Justin Drake, badacz z Ethereum Foundation, wzywa branżę kryptowalut do wprowadzenia „Bunker Mode”: uporządkowanej migracji środków na adresy, których klucze publiczne pozostają ukryte. Za tym apelem stoi jego ostrzeżenie, że matematyka napędzana przez AI może złamać algorytm podpisu cyfrowego na krzywych eliptycznych (ECDSA) — schemat, którego Bitcoin i Ethereum używają do podpisywania transakcji — zanim komputery kwantowe w ogóle zdążą to zrobić.

Mechanizm ujawnienia jest dobrze zrozumiały. Adres jest skrótem klucza publicznego, co sprawia, że klucz pozostaje ukryty do momentu, gdy pierwszy podpis ujawni go on-chain. Gdyby ECDSA został złamany, atakujący mógłby zatem wyderivować klucz prywatny z dowolnego klucza publicznego, który został w ten sposób ujawniony.

W marcu 2026 roku Drake był współautorem artykułu Google Quantum AI dotyczącego ataków kwantowych na kryptografięzywych eliptycznych. Swoje wezwanie do działania opublikował na X w październiku 2026 roku, dzień po tym, jak OpenAI udostępniło 722 matematycznych manuskryptów wygenerowanych przez AI. Drake definiuje „złamanie” jako odzyskanie klucza prywatnego w ciągu około tygodnia na sprzęcie dostępnym już dziś, takim jak duży klaster GPU.

Jak Bunker Mode ma chronić środki

Bunker Mode celuje w specyfikę ECDSA: klucz publiczny staje się widoczny dopiero w momencie podpisywania. Oznacza to, że narażone byłyby tylko adresy, które już podpisały transakcję. Drake zaleca zatem przenoszenie pozostałego salda na świeży adres po każdym podpisie, w razie potrzeby z tego samego seed phrase. Duzi i doświadczeni posiadacze powinni ruszyć pierwsi, a operacja nie wymaga ani nowej kryptografii, ani nowych portfeli.

Jednocześnie Drake wzywa do spokoju. Pochopna migracja przyniosłaby więcej szkód niż pożytku, dlatego mówi o planowaniu, a nie o pośpiechu. Wzywa konkretnie Binance, Bitbank, Robinhood, Bitfinex i Tether do wzmocnienia ich cold storage. Podpisujący, od których zależą całe systemy — na przykład wyrocznie i rady bezpieczeństwa sieci warstwy drugiej — powinni dodatkowo rotować klucze ECDSA przy każdej podpisywanej wiadomości. Jako alternatywę lub uzupełnienie proponuje konfiguracje wielopodpisowe oparte na schematach haszujących, takich jak SPHINCS. „Risq list” projektu Project11 już śledzi ujawnione klucze publiczne Bitcoina i pokazuje, które aktywa ujawniły swoje klucze.

Mniejszych posiadaczy Drake odsyła do tego, co nazywa efektem „tarczy Satoshiego”. Jego zdaniem około 20 000 ujawnionych adresów należących do twórcy Bitcoina, Satoshi Nakamoto, przechowuje on-chain po 50 BTC każdy, a atakujący najprawdopodobniej uderzyliby w nie w pierwszej kolejności. Portfele z mniej niż 50 BTC cieszyłyby się więc częściową ochroną. Liczba adresów pochodzi jednak od samego Drake'a i nie istnieje niezależna weryfikacja.

Dlaczego Drake widzi matematykę AI jako bliższe zagrożenie

Publikacja OpenAI wywołała to wez. Firma udostępniła online 722 manuskryptów matematycznych wytworzonych przez niewydany wewnętrzny model. Obejmują one około 20 poddziedzin, a niektóre zawierają formalne dowody zapisane w Lean. Dotychczas nie istnieje niezależna recenzja tych wyników, choć OpenAI planuje publikować kolejne dowody w Lean i finansować programy recenzenckie.

Drake postrzega ostatnie postępy matematyki AI jako strzał ostrzegawczy. Zauważa, że granica n-log(n) dla mnożenia liczb całkowitych i hipoteza 3SUM obu upadły, i dodaje obalenie hipotezy Erdősa o odległości jednostkowej w maju. Jego zdaniem krzywe eliptyczne są szczególnie podatne, ponieważ posiadają bogatą strukturę algebraiczną — jako kluczowe pojęcia wymienia Schoofa, Frobeniusa i pairings. Funkcje haszujące są natomiast projektowane tak, aby zminimalizować strukturę algebraiczną. Dlatego — pisze — rozsądne jest przygotowanie się na możliwość złamania ECDSA przed Q-Day. W najgorszym przypadku, mówi, mogłoby to nastąpić w skali miesięcy, a nie lat.

