Wybory średniokadencyjne w 2026 roku przyniosły falę poparcia dla Demokratów, która przywróciła większość demokratyczną zarówno w Senacie, jak i w Izbie Reprezentantów. Demokraci zdobyli miejsca w Senacie w stanach, w których partia nie wygrywała od dziesięcioleci, i odzyskali Izbę Reprezentantów kontrolowaną przez Republikanów od 2023 roku, zmieniając układ sił w Waszyngtonie na pozostałą część kadencji prezydenta Donalda Trumpa i przywracając podzielony rząd w stolicy.

Demokraci przejmują siedem miejsc w Senacie

Partia Demokratyczna potrzebowała czterech miejsc netto, aby odzyskać Senat, a wielu w partii traktowało rok 2026 jako pole testowe.

„To, co widzimy na początku 2026 roku, naprawdę stawia Demokratów w dobrej pozycji — o ile tego nie zmarnujemy” — powiedziała Jen O’Malley Dillon, strateg kampanii demokratycznej, podczas wydarzenia politycznego w Dartmouth w kwietniu. „Nigdy nie było trudniej dotrzeć do ludzi. Jesteśmy tak spolaryzowanym krajem, jeśli chodzi o naszą politykę, i, no wiesz, ludzie w wielu względach się wycofują i słusznie — bo musimy przetrwać.”

Ostatecznie Demokraci przejęli siedem miejsc w Senacie: w Karolinie Północnej, Karolinie Południowej, Teksasie, Kansas, Iowa, Ohio i Maine. Kilka zwycięstw przyszło w wieloletnich bastionach Republikanów. Kansas nie wybierało demokratycznego senatora od blisko 100 lat, a fala frekwencji pomogła Demokratom wygrywać w całym Południu.

Dzięki kontroli nad Senatem Demokraci mają teraz faktyczne prawo weta wobec nominacji Trumpa na resztę jego kadencji. Każde zatwierdzenie będzie wymagało co najmniej częściowego poparcia Demokratów, a większość daje partii kontrolę nad agendą obrad Senatu oraz przewodnictwo w jego komisjach.

Demokraci przejmują także Izbę Reprezentantów

Wszystkie 435 miejsc w Izbie było obsadzanych w wyborach, a Demokraci przystępowali do dnia głosowania z 214 miejscami. Partia przejęła następnie 25 miejsc zajmowanych przez Republikanów, a według szacunków CBS Demokraci mogą osiągnąć 259 miejsc — znacznie powyżej 218 miejsc, które Republikanie posiadali przed wyborami. Ponieważ do wyboru Spokera wymagane jest 218 miejsc, prognozowana przewaga oddałaby gavel, agendę i przewodnictwa komisji w ręce Demokratów.

Zwycięstwa przyszły w okręgach walki w Karolinie Północnej, Pensylwanii, Teksasie, Michigan, Nowym Jorku, Ohio, Kentucky i Kolorado.

Trump migawał nad wyborami

Trump nie był na kartach do głosowania, ale wielu wyborców traktowało te wybory jako referendum w sprawie jego prezydentury. We wszystkich grupach wiekowych od 39% do 60% wyborców stwierdziło, że ich głos w wyborach do Kongresu miał wyrazić sprzeciw wobec Trumpa, a jedynie od 7% do 22% głosowało, aby okazać poparcie.

Sentiment sprzeciwu był najsilniejszy wśród najmłodszych wyborców: 60% osób w wieku od 18 do 29 lat powiedziało, że głosowało z zamiarem wyrażenia sprzeciwu wobec Trumpa. Wyborcy w wieku 65 lat i starsi najczęściej deklarowali poparcie dla prezydenta — 22% — ale nawet ta grupa przechylała się w stronę sprzeciwu. Sam Trump twierdził, że Republikanie „WYGRALIBY Z WIELKIM PRZEWAGĄ”, gdyby był na kartach, zgodnie z postem na Truth Social.

Aprobata blisko historycznych minimów

Trump wszedł w dzień wyborów blisko dna historycznych wskaźników aprobaty prezydenckiej. Jego ostatni pomiar wynosił 29% na dzień 20 października — najniższy poziom od czasów George’a W. Busha, który spadł do 25% w październiku 2008 roku podczas kryzysu finansowego. Wybory średniokadencyjne historycznie działają na niekorzyść partii prezydenta, szczególnie w drugich kadencjach.

