By Beatriz Marie D. Cruz, starsza reporterka, i Erika Mae P. Sinaking, reporterka

Unia Europejska (UE) i Hiszpania oficjalnie dołączyły do inicjatywy Korytarza Gospodarczego Luzonu (LEC), wzmacniając wysiłki Filipin na rzecz przyciągania inwestycji o wysokiej wartości oraz ustanowienia kraju centrum przemysłu morskiego i zaawansowanej produkcji.

„Dziś zapisaliśmy się w historii dzięki dodaniu dwóch kolejnych partnerów do Korytarza Gospodarczego Luzonu, co zwiększa łączną liczbę państw do 13” — powiedział sekretarz finansów Frederick D. Go podczas inauguracyjnego Forum Inwestycyjnego LEC w czwartek.

„Ich udział wnosi dodatkową wiedzę ekspercką, technologie, kapitał i globalne sieci biznesowe, które mogą pomóc przyspieszyć inwestycje oraz rozwijać infrastrukturę wspierającą wzrost Filipin” — dodał.

Forum zgromadziło setki inwestorów, ponieważ rząd promował projekty w ramach korytarza, którego celem jest połączenie centrów gospodarczych Subic Bay, Clark, Manili i Batangas.

LEC to wielostronne partnerstwo uruchomione w 2024 roku przez Filipiny, Stany Zjednoczone i Japonię. W maju zostało rozszerzone o Australię, Kanadę, Danię, Francję, Włochy, Republikę Korei, Szwecję i Wielką Brytanię.

Ambasador UE na Filipinach Massimo Santoro powiedział, że udział UE opiera się na ugruntowanych stosunkach handlowych z Filipinami.

„Dodanie UE i Hiszpanii jeszcze bardziej pogłębia zaangażowanie Europy w korytarz oraz poszerza dostępną dla projektów LEC sieć wiedzy eksperckiej, technologii, finansowania i możliwości biznesowych” — podał Departament Finansów (DoF) w osobnym oświadczeniu.

Ambasador Hiszpanii na Filipinach Miguel Utray Delgado powiedział, że Hiszpania rozważa w ramach LEC projekty dotyczące kolei, infrastruktury modułowej, lotnictwa, budowy statków, zarządzania żeglugą powietrzną oraz połączeń z energetyką odnawialną.

„Jesteśmy gotowi wspierać realizację celów korytarza poprzez pomoc techniczną, partnerstwa z sektorem prywatnym i finansowanie” — powiedział podczas forum.

DoF poinformował, że UE dostosowuje swój Green Economy Programme o wartości €60-million oraz Digital Economy Package o wartości €20-million do priorytetów LEC. Inicjatywy te promują zielone inwestycje i infrastrukturę.

Jak dodał departament, oczekuje się, że takie dostosowanie wesprze energię odnawialną i efektywność energetyczną, rozwój zielonej i obiegu zamkniętego gospodarki, bezpieczną łączność cyfrową, innowacje oraz rozwój umiejętności w kraju.

Filipiny przedstawiają około 38 gotowych inwestycyjnie projektów LEC w sektorach energii, wodociągów, transportu, logistyki, łączności cyfrowej i zaawansowanej produkcji. Około 18 z tych projektów ma łączną wartość $20 billion, podczas gdy rząd nie określił jeszcze wartości pozostałych 20 projektów.

Według kopii katalogu projektów LEC do najważniejszych przedsięwzięć poszukujących prywatnego kapitału należą $6-billion Subic Clark Natural Gas Ecosystem oraz $4.1-billion Sangley Point International Airport.

Rząd poszukuje również finansowania sektora prywatnego na eksploatację i utrzymanie (O\u0026M) North South Commuter Railway Project o wartości $4 billion oraz Metro Manila Subway Public-Private Partnership O\u0026M o wartości $3 billion.

Filipiny i USA rozwijają partnerstwa w zakresie wytwarzania i przesyłu energii, aby przyciągnąć inwestorów do korytarza.

