Ceny europejskiego gazu ziemnego gwałtownie wzrosły we wtorek, przedłużając agresywną dwudniową zwyżkę po całkowitym załamaniu dyplomatycznego pośrednictwa na Bliskim Wschodzie, co na nowo rozpaliło obawy o utrzymujące się niedobory dostaw w okresie zimowym.

Referencyjne holenderskie kontrakty terminowe najbliższego okresu skoczyły do 61,80 EUR za megawatogodzinę, budując na dramatycznym wzroście o 8% z poprzedniej sesji. Odpowiednie brytyjskie kontrakty hurtowe rosły w tandemie, osiągając około 151,5 pensa za therm, gdyż biura energii ponownie wliczyły znaczny premię za ryzyko geopolityczne.

Ostre przyspieszenie cen gazu odzwierciedla pogrzebane nadzieje na szybkie rozwiązanie dyplomatyczne w Zatoce Perskiej. Nastroje rynkowe pogorszyły się, gdy negocjacje wpadły w poważny polityczny impas, wywołany żądaniem prezydenta USA Donalda Trumpa, aby Teheran zapłacił bezpośrednie odszkodowanie finansowe za utracone życie w regionalnych konfliktach.

Eskalacja retoryczna nastąpiła w odpowiedzi na projekt porozumienia między Iranem a Omanem, przy czym Teheran powtórzył, że Cieśnina Ormuz pozostanie zamknięta dla tranzytu komercyjnego, dopóki Waszyngton nie spełni dodatkowych warunków.

Przedłużający się paraliż żeglugowy nadal zakłóca fizyczne przepływy skroplonego gazu ziemnego (LNG) przez ten kluczowy morski wąski gardło, gdzie ładunki pochodzące z Kataru pozostają poważnie opóźnione lub przekierowane. Katar jest jednym z największych na świecie eksporterów LNG, a cieśnina przenosi znaczną część globalnego handlu gazem morskim, co sprawia, że jakiekolwiek ograniczenia tam mają ostre konsekwje dla nabywców na całym świecie.

Ekspozycja Europy na to zakłócenie jest spotęgowana przez jej zwrot po 2022 roku od rosyjskiego gazu rurociągowego, który sprawił, że państwa członkowskie UE są znacznie bardziej uzależnione od dostaw LNG drogą morską w celu zaspokojenia popytu. Czas trwania tego starcia eskaluje niepokój w europejskich biurach energii, gdy zakłady energetyczne zmagają się z przygotowaniami do nadchodzącego sezonu grzewczego. Podziemne magazyny Unii Europejskiej w połowie sierpnia były napełnione do niespełna 57% pojemności — dramatycznie ustępując średniej pięcioletniej wynoszącej około 71% dla tego momentu w roku i daleko odbiegając od tempa potrzebnego do osiągnięcia regulacyjnego celu UE 90% napełnienia magazynów do 1 listopada.

Deficyt zatoki został dodatkowo pogłębiony przez intensywne letnie fale upałów w całej centralnej i południowej Europie, które napędziły szczytowy popyt na klimatyzację i zmusiły producentów energii do spalania gazu ziemnego zamiast kierowania wolumenu do magazynów.

Przy europejskich nabywcach uwikłanych w agresywne wojny cenowe z azjatyckimi importerami o niezobowiązane ładunki spot LNG, analitycy energetyczni ostrzegają, że wskaźniki gazu ziemnego utrzymają podwyższone fundamentum. Dopóki fizyczne szlaki żeglugowe przez Zatokę Perską nie zostaną w pełni przywrócone, biura handlowe oczekują, że europejskie kontrakty gazowe pozostaną nadwrażliwe na doniesienia z Waszyngtonu i Teheranu.

Źródło: Investing.com