Wiceprzewodniczący Rady Gubernatorów Fed Philip N. Jefferson oświadczył 22 września 2026 r., że wieloletnia modernizacja okna dyskontowego banku centralnego — programu kredytowego, za pośrednictwem którego banki uzyskują płynność bezpośrednio od Rezerwy Federalnej — uczyniła ten instrument szybszym, bardziej dostępnym i mniej obciążającym operacyjnie, co ma bezpośrednie znaczenie dla funkcjonowania i odporności amerykańskiego rynku obligacji skarbowych.

Występując na konferencji poświęconej rynkowi skarbowemu w 2026 r. w Federal Reserve Bank of New York (wydarzenie; pełny tekst wystąpienia; PDF), Jefferson — pełniący funkcję nadzorującego gubernatora ds. Divizji Spraw Monetarnych, a w tym charakterze nadzorujący prace rady nad polityką okna dyskontowego — opisał przedsięwzięcie o zasięgu ogólnosystemowym, które — jak stwierdził — pozostaje w toku.

„Nie mogę przecenić faktu, że modernizacja operacji okna dyskontowego to prawdziwe przedsięwzięcie ogólnosystemowe i że kluczowa jest współpraca zespołowa” — powiedział. „Choć poczyniono znaczące postępy, wciąż jest do wykonania ważna praca. Od teraz oczekuję dalszych ulepszeń operacji okna dyskontowego w kolejnych latach.”

Jego wystąpienie obeowało dwa główne obszary: postępy osiągnięte w ostatnich latach w dalszej modernizacji okna dyskontowego oraz rolę obligacji skarbowych jako zabezpieczenia kredytów w oknie dyskontowym.

113-letnie zaplecze płynnościowe

Okno dyskontowe, które zapewnia bankom płynność, jest tak stare jak sama Rezerwa Federalna — instytucja, która w grudniu kończy 113 lat. Jak zauważył Jefferson, w długoletniej historii Fed wykorzystywał okno zarówno do wspierania płynności i stabilności systemu bankowego, jak i do prowadzenia polityki pieniężnej. Banki korzystają z okna niemal wyłącznie poprzez kredyty primary credit, oferowane na zasadzie „no questions asked”.

Aby okno nadal pełniło te role, jego zdaniem musi ewoluować wraz z systemem bankowym i finansowym. Dlatego pracownicy Rady Gubernatorów i każdego banku Rezerwy Federalnej pracowali w ostatnich latach nad usprawnieniem operacji — ciągłe działania mające zapewnić bardziej wydajne i dostępne źródło płynności, z którego banki mogą korzystać „szybko i bez wahania w razie potrzeby”.

Jefferson przedstawił analogiczne ramy historyczne dla rynku skarbowego, zauważając, że jest on co do argumentacji tak stary jak sam kraj: początki długu federalnego sięgają wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, natomiast początki nowoczesnego rynku są bardziej bezpośrednio związane z I wojną światową. W ciągu ostatniego stulecia rynek skarbowy przekształcił się w jeden z najgłębszych i najbardziej płynnych rynków świata.

W systemie Rezerwy Federalnej obowiązki są podzielone. Banki Rezerwy obsługują okno dyskontowe w swoich okręgach, podczas gdy Rada sprawuje nadzór i ustala politykę poprzez regulacje i wytyczne; ponieważ polityka i operacje są ściśle powiązane, Rada szeroko koordynuje działania z kierownictwem i personelem banków Rezerwy w sprawach okna dyskontowego.

Trzy wymiary modernizacji

Jefferson uporządkował prace modernizacyjne systemu — mające na celu zaspokojenie „potrzeb bankowości XXI wieku” — w trzech wymiarach: usprawnienia procesów biznesowych, rozwój automatyzacji oraz koordynacja z bankami Federal Home Loan (FHLB).

