AktualnościSurowce i ForexOd założyciela wytwórni hip-hopowej do lidera branży litowej: Teague Egan z EnergyX ma na oku Biały Dom

Od założyciela wytwórni hip-hopowej do lidera branży litowej: Teague Egan z EnergyX ma na oku Biały Dom

Autor: Fortune Crypto·

Najważniejsze informacje

  • •EnergyX jest obecnie jedyną firmą wydobywającą lit komercyjnie w USA z wykorzystaniem nowoczesnej technologii bezpośredniej ekstrakcji litu (DLE), prowadząc zakłady demonstracyjne w ramach projektu Lonestar we wschodnim Teksasie oraz w Chile.
  • •W październiku firma handlowa Trafigura podpisała dwumiliardowy, dziesięcioletni kontrakt na zakup 100 000 ton litu z operacji EnergyX Black Giant i Project Lonestar — największą pojedynczą umowę odbioru DLE w historii.
  • •Globalny popyt na lit wzrósł w tej dekadzie o ponad 400%, do ponad 1,5 miliona ton rocznie, napędzany przez samochody elektryczne i magazyny energii bateryjnej, i do 2035 roku może zbliżyć się do 4 milionów ton.
  • •Technologia DLE może wydobywać lit w około dwa dni zamiast dwóch lat wymaganych przez stawy odparowujące, zwracając ponad 90% solanki pod ziemię, choć koszty początkowe są znaczne.
  • •EnergyX zamierza rozpocząć budowę w przyszłym roku, uruchamiając projekt Black Giant w Chile do końca 2028 roku z produkcją 7 500 ton rocznie, rosnącą do 52 500 ton do 2030 roku, a następnie teksański zakład o mocy 15 000 ton w 2029 roku, rosnący do 50 000 ton do 2031 roku.
Od założyciela wytwórni hip-hopowej do lidera branży litowej: Teague Egan z EnergyX ma na oku Biały Dom

Teague Egan był na urlopie w Boliwii w 2018 roku, kiedy zaczął nabierać kształtu pomysł, który miał zdefiniować kolejny rozdział jego kariery. Serialny przedsiębiorca, kierowca Tesli i samozwańczy uczeń Elona Muska szukał drogi do branży energii odnawialnej, gdy dowiedział się o boliwijskich solniskach i ich potencjale złóż litu — a ostatecznie także o przestarzałych technologiach wydobycia w tej branży.

„Jako przedsiębiorca wiedziałem, że musi istnieć lepszy sposób. To był mój moment 'aha'” — powiedział Egan, obecnie 38-letni. Zaczął poważnie zastanawiać się nad tym, jak powstają akumulatory litowo-jonowe w samochodach elektrycznych Tesli i nad ich ogromnym globalnym potencjałem wzrostu.

Szybko założył EnergyX — skrót od Energy Exploration Technologies. W tym roku firma stała się jedyną firmą wydobywającą lit komercyjnie w USA z wykorzystaniem nowoczesnej technologii bezpośredniej ekstrakcji litu (DLE), w ramach nowego projektu Lonestar we wschodnim Teksasie. Latem EnergyX uruchomiła także projekt w Chile, wydobywający 170 ton litu rocznie.

Obie operacje to wciąż zakłady demonstracyjne, a Egan zapewniał, że prawdziwy wzrost dopiero się zacznie. Zakłady demonstracyjne to poligon doświadczalny, gdzie technologia jest walidowana w skali roboczej, zanim firma zdecyduje się na pełną budowę komercyjną.

„EnergyX po prostu schowa głowę i będzie zmierzać ku komercjalizacji” — powiedział Egan w rozmowie z Fortune.

Plan przewiduje rozpoczęcie budowy w przyszłym roku. EnergyX zamierza uruchomić projekt litowy Black Giant w Chile do końca 2028 roku, z pierwszą fazą produkującą 7 500 ton rocznie i rozbudowaną do 52 500 ton rocznie do 2030 roku. Projekt Lonestar w Teksasie szybko nastąpi, od zakładu o mocy 15 000 ton w 2029 roku i wzrostem do 50 000 ton do 2031 roku.

Egan przyznaje, że te terminy są ambitne, ale jest przekonany, że postęp przyspieszy po przełomowym momencie, jaki firma osiągnęła w październiku: podpisaniu kontraktu ze swoim największym klientem.

Od sceptyków do zwolenników

Krótki krok wstecz: dwa lata temu Wall Street Journal opublikował taki nagłówek o Eganie: „Chce być królem litu. Startować w wyborach na prezydenta. I dożyć 150 lat”. Sformułowanie jest śmiałe, ale nieodległe od prawdy — tak, mówi, że nadal chce zasiąść w Białym Domu i dożyć znacznie ponad 100 lat — a sam sprawia wrażenie przesadnego tech bro. Wielu nie traktowało go poważnie.