„Mamy nadzieję, że stworzy to ekosystem, w którym więcej inwestorów będzie chciało przyjechać i inwestować na Filipinach” — powiedziała dziennikarzom na marginesie forum Heather Variava, starsza doradczyni ambasadora USA ds. gospodarczych, energetycznych i biznesowych.

TWORZENIE MIEJSC PRACY

Prezydent Ferdinand R. Marcos Jr. powiedział, że Filipiny chcą, aby projekty wspierane przez zagraniczny kapitał, poza sprowadzaniem kapitału do kraju, tworzyły miejsca pracy, umożliwiały transfer technologii i stwarzały możliwości dla lokalnych przedsiębiorstw.

Przemawiając podczas forum, Marcos powiedział, że celem rządu przyciągającego zagraniczne inwestycje do korytarza jest budowanie lokalnych kompetencji równolegle z rozwojem infrastruktury.

„Chcemy inwestycji, które wzmacniają naszą gospodarkę i zwiększają możliwości Filipińczyków” — powiedział podczas transmitowanego na żywo wydarzenia. „Chcemy, aby firmy tworzyły długoterminową działalność, przekazywały wiedzę i technologie, rozwijały filipińskie talenty oraz współpracowały z lokalnymi dostawcami”.

Marcos powiedział, że chce, aby Filipiny wyszły poza dotychczasową rolę w produkcji półprzewodników i elektroniki, rozwijając projektowanie, badania i inżynierię. Wskazał również budowę i naprawę statków, inżynierię morską oraz przetwarzanie minerałów krytycznych jako obszary, w których lokalnie można tworzyć większą wartość.

„Nasze ambicje wykraczają poza wydobywanie i eksport surowców” — powiedział. „Chcemy, aby większa wartość powstawała tutaj poprzez krajowe przetwarzanie, produkcję, badania i innowacje, przy zachowaniu silnych zabezpieczeń środowiskowych i wyraźnych korzyści dla dotkniętych społeczności”.

Edmund S. Tayao, prezes i dyrektor generalny Political Economic Elemental Researchers and Strategists, powiedział, że Filipiny mogłyby więcej zyskać na LEC, gdyby od zagranicznych inwestorów wymagano rozwijania lokalnych talentów i ścisłej współpracy z krajowymi dostawcami.

„Najważniejsze byłoby wymaganie od inwestorów, aby polegali na lokalnych talentach” — powiedział w rozmowie na Facebooku z BusinessWorld. Dodał, że zatrudnianie filipińskiej kadry zarządzającej i personelu technicznego pozwoliłoby pracownikom uczyć się w praktyce oraz demonstrować umiejętności filipińskich profesjonalistów.

Tayao powiedział, że infrastruktura kraju również będzie wymagać modernizacji, aby spełnić wymagania inwestycji intensywnie wykorzystujących technologie. Dodał, że lokalni dostawcy usług powinni ściśle współpracować z zagranicznymi firmami działającymi na Filipinach.

Jose Enrique „Sonny” A. Africa, dyrektor wykonawczy think tanku IBON Foundation, powiedział, że Filipiny są w stanie przyjąć wiele omawianych inwestycji LEC i Pax Silica. Zauważył, że kraj jest już dziewiątym największym eksporterem półprzewodników oraz ważnym centrum montażu, testowania i pakowania (ATP).

Powiedział, że rozwój filipińskich firm zdolnych konkurować w segmencie ATP i przechodzić do segmentów o wyższej wartości dodanej ma kluczowe znaczenie dla budowy autonomicznej bazy przemysłowej Filipin.

„Transfer technologii nie następuje tylko dlatego, że obecne są zagraniczne korporacje zaawansowanych technologii” — powiedział, dodając, że „musi być negocjowany, wymuszany zachętami, a nawet prawnie nakazany” poprzez wymogi dotyczące udziału kapitałowego Filipińczyków i spółek joint venture, cele w zakresie lokalnej zawartości i zamówień oraz umowy dotyczące transferu technologii.