie przemieszczają się między strefami regulacyjnymi i wodami o szczególnej wrażliwości środowiskowej, więc możliwość przełączania zasilania w paliwo bez zakłócania harmonogramu jest koniecznością operacyjną”.

Auramarine zaznaczyła, że elastyczność musi być również połączona z odpowiednią konserwacją, serwisowaniem i wsparciem technicznym przez cały cykl życia statku.

„W ciągu najbliższych kilku lat odniosą sukces ci armatorzy, którzy przestali czekać na pewność i zaczęli budować opcje” — powiedział Bergman. „W tak niepewnej transformacji zdolność adaptacji ma większe znaczenie niż jakikolwiek zakład na pojedyncze paliwo”.

Źródło: Ship & Bunker