Ponadto, powołując się na Ewina Tanga, Drake spekulował, że po wydajnym algorytmie kwantowym mógłby pojawić się jego klasyczny odpowiednik. Jedną z możliwości, mówi, byłaby klasyczna wersja algorytmu Shora, która jednocześnie łamie krzywe eliptyczne i RSA. Zagrożenie opisuje terminem „superinteligencja”, ale to sformułowanie jest jego własne i nie jest ustalonym wnioskiem naukowym. W rezultacie pozostaje to scenariuszem bez udokumentowanego ataku.

Ryzyko kwantowe i ryzyko AI to dwa różne scenariusze

Artykuł Google Quantum AI z marca 2026 roku pokazuje, jak precyzyjnie badacze potrafią dziś kwantyfikować zagrożenie kwantowe. Obok Drake'a współautorami są badacze z Ethereum Foundation i Stanfordu. Artykuł opisuje dwa obwody algorytmu Shora celujące w krzywą secp256k1. Pierwszy wymaga mniej niż 1 200 logicznych kubitów i 90 milionów bramek Toffoliego; drugi potrzebuje mniej niż 1 450 logicznych kubitów i 70 milionów bramek Toffoliego. Nadprzewodzący komputer kwantowy z mniej niż 500 000 fizycznych kubitów mógłby przeprowadzić ten atak w kilka minut — to około 20-krotne zmniejszenie względem wcześniejszych szacunków. Google wstrzymało same obwody i zamiast tego opublikowało dowód o wiedzy zerowej.

Żaden komputer kwantowy nie jest jednak dziś w stanieeprowadzić tego ataku. Chip Google'a Willow ma 105 kubitów, więc przepaść do maszyny z 500 000 fizycznych kubitów pozostaje duża. Google celuje w rok 2029 dla własnej migracji do kryptografii postkwantowej i zaleca, aby blockchainy dokonały tej zmiany, unikały ponownego używania ujawnionych adresów i rozważyły opcje dotyczące porzuconych monet. W marcu Drake oszacował szansę na nadejście Q-Day — dnia udanego ataku kwantowego — do 2032 roku na 10% lub więcej.

Zwraca uwagę asymetria między tymi dwoma scenariuszami. Ryzyko kwantowe ma znaną metodę, ale nie ma jeszcze odpowiedniego sprzętu. Scenariusz AI natomiast nie zna żadnej metody — jednak według definicji Drake'a przełom działałby na istniejących klastrach GPU. Wynika z tego, że taki przełom nastąpiłby bez sygnału sprzętowego, w przeciwieństwie do ryzyka kwantowego, którego postęp widoczny jest w liczbie kubitów. Mając to na uwadze, Drake odnosi swoją ramę czasową miesięcy, a nie lat, wyraźnie wyłącznie do najgorszego przypadku. Śledzenie obu osi czasu biegnie zatem przez zewnętrzne wskaźniki: liczbę kubitów po stronie sprzętowej oraz, po stronie AI, publikacje dowodów w Lean i programy recenzenckie, które OpenAI zapowiedziało.

Kryptografia haszująca jako wyjście dla Ethereum

Jako rozwiązanie Drake chce postawić wszystko na kryptografię opartą na funkcjach haszujących i unikać ustrukturyzowanych założeń matematycznych, takich jak krzywe, kraty lub izogenie. Jego zdaniem sprawdzona funkcja haszująca z rodziny SHA lub BLAKE zapewniłaby wiarygodne bezpieczeństwo „post-AI”. Roadmapa Ethereum na strawmap.org już opiera się na schematach haszujących z pełną formalną weryfikacją, ale Drake chce, aby jej harmonogramy zostały zweryfikowane i przyspieszone — kurs, który nazywa „maksymalną defensywną akceleracją”.

Co więcej, Ethereum Foundation utworzyło w tym roku własny zespół postkwantowy. W listopadzie Drake ma przemawiać do instytucji w Londynie w ramach Q&A hostowanego przez Ethereum Institutional. Dla posiadaczy instytucjonalnych dyskusja ta przede wszystkim wysuwa na pierwszy plan higienę cold storage, wraz z pytaniem, które z ich adresów już ujawniły klucz publiczny. Ostatecznie przesłanie Drake'a brzmi: planować ze spokojem, a nie migrować w panice.