Duke Energy zawarła porozumienie, którego celem jest uchronienie gospodarstw domowych w Karolinie Północnej przed opłacaniem rachunku za energię elektryczną związanego z boomem AI.

Porozumienie, zawarte 7 października 2026 r., łączy North Carolina Public Staff, agencję stanową reprezentującą interesy odbiorców energii w postępowaniach taryfowych, czołowych gigantów technologicznych, w tym Amazon, Google i Microsoft, oraz Departament Obrony USA. Jego głównym celem jest zapewnienie, że firmy napędzające nowe zapotrzebowanie na energię pokryją koszty jego obsługi, zamiast przerzucać je na odbiorców indywidualnych.

O tym, czy porozumienie wejdzie w życie, decyduje jeszcze jeden krok: musi je zatwierdzić North Carolina Utilities Commission.

Czego wymaga porozumienie

Porozumienie dotyczy klientów, których branża energetyczna nazywa „large-load”. Zgodnie z jego warunkami oznacza to każdego klienta potrzebującego 50 MW lub więcej przy współczynniku obciążenia 80% — miarę tego, jak równomiernie klient pobiera energię w stosunku do swojego szczytu. Tacy klienci zostaliby objęci taryfą High Load Factor.

Kluczowe zabezpieczenia obejmują kilka kategorii:

• Płatności z góry. Nowi klienci large-load dokonaliby bezzwrotnych płności z góry za infrastrukturę zbudowaną specjalnie, aby ich obsługiwać. Wymóg dotyczy umów podpisanych po 1 czerwca 2026 r.
• Minimalne rachunki miesięczne. Kwalifikujący się nowi klienci large-load płaciliby miesięczne minima ustalone na poziomie 75% prognozowanego zapotrzebowania. Jeśli centrum danych prognozuje duże zużycie, a następnie nie osiąga go, i tak płaci za większość deklarowanej mocy.
• Współdzielenie kosztów sieci. Poza dedykowanym sprzętem klienci ci pokrywaliby również swój udział w szerszych kosztach sieci poprzez depozyty i ustalenia zabezpieczające.
• Opłaty za wyjście. Opłaty za wcześniejsze rozwiązanie nowych umów mogłyby wynosić od 25 mln USD do ponad 587 mln USD, w zależności od zapotrzebowania i długości umowy.

Takie warunki zmierzają do strukturalnego problemu w ekonomice sektora energetycznego: gdy prognozowane zapotrzebowanie dużego klienta nie się materializuje albo klient odchodzi wcześniej, koszty stałe infrastruktury zbudowanej dla tego zapotrzebowania mogą inaczej przenieść się na rachunki innych odbiorców.

Oczekuje się, że porozumienie przyniesie długoterminowe korzyści finansowe dotychczasowym odbiorcom, przy czym większość jego skutków dotknie umów podpisanych po granicznej dacie 1 czerwca 2026 r.

Jak doszło do porozumienia

Duke nie zaczyna od zera. Przedsiębiorstwo energetyczne wprowadziło zestaw zabezpieczeń dla odbiorców już w 2024 r., a nowe porozumienie bazuje na tamtym wcześniejszym frameworku.

Pokrywa się ono również z federalnym Ratepayer Protection Pledge z lipca 2026 r., który postawił pytanie, kto płaci za energię dla centrów danych, w samym centrum krajowej agendy.

Karolina Północna obserwowała już to napięcie w czasie rzeczywistym. We wrześniu 2026 r. odrzucono projekt turbiny gazowej powiązany z obiektem Amazona — decyzja ta uwypukliła, jak uważnie regulatorzy śledzą obecnie alokację kosztów.

Tymczasem zapotrzebowanie nadal rośnie. Duke zgłaszała zawieranie umów w skali wielogigawatowej w miarę przyspieszania wzrostu centrów napędzanych przez AI.

Co to oznacza

Dla firm technologicznych porozumienie oznacza, że Amazon, Google i Microsoft zgadzają się płacić więcej i akceptować ostrzejsze warunki wyjścia z umów. Udział Departamentu Obrony dodaje kolejny wymiar; jego obecność sygnalizuje, że kwestia nie jest czysto komercyjna.

Dla odbiorców energii w Karolinie Północnej porozumienie oferuje pewien poziom ochrony, choć nie gwarancję. Zabezpieczenia dotyczą głównie umów podpisanych po 1 czerwca 2026 r., więc ustalenia sprzed tej daty granicznej podlegają innym warunkom.

Następnym etapem jest North Carolina Utilities Commission, stanowy organ regulujący przedsiębiorstwa użyteczności publicznej, która ma wydać orzeczenie do połowy listopada 2026 r. Jak w przypadku każdego wynegocjowanego porozumienia w postępowaniu energetycznym, regulator ma ostateczne słowo: komisarze mogą zatwierdzić porozumienie w obecnym brzmieniu, zażądać zmian albo je odrzucić.