Departament Spraw Zagranicznych (DFA) w niedzielę stanowczo odrzucił zarzuty kwestionujące jego politykę 14-dniowego bezwizowego wjazdu oraz komunikację z Chińską Republiką Ludową, twierdząc, że obie są zgodne z prawem i konieczne.

W oświadczeniu DFA określiło wypowiedzi Rzecznika Praw Obywatelskich Jesusa Crispina C. Remulli wygłoszone w sobotę w programie Executive Session stacji DZRH jako „błędne” i oparte na „bezpodstawnych insynuacjach”.

Pan Remulla ponownie argumentował, że uprawnienia w sprawach wizowych należą do funkcjonariuszy imigracyjnych podlegających Departamentowi Sprawiedliwości (DoJ), który nadzoruje Biuro Imigracyjne. Twierdził także, że DFA wydaje „fałszywe” paszporty i celowo utrudnia procedurę składania wniosków paszportowych.

„Zapobieganie oszustwom paszportowym jest właśnie powodem, dla którego zabezpieczenia dokumentowe i wymagania weryfikacji tożsamości są konieczne” — oświadczyło DFA, powołując się na Republic Act No. 11983, czyli Nową Ustawę o Paszportach, oraz jej przepisy wykonawcze.

Ta wymiana zdań podkreśla, jak filipińska polityka dotycząca dokumentów podróży i wjazdu łączy dwa mandaty: DFA administruje paszportami i usługami konsularnymi na mocy Nowej Ustawy o Paszportach, podczas gdy Biuro Imigracyjne, podlegające DoJ, kontroluje przyjmowanie cudzoziemców na przejściach granicznych.

Odnosząc się wprost do 14-dniowego programu bezwizowego dla obywateli chińskich, DFA stwierdziło, że jego zasady zostały ustalone wspólnie z innymi właściwymi agencjami rowymi — układ, który rozmieszcza projektowanie programu w wielu częściach rządu, a nie w jednym urzędzie.

W osobnym oświadczeniu departament publicznie skrytykował różnych nienazwanych urzędników rządowych, którzy kwestionowali przejrzystość jego relacji z rozmowy telefonicznej z 3 listopada, którą chiński minister spraw zagranicznych Wang Yi przeprowadził z sekretarz ds. spraw zagranicznych Ma. Theresa P. Lazaro. Kontakty między najwyższymi dyplomatami obu krajów odbywają się na tle wieloletnich sporów morskich na Morzu Południowochińskim, gdzie Manila i Pekin utrzymują bezpośrednie kanały komunikacji mimo nawracających tarć.

Diplomacja w obronie suwerenności narodowej nie jest ustępstwem — powiedziało DFA, podkreślając, że ujawnienie informacji publicznych służy innym celom strategicznym. Przedstawianie dialogu dyplomatycznego jako czegoś podrzędnego wobec upubliczniania informacji tworzy fałszywy wybór między dyplomacją a przejrzystością — dodano.

„Publiczne wypowiedzi podważające dyplomatyczne podejście rządu robią więcej niż tylko komplikują pracę naszych dyplomatów” — oświadczyło DFA. „Grożą one erozją wiarygodności kraju w sprawach międzynarodowych i kreują obraz wewnętrznego podziału, który podmioty zewnętrzne mogą wykorzystać.”

To, czy biuro Rzecznika Praw Obywatelskich odpowie na oświadczenia DFA, a agencje, które wspólnie ustaliły zasady bezwizowe, zabiorą głos publicznie, pokaże, czy spór pozostanie wojną słów, czy przejdzie w stronę formalnego wyjaśnienia.

— Francessca S. Abalos, BusinessWorld