Przygotowania obejmowały szerokie konsultacje z bankami i innymi interesariuszami w celu lepszego zrozumienia ich doświadczeń z oknem. Wśród tych działań było złożone przez Radę w 2024 r. zapytanie o informacje (RFI) dotyczące operacji okna dyskontowego, które uzupełniało prowadzone w całym systemie rozmowy z opinią publiczną, takie jak sesje Ask the Fed® i wydarzenia outreach banków Rezerwy. Jefferson powiedział, że poczyniono postępy w uwzględnianiu informacji zwrotnych otrzymanych tymi kanałami, a ulepszenia są teraz wdrażane „tak, aby banki mogły korzystać z nich jak najszybciej”.
Usprawnienia procesów biznesowych. W pierwszym wymiarze banki Rezerwy skoncentrowały się na zapewnieniu bankom wydajniejszego dostępu do okna. Jeśli chodzi o standaryzację, wszystkie okręgi działają w ramach tego samego systemu zabezpieczeń, korzystają ze wspólnych modeli wyceny kredytów i wspólnej technologii przetwarzania oraz akceptują podpisy elektroniczne. Na początku tego miesiąca banki Rezerwy podjęły — jak określił to Jefferson — ważny krok w celu dalszego uproszczenia i usprawnienia sposobu, w jaki banki składają kredyty jako zabezpieczenie: kwalifikujące się instytucje mogą teraz składać kilka różnych rodzajów kredytów, aby zmaksymalizować płynność, zachowując przy tym posiadanie zabezpieczenia. Zmiany — ogłoszone przez Fed 8 września jako usprawnienie programu Borrower-in-Custody — obejmują uproszczone formularze, szybszą rejestrację, zautomatyzowane listy zastawionych kredytów i scentralizowane zasoby, dzięki którym instytucje mogą łatwo znaleźć potrzebne informacje. Według Jeffersona usprawnienia procesów zwiększają spójność administracji zabezpieczeń w 12 bankach Rezerwy, zachowując jednocześnie solidne praktyki zarządzania ryzykiem.

Automatyzacja. W 2024 r. system uruchomił Discount Window Direct (DWD) — samodzielny portal internetowy umożliwiający bankom składanie wniosków o kredyty, dokonywanie płatności, przeglądanie informacji o kredytach i zabezpieczeniach oraz elektroniczne przesyłanie plików zabezpieczeń kredytowych. Od uruchomienia portalu użytkownicy zgłaszają, że zaciąganie kredytów w oknie dyskontowym jest teraz szybsze, łatwiejsze i wydajniejsze. Obecnie ponad 60 procent wniosków o kredyty w oknie dyskontowym jest składanych za pośrednictwem DWD. Portal zawiera również funkcję komunikacji, która pozwala bankom bezpośrednio wymieniać wiadomości z lokalnym bankiem Rezerwy zamiast dzwonić. Szybszy, wydajniejszy dostęp — jak powiedział Jefferson — daje bankom większą pewność w zarządzaniu szybko zmiennymi potrzebami płynnościowymi, a wraz ze wzrostem adopcji i dodawaniem nowych funkcji technologia będzie nadal poprawiać doświadczenia związane z oknem dyskontowym.

Koordynacja z FHLB. Jefferson opisał FHLB jako ważnych dostawców płynności dla organizacji bankowych i stwierdził, że system Rezerwy Federalnej i system FHLB dzielą cel wspierania stabilności i odporności amerykańskiego systemu bankowego. W związku ze zwiększoną szybkością przepływu płynności kluczowym punktem jest skrócenie czasu potrzebnego na realokację zabezpieczeń poprzez poprawę interoperacyjności między bankami Rezerwy a FHLB.

Dotychczasowe działania koncentrowały się na poprawie gotowości poprzez środki wspierające koordynację i współpracę — umacnianie relacji, ustanawianie zaplecza operacyjnego i dokumentacji oraz opracowywanie procesów umożliwiających skuteczniejszą współpracę banków Rezerwy i FHLB. Jefferson powiedział, że on i jego partnerzy z FHLB uważają, iż trwające wysiłki i dalsze zaangażowanie postawiły oba systemy „w znacznie leps pozycji niż trzy lata temu”, istotnie poprawiając procesy oraz wzmacniając relacje i współpracę.

