Założyciel Aave Stani Kulechov i Sharplink publicznie sprzeciwili się EIP-8363, roboczej propozycji Ethereum, która miałaby stopniowo spalać nagrody emisyjne dla walidatorów wraz ze wzrostem stakowanego ETH, stawiając ich po drugiej stronie sporu wobec grupy badaczy Ethereum Foundation o to, jak sieć powinna wynagradzać podmioty zabezpieczające jej działanie. Debata dotyczy kluczowego napięcia w systemie proof-of-stake Ethereum, funkcjonującym od wrześniowego Merge w 2022 roku, kiedy energochłonne kopanie zostało zastąpione konsensusem opartym na walidatorach: jak równoważyć przewidywalne zyski ze stakingu z ryzykiem nadmiernej koncentracji.

Propozycja Tapered Issuance Burn

Propozycja, zatytułowana „Tapered Issuance Burn”, została opublikowana na GitHubie 4 sierpnia 2026 roku. Zakłada ona system, w którym sieć będzie niszczyć rosnącą część nagród dla walidatorów wraz ze wzrostem poziomu stakingu. Zgodnie z raportem Messari, gdy staking osiągnie około 60,25 mln ETH — blisko połowy całkowitej podaży — poziom spalenia wyniesie 100%, a zysk z nowej emisji całkowicie zniknie. W tym momencie walidatorzy zarabialiby już wyłącznie na napiwkach transakcyjnych oraz maximal extractable value (MEV) — dodatkowym dochodzie, jaki walidatorzy uzyskują poprzez przestawianie, włączanie lub wykluczanie transakcji w blokach.

Obecnie stakowanych jest około 41,5 mln ETH, co stanowi mniej więcej 34% podaży. Gdyby EIP-8363 został uruchomiony teraz, dochód walidatorów spadłby z około 2,68% do mniej więcej 1,19%, czyli o około 55%.

Propozycja pozostaje wciąż robocza i nie została przyjęta do żadnej aktualizacji. Jak wcześniej informowano, autorzy sugerowali wprowadzenie nowego systemu w okresie przejściowym trwającym 18 miesięcy, aby złagodzić jego wpływ.

Sprzeciw branży DeFi

Duzi uczestnicy DeFi sprzeciwili się obniżaniu nagród za staking, argumentując, że zysk ze stakingu stał się w praktyce podstawową stopą procentową dla gospodarki Ethereum. Liquid staking tokeny takie jak stETH i eETH, łącznie wyceniane na około 35 mld USD, są szeroko wykorzystywane jako zabezpieczenie na rynkach pożyczkowych, co oznacza, że zmiany w stopie zwrotu ze stakingu rozchodzą się na koszty finansowania, dźwignię i płynność w całym zdecentralizowanym finansowaniu.

Prezes Sharplink Joseph Chalom opublikował swoje obawy na X, wskazując, że jeśli nagrody za staking spadną wystarczająco mocno, walidatorzy mogą działać ze stratą po uwzględnieniu kosztów sprzętu, energii elektrycznej i innych kosztów operacyjnych. Zaznaczył, że zdolność ETH do generowania nagród ze stakingu jest jednym z powodów, dla których inwestorzy instytucjonalni wybierają je zamiast kryptowalut, które nie przynoszą żadnego zysku. Dodał też, że nagrody za staking nie są rzeczywistym kosztem, ponieważ stanowią jedynie przesunięcie ETH od jednego posiadacza do drugiego.

Kulechov powtórzył te obawy na X, określając Sharplink jako „jednego z największych wspierających i finansujących ekosystem Ethereum” oraz popierając argumenty Chalama dotyczące wykonalności i terminu. „Save ETH staking”, napisał, ostrzegając, że kompresja zysków z liquid staking tokenów może podważyć znaczną część rynków pożyczkowych DeFi.

Prezes Ether.fi Mike Silagadze zaproponował zakład o 1 mln USD, że jeśli propozycja zostałaby przyjęta, skoncentrowałaby władzę walidacyjną w rękach dużych operatorów. Argumentował, że indywidualni stakerzy zwykle wychodzą z rynku, gdy zyski spadają, podczas gdy duże podmioty depozytowe, takie jak Coinbase (NASDAQ: COIN) i Binance, nadal stakują ETH klientów przy niemal zerowym koszcie. Ethereum od dawna traktuje udział indywidualnych stakerów — uruchamianie węzła walidatora niezależnie od depozytariusza lub giełdy — jako zabezpieczenie decentralizacji, ponieważ duży udział stakowanego ETH przepływający przez kilku dużych dostawców dałby im nieproporcjonalny wpływ na kolejność transakcji i zarządzanie protokołem.

Propozycja pojawia się w okresie wzmożonej aktywności instytucjonalnej wokół Ethereum, w tym sieci layer-2 Robinhood, tokenizacji funduszu rynku pieniężnego przez BlackRock (NYSE: BLK) oraz partnerstwa stakingowego między BNY (NYSE: BK) i Galaxy Digital.

Autorzy propozycji i jej zwolennicy

Sześciu autorów — pintail, Jérôme de Tychey, dapplion, pa7x1, Ladislaus von Daniels i Justin Drake — argumentuje, że obecny system emisji nie ma „wyłącznika”. Twierdzą, że nawet gdyby całe ETH było stakowane, stopa zwrotu nie spadłaby poniżej około 1,5% rocznie. Ich zdaniem tworzy to „podatek rozwodnieniowy” dla posiadaczy, którzy nie stakują, i może paradoksalnie kierować więcej ETH do dużych depozytariuszy oraz dostawców liquid stakingu. Proponowany mechanizm ma usuwać zachętę do nieograniczonego wzrostu stakingu i chronić neutralność ETH jako aktywa.

Podczas rozmowy All Core Devs 6 sierpnia autor prezentujący propozycję wskazał, że rozważa wycofanie jej z rozpatrywania w ramach Hegotá. Szacuje się, że proces wyboru propozycji potrwa do 8 listopada 2026 roku, a aktualizacja Hegotá jest planowana na Q2 2027.

Dyrektor ds. badań w ARK Invest, Lorenzo Valente, odrzucił krytykę związaną z podobną zmianą emisji, stwierdzając, że emitenci ETF koncentrują się na aktywach pod zarządzaniem i opłatach, a nie na pogoni za rentownością.