Dwa z największych sieci blockchain typu proof-of-stake jednocześnie przebudowują sposób, w jaki nowe tokeny trafiają do obiegu, a proponowane zmiany mogą w znacznym stopniu przekształcić architekturę ekonomiczną obu sieci. Równoległe Timing podkreśla branżowe skupienie na zrównoważonej ekonomii tokenów, które nasiliło się od czasu wprowadzenia spalania opłat bazowych przez EIP-1559 Ethereum w 2021 roku. Analiza Galaxy Research opublikowana 7 sierpnia przeanalizowała, w jaki sposób EIP-8361 Ethereum wraz z SIMD-0550 i SIMD-0553 Solany mogą istotnie zmienić dynamikę podaży obu sieci.

EIP-8361 Ethereum: Skalowanie spalania nagród walidatorów

Propozycja Ethereum, EIP-8361, wprowadza mechanizm, który dostosowuje spalanie nagród walidatorów proporcjonalnie do całkowitego odsetka stakowanego ETH. Zgodnie z propozycją, jeśli 50% podaży ETH zostanie stakowane, do 100% nagród walidatorów może zostać spalone.

Konsekwencje dla stakerów są znaczne. Zyski warstwy konsensusu wynoszą obecnie około 2,6%. W ramach EIP-8361 mogłyby one spaść do około 1,2%, co skutecznie zmniejszyłoby zarobki walidatorów o połowę. Ponieważ sieci proof-of-stake opierają się na stakowanym zabezpieczeniu dla zapewnienia bezpieczeństwa, zyski ze stakingu są kluczową zmienną w utrzymaniu odpowiedniego udziału walidatorów — jest to dynamika, którą 18-miesięczny okres stopniowego wdrażania propozycji ma na celu zaadresować.

Zmiany byłyby wdrażane stopniowo przez 18 miesięcy po uwzględnieniu w przyszłej aktualizacji sieci. Docelowa oś czasu umieszcza aktywację po aktualizacji Glamsterdam, przewidywanej na jesień 2026 roku, co oznacza, że pełne skutki EIP-8361 prawdopodobnie nie zostaną osiągnięte przed 2028 rokiem.

Podwójne podejście Solany: Przyspieszona dezinflacja i opłaty oparte na zasobach

Solana dąży do dostosowania podaży poprzez dwie równoległe propozycje. Pierwsza, SIMD-0550, bezpośrednio celuje w harmonogram inflacji sieci. Obecna roczna stopa dezinflacji Solany wynosi 15%, co oznacza, że tempo, w jakim nowe SOL trafia do obiegu, maleje każdego roku o tę wartość. SIMD-0550 podniosłaby tę stopę do 30%.

W rezultacie inflacja Solany osiągnęłaby swój poziom terminalny do 2029 roku zamiast 2032, skracając oryginalny harmonogram o trzy lata. Galaxy Research szacuje, że zmniejszyłoby to przyszłe emisje SOL o około 18,9 miliona tokenów.

Druga propozycja, SIMD-0553, zrestrukturyzowałaby model opłat Solany, zastępując stałe opłaty transakcyjne cenowaniem opartym na zasobach. Codzienne spalanie SOL wynosi obecnie średnio około 650 tokenów. W ramach SIMD-0553 ta wartość mogłaby wzrosnąć do od 7.500 do 9.000 SOL dziennie — 12- do 14-krotny wzrost tempa, w jakim SOL jest trwale usuwany z obiegu. Przejście na struktury opłat oparte na użytkowaniu wpisuje się w szerszy trend w sieciach Layer 1, które dążą do silniejszego powiązania kosztów transakcji z zapotrzebowaniem obliczeniowym.

Obie propozycje przeszły kluczowy kamień milowy w ładzie korporacyjnym, uzyskując 15% wsparcia aktywnego staku niezbędnego do przejścia do formalnych dyskusji i kolejnego okna głosowania. Proces ten stanowi jeden z najwcześniejszych znaczących testów systemu ładu on-chain Solany — obszaru, w którym sieć historycznie polegała na koordynacji off-chain między walidatorami i głównymi programistami.