W osobistym wątku Jefferson powiedział, że miał okazję współpracować z prezesami FHLB i innymi liderami systemu FHLB i bardzo docenia ich trwającą współpracę i wsparcie w zakresie interoperacyjności. To zaangażowanie — dodał — „nie dotyczy tylko gotowości na kryzysy — chodzi też o budowanie trwałych, skuteczniejszych partnerstw instytucjonalnych”.

Wiceprzewodniczący podkreślił, że ulepszanie okna jest procesem ciągłym. Przez ponad wiek okno dyskontowe ewoluowało od fizycznego okienka kasowego w banku Rezerwy, do którego przedstawiciel banku musiał osobiście przychodzić, do portalu internetowego pozwalającego bankowi złożyć wniosek o kredyt „kiloma kliknięciami”. W erze szybkiej transformacji gospodarczej i technologicznej — powiedział — kluczowe jest, aby okno nadal ewoluowało i odpowiadało na stale zmieniające się otoczenie.

Działania modernizacyjne sprawiają, że zaciąganie kredytów w oknie dyskontowym jest szybsze i mniej obciążające operacyjnie. Te ulepszenia — w ocenie Jeffersona — „pomagają ograniczyć tarcia, które mogą sprawiać, że banki wahają się korzystać z okna, gdy są zdrowe, i wzmacniają ogólne zaufanie do systemu bankowego”. Dodał: „Nasza praca nie jest zakończona, ale nadal jestem zobowiązany do współpracy z kolegami w całym systemie Rezerwy Federalnej, właśnie w tym celu.”

Obligacje skarbowe jako zabezpieczenie

Druga część wystąpienia dotyczyła tego, co Jefferson nazwał coraz ważniejszym wymiarem operacji okna dyskontowego: roli obligacji skarbowych jako zabezpieczenia. Jak stwierdził, dobrze funkcjonujący rynek skarbowy jest niezbędny dla stabilności i wydajności systemu finansowego i całej gospodarki, ponieważ „stanowi fundament dla wyceny ryzyka we wszystkich klasach aktywów, ułatwiając efektywną alokację kapitału w całej naszej gospodarce”.

W tym kontekście okno dyskontowe w istotny sposób wspiera odporność rynku skarbowego. Zapewniając bankom niezawodne źródło płynności, „działa jak amortyzator w okresach stresu na rynku, zmniejszając ryzyko wymuszonych sprzedaży obligacji skarbowych”. Stabilizujący wpływ okna rozciąga się również na szersze rynki pieniężne: łagodząc presję finansową na instytucje depozytowe, pomaga zapewnić płynne funkcjonowanie kluczowych krótkoterminowych rynków finansowania — w tym rynku umów repo i rynku funduszy federalnych — co z kolei wspiera płynność rynku skarbowego.

Mechanika ma kluczowe znaczenie dla tego wsparcia. Instytucje posiadające obligacje skarbowe na rachunkach Fedwire Securities mogą je szybko przenieść na rachunek zabezpieczeńna dyskontowego, nawet pod koniec dnia. Dla instytucji, które mają odpowiednie ustalenia, zastawienie zabezpieczenia skarbowego i otrzymanie kredytu tego samego dnia jest „proste i wydajne” — szybkość i łatwość dostępu mają znaczenie dla funkcjonowania rynku, zwłaszcza gdy banki aktywne na rynku skarbowym szybko potrzebują płynności.

Jefferson wskazał na kryzys COVID-19 jako na jasną ilustrację. W marcu 2020 r., gdy rynek skarbowy doświadczył poważnych zaburzeń, Fed zaobserwował gwałtowny wzrost liczby obligacji skarbowych składanych jako zabezpieczenie potencjalnych kredytów w oknie dyskontowym. Zdolność Rezerwy Federalnej do szybkiego przyjmowania obligacji skarbowych i zapewnienia bankom możliwości uzyskania rezerw, jeśli byłyby potrzebne, „okazała się kluczowa” — powiedział.

