Departament Sprawiedliwości w „pełnym załamaniu” — eksperci o odejściach wysokich urzędników po przegranej republikanów w wyborach śródokresowych
Najważniejsze informacje
- •Głośne odejścia obejmują Harmeet Dhillon z wydziału praw obywatelskich, Johna Eisenberga z wydziału bezpieczeństwa narodowego, Bretta Shumate z wydziału cywilnego oraz prokuratora federalnego w Miami Jasona Redinga Quiñonesa, który prowadził śledztwo w sprawie „wielkiego spisku”.
- •Według byłego prokuratora Andrew Weissmana Quiñones może być czwartą lub piątą osobą kierującą sprawą „wielkiego spisku”, która zrezygnowała.
- •Akash Singh, główny asystent zastępcy prokuratora generalnego, miał podobno rozmowę ze wszystkimi prokuratorami federalnymi, podczas której najwyraźniej groził im utratą stanowisk, jeśli nie będą gotowi walczyć po stronie administracji.
- •Profesor prawa na Uniwersytecie Hofstra James Sample przywołał sprawę Lindsey Halligan jako przykład wewnętrznych mechanizmów kontrolnych, w którym prokurator Eric Siebert odmówił prowadzenia sprawy, Halligan została powołana mimo braku doświadczenia i tego, co nazwał bezprawnym mianowaniem, a ława przysięgłych odmówiła postawienia zarzutów.
- •Pomimo kontrowersji Departament Sprawiedliwości nie daje oznak zmiany kursu — kierownictwo nakazało pracownikom przygotowanie się na „wojnę” po zwycięstwie demokratów w wyborach śródokresowych.
Departament Sprawiedliwości prezydenta Donalda Trumpa jest tak opanowany przez kontrowersje, że eksperci opisują tę agencję na poziomie gabinetu jako będącą w „pełnym załamaniu”.
„W DOJ trwa pełne załamanie” — powiedziała Sarah Longwell z The Bulwark do Andrew Weissmana, byłego prokuratora federalnego, podczas czwartkowej rozmowy transmitowanej na YouTube. Weissman odpowiedział, zauważając, że po tym, jak republikanów Trumpa poniosła zdecydowana klęska w wyborach śródokresowych w 2026 roku, presja na departament tylko rosła.
„Teraz rzeczywistość daje o sobie znać. Ludzie mają oczekiwania. Jest więc o czym mówić. Dobra. DOJ, czego chcesz... No proszę. Do boju” — powiedział Weissman.
Longwell powiedziała następnie, że chce mówić o „głośnych zwolnieniach i rezygnacjach. Mamy Harmeet Dhillon, która odeszła ze stanowiska szefowej wydziału praw obywatelskich; Jasona Redinga Quiñonesa — czy dobrze wymawiam? Tak — prokuratora federalnego w Miami, który kierował śledztwem w sprawie wielkiego spisku; Johna Eisenberga, szefa wydziału bezpieczeństwa narodowego; oraz Bretta Shumate — wymawiane »Szomat«, więc wymówiłem błędnie, ale moje notatki mówią »Szomat« — który jest szefem wydziału cywilnego”.
Wymienione stanowiska stanowią trzon pracy departamentu w zakresie postępowań sądowych: wydział praw obywatelskich egzekwuje federalne prawo antidyskryminacyjne, wydział bezpieczeństwa narodowego zajmuje się sprawami kontrterroryzmu i kontrwywiadu, wydział cywilny reprezentuje rząd federalny przed sądami, a prokuratorzy federalni pełnią funkcję głównych federalnych oskarżycieli w swoich okręgach — stanowiska obsadzane na podstawie nominacji prezydenckiej i zatwierdzenia przez Senat.
Dodała, że w ubiegłym tygodniu Akash Singh, główny asystent zastępcy prokuratora generalnego, „miał rozmowę ze wszystkimi prokuratorami federalnymi, najwyraźniej grożąc im utratą stanowisk, jeśli nie będą gotowi stawić czoła walce po stronie administracji. Co się dzieje? Czy to normalne? Co się dzieje?”
Weissman zauważył, że odeszli także inni urzędnicy z tego, co nazwał „niższymi stanowiskami, ale wciąż bardzo wysokimi stanowiskami”. Dodał, że Quiñones, prokurator federalny na Florydzie, „może być czwartą lub piątą osobą kierującą tak zwaną sprawą wielkiego spisku, która odeszła. Tak. Zrezygnował”.
Longwell i Weissman nie są jedyni w obserwacji, że pracownicy Departamentu Sprawiedliwości odchodzą z obawy, że działania administracji mogą zmusić ich do udziału w nielegalnych działaniach. James Sample, profesor na wydziale prawa Uniwersytetu Hofstra, wyraził podobne zdanie w środę.
„Widzieliśmy przykłady osób zwalnianych lub odchodzących, ponieważ albo odmawiały prowadzenia spraw i zostawały zwolnione, albo odmawiały i były zmuszane do rezygnacji, jeśli nie były gotowe prowadzić spraw, które przekraczały granicę i zmierzały do odwetu” — argumentował Sample.
Przywołał sytuację wokół Lindsey Halligan jako przykład. „Zapominasz, że przed Lindsey Halligan był Eric Siebert, który odmówił prowadzenia tego postępowania. Potem Lindsey Halligan, bez doświadczenia i z bezprawnym mianowaniem, a potem ława przysięgłych również odmówiła postawienia zarzutów. Wiadomo, właśnie tam, w tej małej miniaturze, masz wszystkie trzy etapy” — powiedział.
Ta sekwencja pokazuje, jak działają typowe wewnętrzne mechanizmy kontrolne departamentu: prokurator może odmówić prowadzenia sprawy, na jego miejsce można powołać inną osobę, a ława przysięgłych — panel obywateli rozważający, czy istnieją podstawy do zarzutów — może odmówić wydania aktu oskarżenia. Te wydarzenia zderzają się z długotrwałą normą, according którą decyzje prokuratorskie są odseparowane od kierunku politycznego — zasada centralna dla deklarowanej misji departamentu, jaką jest sprawiedliwy i bezstronny wymiar sprawiedliwości.
Pomimo narastających kontrowersji Departament Sprawiedliwości nie daje oznak zmiany kursu. Po zwycięstwie demokratów w wyborach śródokresowych kierownictwo departamentu nakazało pracownikom przygotowanie się na „wojnę”. To, czy departament obsadzi stałych następców odeszłych urzędników oraz czy pojawią się kolejne odejścia, to najbliższe punkty do obserwacji po wynikach wyborów śródokresowych.