Egan zabrał się do pracy, by udowodnić sceptykom, że się mylili. Od tego czasu EnergyX otworzyła nową siedzibę w Austin w Teksasie, niemal poczwórniła areał w bogatym w lit formacji Smackover we wschodnim Teksasie i południowo-zachodnim Arkansasie, ukończyła projekty demonstracyjne w Teksasie i Chile oraz otrzymała 225 milionów dolarów od włoskiego giganta energetycznego Eni.

Co najważniejsze, w październiku duża firma handlująca surowcami energetycznymi Trafigura podpisała z EnergyX dwumiliardowy, dziesięcioletni kontrakt na 100 000 ton litu z operacji Black Giant i Project Lonestar.

„Mieć takiego klienta to nie tylko dla nas naprawdę zachęcające, ale także ważna walidacja dla reszty rynku” — powiedział Egan. „To faktycznie największa pojedyncza umowa odbioru DLE w historii. To fajna piórko w kapeluszu. Najważniejszą rzeczą, którą inwestorzy lub kredytodawcy projektów muszą zobaczyć, jest właśnie taki kontrakt”.

Spodziewa się, że kolejni odbiorcy szybko pójdą w ślady, zbliżając EnergyX do rozpoczęcia budowy. Umowa z Trafigurą wspiera też oczekującą pożyczkę EnergyX w wysokości 690 milionów dolarów z amerykańskiego Export-Import Bank. Konkretne sygnały, na które warto zwrócić uwagę od tego momentu: czy kolejni odbiorcy pójdą za Trafigurą, jak będzie przebiegać pożyczka z Export-Import Bank oraz czy budowa rozpocznie się zgodnie z planem w przyszłym roku.

Choć sukces EnergyX w niczym nie jest pewny, Egan udowodnił, że jego firmę trzeba traktować poważnie.

Wiertła naprzód

Mentorem i idolem Egana jest jego ojciec, Michael Egan, który został większościowym właścicielem Alamo Rent a Car, rozwinął firmę na skalę krajową i sprzedał ją w 1996 roku, pełniąc funkcję przewodniczącego do 2003 roku. Obecnie na emeryturze, Michael Egan zasiada w radzie nadzorczej EnergyX.

„Jestem serialnym przedsiębiorcą. Mój tata był serialnym przedsiębiorcą. Uczyłem się od niego” — powiedział Teague Egan. „Nie mam dyplomu z inżynierii ani chemii. Jestem przedsiębiorcą. Jestem rozwiązywaczem problemów. Czuję, że mam doktorat z inżynierii za osiem lat pracy w EnergyX”.

Po dorastaniu w okolicach Fort Lauderdale na Florydzie Egan przeniósł się do Los Angeles, aby studiować na Uniwersytecie Południowej Kalifornii. Będąc jeszcze studentem, założył wytwórnię płytową i agencję sportową. Szybko odniósł sukces w muzyce po podpisaniu bostońskiego rapera Sammy'ego Adamsa, który w 2010 roku trafił na pierwsze miejsce listy iTunes w kategorii hip-hop.

Egan powiedział, że jego największym żalem może być odmowa podpisania umowy między jego wytwórnią a Interscope Records, bo nie odniósł już większych sukcesów w muzyce. Z drugiej strony — zauważył — gdyby podpisał, to EnergyX prawdopodobnie by nie istniała.

Zarobki z muzyki skłoniły go jednak do inwestowania części zysków. Był wczesnym inwestorem Tesli w 2013 roku, gdy firma miała kapitalizację poniżej 10 miliardów dolarów; dziś Tesla wyceniana jest powyżej 1,5 biliona dolarów. Egan powiedział, że część tych środków przeznaczył na start EnergyX.

Od tego czasu Egan stał się — jak sam przyznaje — zwolennikiem wszystkiego, co związane z Elonem Muskiem i jego podejściem do biznesu — i oboje mają teraz siedzibę w Austin w Teksasie.

„Przemienił się w chyba największego przedsiębiorcę i innowatora w historii ludzkości” — powiedział Egan. „Ludzie mogą mówić, co chcą o jego poglądach politycznych i tym podobnych, ale pod względem wkładu w rozwój ludzkości jest niezrównany. To w zasadzie mój idol poza moim ojcem. Ma tę samą ciekawość świata i podejście do rozwiązywania problemów”.

Stawianie na lit

Napędzany przez samochody elektryczne, a obecnie także przez magazyny energii bateryjnej, globalny popyt na lit wzrósł w tej dekadzie o ponad 400%, do ponad 1,5 miliona ton rocznie. Do 2035 roku popyt ten może zbliżyć się do 4 milionów ton.

Ponieważ branża litowa koncentruje się na tradycyjnym wydobyciu ze skał twardych lub na stawach odparowujących, Egan szukał innej drogi. Stawy odparowujące mogą potrzebować dwóch lat na ekstrakcję litu — dosłownie czeka się, aż słońce odparuje wodę i pomoże odfiltrować lit. Egan nie jest tak cierpliwy.