Okno pomaga również reagować na nagłe zaostrzenie warunków na rynkach pieniężnych, wspierając realizację polityki pieniężnej Rezerwy Federalnej i uzupełniając stałe operacje repo w łagodzeniu presji na rynkach finansowania. Gdy pojawia się presja, banki mogą zwrócić się do okna dyskontowego zamiast pożyczać po stawkach powyżej zakresu docelowego Rezerwy Federalnej. Jefferson zauważył, że Fed niedawno odnotował większe korzystanie z okna w okresach związanych z przejściową presją wzrostową na stawki rynków pieniężnych, „takich jak obserwowane na koniec kwartału”.

Interakcja między rynkiem skarbowym a oknem dyskontowym — argumentował — pokazuje, dlaczego utrzymanie solidnego i skutecznego ramu okna dyskontowego „nie dotyczy tylko banków, ale ma kluczowe znaczenie dla szerszej stabilności finansowej”.

Funkcja podstawowa, wciąż ewoluująca

Jefferson zakończył, przypominając, że zdolność Rezerwy Federalnej do udzielania bankom kredytów poprzez okno dyskontowe sięga założenia systemu i jest jedną z jego podstawowych funkcji. Zapewnianie płynności pełni różne cele: ułatwia bankom udzielanie kredytów gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom oraz wspiera innych uczestników rynku finansowego w warunkach stresu lub zmienności. Szczególnie ważne dla rynków skarbowych jest — jak powiedział — to, że banki mogą służyć jako „źródło siły dla funkcjonowania rynku” — stabilności umożliwianej m.in. przez akceptację obligacji skarbowych jako zabezpieczenia o wartości tego samego dnia.

Dziś — powiedział — okno dyskontowe „pozostaje gotowe do płynnego i skutecznego udzielania kredytów bankom w razie potrzeby”, a działania modernizacyjne zapewnią, że będzie ono wspierać poszczególne instytucje bankowe i szerszą odporność rynku jeszcze długo w przyszłości. Mimo to samozadowolenie jest nieuzasadnione: dalszy sukces okna zależy ostatecznie od trwałego partnerstwa i zaangażowania interesariuszy wewnątrz systemu Rezerwy Federalnej i poza nim, „wliczając wielu z was obecnych tu dzisiaj” — powiedział do uczestników konferencji. „Współpracując, będziemy dalej realizować podstawowy cel okna dyskontowego, ustanowiony ponad wiek temu — i temu osiągać najlepsze rezultaty dla mieszkańców Ameryki.”

Uwagi

• Poglądy wyrażone w wystąpieniu są poglądami samego Jeffersona i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko jego kolegów z Rady Gubernatorów Rezerwy Federalnej ani Federalnego Komitetu Operacji Otwartego Rynku.
• Jefferson omawiał wcześniej historię programu w wystąpieniu „A History of the Fed's Discount Window: 1913–2000”, wygłoszonym w Davidson College w Davidson, N.C., 8 października 2024 r. (tekst).
• Podstawą ustawową okna dyskontowego jest Federal Reserve Act, Pub. L. No. 63-43, 38 Stat. 251 (23 grudnia 1913 r.).
• W kwestii początków długu federalnego z czasów wojny o niepodległość Jefferson cytował Richarda Syllę i Davida J. Cowena (2018), Alexander Hamilton on Finance, Credit, and Debt (Nowy Jork: Columbia University Press).
• W kwestii początków nowoczesnego rynku skarbowego z czasów I wojny światowej cytował Kennetha D. Garbade'a (2012), Birth of a Market: The U.S. Treasury Securities Market from the Great War to the Great Depression (Cambridge: MIT Press).
• Program modernizacji Fed jest udokumentowany na stronie Discount Window Modernization.
• Zmiany dotyczące zastawiania kredytów z 8 września są opisane w dokumencie The Federal Reserve Implements Improvements and Streamlines the Borrower-in-Custody Program.
• O roli okna w niedawnych epizodach stresu zobacz wystąpienie Jeffersona z 9 października 2024 r., „The Fed's Discount Window: 1990 to the Present”, wygłoszone w Charlotte Economics Club, Charlotte, N.C. (tekst).