Fundacja Ethereum uruchomiła zkAPI, narzędzie płatnicze zaprojektowane tak, aby użytkownicy mogli płacić za usługi sztucznej inteligencji bez ujawniania swojej tożsamości ani danych rozliczeniowych. Narzędzie wystartowało w sieci głównej Ethereum 1 października, zgodnie z ogłoszeniem Fundacji. Opiera się na propozycji z 11 lutego autorstwa Vitalika Buterina i Davide Crapisa. Nieco ponad osiem miesięcy między publikacją badawczą a startem w sieci głównej przekształciły pisemną propozycję w działające oprogramowanie obsługujące rzeczywiste depozyty ETH – dlatego zasady wypłat i założenia bezpieczeństwa opisane poniżej zasługują na uwagę.

Gdy aplikacja do pisania prosi model AI o wygenerowanie odpowiedzi, wysyła żądanie API. Konwencjonalny klucz API łączy to żądanie z kontem klienta, które może również zawierać dane rozliczeniowe. Z czasem dostawca może powiązać klienta z historią pytań dotyczących pracy, finansów i innych osobistych spraw.

zkAPI oddziela weryfikację, czy żądanie może zostać opłacone, od samej rozmowy. Jak ujmuje to Fundacja: „Dostawca widzi żądania, a warstwa płatności widzi wydatki.”

Jak opłacana jest sesja AI

Osoba używająca aplikacji do pisania w celu zbadania zmiany kariery najpierw zasilłaby sejf Ethereum. Aktualna dokumentacja klienta opisuje depozyty w ETH, przy czym oprogramowanie prowadzi prywatny zapis salda oraz informacji potrzebnych do jego wydania. Ten zapis nazywany jest notatką. Ponieważ saldo pozostaje denominowane w ETH, jego wartość w dolarach może się zmieniać między sesjami, jak wyjaśnia dokumentacja rozliczeń.

Aby rozpocząć sesję, oprogramowanie generuje dowód zero-knowledge pokazujący, dostępne są wystarczające środki, bez ujawniania depozytu. Unikalny znacznik wydatku, zwany nullifierem, zapobiega ponownemu użyciu tego samego stanu wydatków do drugiej autoryzacji.

Po pomyślnej weryfikacji dowodu serwer wydaje tymczasowy klucz API z limitem wydatków. Aplikacja do pisania używa go następnie do bezpośredniego kontaktu z usługą AI, utrzymując rozmowę poza serwerem płatności.

Załóżmy, że użytkownik autoryzuje do 1 USD na sesję, ale zużywa tylko 0,30 USD. Saldo jest pomniejszane o zmierzone obciążenie, a niewykorzystane środki pozostają dostępne zgodnie z zasadami sejfu. Liczby mają charakter poglądowy: limit wydatków to maksimum, a nie automatyczne obciążenie.

Jeden depozyt może obsługiwać wielokrotne użycie, ponieważ dowody płatności i rozliczenia działają off-chain. Transakcje Ethereum są zaangażowane tylko przy zasilaniu lub zamykaniu salda, więc każdy prompt nie wymaga osobnej płatności na blockchainie.

Co dostawca AI nadal może zobaczyć

W tym modelu bezpośredniego połączenia z dostawcą różni uczestnicy otrzymują różne informacje. Usługa AI nadal otrzymuje tekst potrzebny do odpowiedzi użytkownikowi. Jeśli użytkownik prześle CV zawierające jego imię i nazwisko oraz pracodawcę, usługa AI może go zidentyfikować pomimo prywatnej płatności. Powtarzające się dokumenty lub historia rozmów również mogą połączyć oddzielne sesje.

Żądania wykonane z tym samym tymczasowym kluczem nadal mogą być grupowane w jedną sesję. Adresy IP i chronologia mogą dostarczać dalszych powiązań między sesjami, nawet gdy dowód płatności ukrywa depozyt. Razem te zastrzeżenia oznaczają, że zkAPI chroni ślad płatności, a nie samą rozmowę.

Post o uruchomieniu opisuje również opcję proxy, która wysyła żądania przez serwer płatności. Ten przekaźnik widzi ruch, co daje mu większą wgląd niż w modelu bezpośrednim.

Co warto wiedzieć przed zasilaniem sejfu

Użytkownicy mogą uzyskać dostęp do systemu poprzez OA Chat lub lokalnego klienta dla kompatybilnych aplikacji. Repozytorium projektu oznacza protokół jako eksperymentalny, co czyni jego zasady wypłat i założenia bezpieczeństwa wartościową lekturą przed zasileniem salda.

Zgodnie z aktualną dokumentacją protokołu użytkownicy mogą zamknąć saldo za zgodą serwera lub skorzystać z osobnej ścieżki wypłaty bez niej. Ta druga obejmuje okres wyzwania, domyślnie ustawiony na 24 godziny. Notatki mają również daty wygaśnięcia, po którychamknięta notatka może zostać przejęta przez skarbiec. Użytkownicy muszą zatem uwzględnić te daty, decydując o momencie wypłaty pozostałych środków.

System dowodów wykorzystuje początkowe parametry kryptograficzne wygenerowane przez jedną stronę. Jego dokumentacja bezpieczeństwa zauważa, że opublikowane pliki nie potwierdzają, iż tajny materiał setupu został zniszczony. Użytkownicy muszą zatem zaufać, że ten wrażliwy materiał został bezpiecznie obsłużony.

Model płatności może zostać rozszerzony na inne usługi

Lutowa propozycja uwzględniała również płatne zapytania blockchain i inne usługi rozliczane według użycia. Portfel lub zautomatyzowana aplikacja mogłaby kupować dostęp według tej samej zasady płatności, z wydatkami ograniczonymi dostępnymi środkami. Ethereum dostarcza infrastrukturę finansowania i rozliczeń, podczas gdy zdalne usługi wykonują żądaną pracę.

Szersza adopcja będzie zależała od tego, czy aplikacje będą w czytelny sposób wyświetlać opłaty i terminy wypłat, obsługując jednocześnie generowanie dowodów w tle. Użytkownicy powinni móc ocenić koszt i prywatność sesji bez samodzielnego zarządzania kryptograficznym mechanizmem. Publiczna dokumentacja projektu to miejsce, gdzie z czasem można sprawdzić ewentualne zmiany etykiety eksperymentalnej i założeń setupu.