Rzucił się w technologię bezpośredniej ekstrakcji litu. Nie wynalazł jej, ale chce ją doskonalić i komercjalizować. Dzięki zaawansowanej technologii filtracji DLE działa podobnie do ropy i gazu: wierci odwierty, wypompowuje solankę, przetwarza i rafinuje lit, a ponad 90% solanki zwraca pod ziemię. DLE może zająć dwa dni zamiast dwóch lat, choć koszty początkowe są znaczne.

Ale tradycyjny przemysł litowy nie był gotowy na przyjęcie DLE — a zwłaszcza na wymagane inwestycje finansowe.

„Nasz pierwotny model biznesowy polegał po prostu na licencjonowaniu naszej technologii istniejącym producentom ze stawów odparowujących. Mówiliśmy: 'Hej, mamy lepszą pułapkę na myszy. To będzie dla was znacznie lepsze'” — powiedział Egan. „Nas trzymali w niepewności, a gdy w końcu to zrozumieliśmy, powiedzieliśmy sobie, że musimy nabyć własne zasoby i zintegrować się pionowo, aby to udowodnić, przeskalować i urzeczywistnić tę technologię”.

Wtedy EnergyX zaczęła nabywać własne tereny w Chile i na Smackover. Chile i Argentyna należą do czołowych producentów litu na świecie — obok Australii i Chin — ale USA odpowiadają tylko za nieco ponad 1% globalnych dostaw litu. Te amerykańskie projekty koncentrują się w Nevadzie, w tym projekt Thacker Pass firmy Lithium Americas, obecnie w budowie. EnergyX bada też projekt w Utah. Ten skrawek światowych dostaw, na tle stale rosnącego popytu, stanowi tło dla wyścigu, który formuje się na Smackover.

„Dekadę temu łączny wolumen popytu na lit nie uzasadniał nowych innowacji i inwestycji” — przyznał Egan. Wszystko zmieniło się bardzo szybko.

Region Smackover uważany jest za mający największy potencjał rozkwitu w USA. Wyzwaniem jest to, że lit występuje tam w wysokich stężeniach w podziemnym akuferze, co wymaga DLE. Firma Standard Lithium z Vancouver ma rozpocząć budowę pierwszego dużego projektu DLE na Smackover na początku przyszłego roku, co najmniej kilka miesięcy przed EnergyX.

Ze względu na podobieństwa do ropy i gazu ExxonMobil i Chevron są szybkimi naśladowcami, przejmując w ostatnich latach ogromne areały.

„USA zdecydowanie są w punkcie zwrotnym dla produkcji litu” — powiedział CEO Standard Lithium David Park. „Obszar o największym potencjale to basen Smackover. Kiedy myślicie o Smackover, powinniście naprawdę myśleć o nim jako o permiańskim basenie litu. Dzięki wprowadzeniu stosunkowo nowych technologii jesteśmy w stanie otworzyć niegdyś nieekonomiczne zasoby w sposób pozwalający realizować projekty na dużą skalę z światowej klasy ekonomiką”.

Choć jest miejsce na wielu zwycięzców, Egan powiedział, że jest przekonany, iż wewnętrzna technologia filtracji litu EnergyX uczyni ją wybieranym producentem dla klientów w przyszłości. Złoża litu w Chile, Argentynie i Boliwii w Ameryce Południowej mają mniej zanieczyszczeń niż w USA — powiedział Egan — ale Smackover to nadal fantastyczne zasoby, a USA musi budować własne krajowe dostawy.

Długoterminowa perspektywa

Chociaż sprzedaż samochodów elektrycznych w USA jest wolniejs niż w większości reszty świata, Egan widzi drogę naprzód ze swojego hubu w Austin — mieście, które jest nieoficjalnym laboratorium pojazdów autonomicznych i robotaxi, z których niemal wszystkie korzystają z akumulatorów litowo-jonowych.

Na początku tego miesiąca Tesla poinformowała, że wycofuje kosztownego Cybertrucka, aby zrobić miejsce dla autonomicznego Cybercaba, podczas gdy Waymo, Avride i Zoox stawiają na robotaxi. Egan widzi je codziennie. „Życie w Austin to oglądanie przyszłości, a ta będzie się tylko rozprzestrzeniać”.

Ta przyszłość wymaga wykładniczego wzrostu EnergyX — powiedział.

„Jestem typem człowieka nastawionego na długoterminowe cele. Wielu ludzi nazywa mnie 'królem litu'. Podejmowaliśmy kroki, szczególnie w tym roku, aby na tym budować. Naszym celem jest produkcja od 500 000 do 1 miliona ton litu rocznie do 2040 roku i stanie się największą firmą litową na świecie”.

A potem — tak — nadal ma na oku Biały Dom i start w wyborach prezydenckich.

„To nadal długoterminowy cel. Nie sądzę, żeby to było nierealne. Mentalność Ameryki bardzo zmieniła się przez ostatnie 10 lat w kwestii tego, kto może krajowi przewodzić. Z [prezydentem] Trumpem, w dobrym czy złym, teraz wszystko jest możliwe”.

Ta historia pierwotnie ukazała się na Fortune.com.