Demokraci zdominowali wyborców poniżej 65 lat

Demokraci wygrali w każdej grupie wiekowej poniżej 65 lat. Wyborcy od 18 do 29 lat poparli demokratycznych kandydatów do Izby w stosunku 72% do 25% dla Republikanów, choć stanowili tylko 11% elektoratu — ostry zwrot względem 2024 roku, kiedy najmłodszy elektorat był w przybliżeniu podzielony między Trumpem a Kamalą Harris.

Większe zyski przyszły ze środkowej części elektoratu. Wyborcy w wieku od 30 do 44 lat głosowali na Demokratów w stosunku 60% do 36%, a wyborcy od 45 do 64 lat — druga największa grupa, 34% elektoratu — opowiedzieli się 51% do 47% za Demokratami. Tylko wyborcy 65+ — największa grupa, 35% — nieznacznie faworyzowali Republikanów, 51% do 48%.

Gospodarka pozostawała punktem zapalnym

Zmartwienia o gospodarkę pozostawały punktem zapalnym wśród wyborców. Około czterech na dziesięciu uznało gospodarkę za najważniejszy problem stojący przed krajem — z najwyższymi odsetkami wśród czarnych wyborców (50%) oraz wyborców w wieku od 30 do 44 lat (45%).

Inne problemy, inne głosy

Problem uznany przez wyborcę za najważniejszy był silnym predyktorem jego głosu. Około ośmiu na dziesięciu wyborców, którzy uznali stan demokracji za najważniejszy problem, poparło demokratycznego kandydata do Izby, podczas gdy imigracja była najbardziej jednoznacznym tematem Republikanów — 89% tych wyborców poparło GOP. Wśród wyborców stawiających gospodarkę na pierwszym miejscu Demokraci i Republikanie byli niemal wyrównani.

Pytania o hamulce i równowagę

Wielu wyborców uważało, że Kongres nie robi wystarczająco dużo, aby powstrzymywać prezydenckie uprawnienia Trumpa — tak uważało 94% wyborców, którzy nie aprobują prezydenta. Wyborcy go aprobujący byli podzieleni.

Zaufanie publiczne do władz było niskie w całym zakresie. W lipcu tylko 4% dorosłych deklarowało duże zaufanie do kierujących Kongresem, a 53% miało żadnego. Władza wykonawcza wypadła nieco lepiej w percepcji publicznej, ale nadal cieszyła się słabym poparciem.

Po przejęciu obu izb Demokraci kontrolują teraz, czym zajmie się Kongres w dochodzeniach, ponieważ większość daje partii nadzór nad uprawnieniami prezydenckimi. Przewodnictwa komisji niosą ze sobą uprawnienia do wezwań, a kompetencja budżetowa Kongresu oznacza, że wydatki federalne muszą przejść przez kontrolowany przez Demokratów Kapitol, zanim trafią na biurko prezydenta.

Noc historyczna

Nowa klasa senatorów obejmuje kilka historycznych pierwszeństw. Abdul El-Sayed z Michigan będzie pierwszym muzułmańskim senatorem USA. Peggy Flanagan z Minnesoty będzie pierwszą kobietą pochodzenia rdzennych Amerykanów w Senacie. Chris Pappas z New Hampshire będzie pierwszym jawnie gejowskim mężczyzną wybranym do izby. Josh Turek z Iowa będzie pierwszym senatorem-paralimpijczykiem, a Annie Andrews z Karoliny Południowej będzie pierwszą kobietą wybraną do Senatu ze swojego stanu.

W Kansas Adam Hamilton został pierwszym demokratycznym senatorem stanu od 1932 roku. W Teksasie James Talarico pokonał Kena Paxtona, kończąc 38-letnią suszę demokratów w miejscu senatorskim stanu i pokonując wysiłek Elona Muska wart 212 milionów dolarów, mający wpłynąć na wybory.

Reakcja rynków

Wall Street wzrósł szeroko po wynikach wyborów średniokadencyjnych. S&P 500 wzrósł o 1,8% w środę rano, a Dow zdobył ponad 1000 punktów — ale spółki powiązane z Trumpem, Muskiem i budową infrastruktury AI szły w przeciwnym kierunku. Trump Media spadła o 11,7%, pogłębiając stratę 55% w ciągu roku. Musk hojnie wspierał finansowo Republikanów podczas kampanii, a zarówno Tesla, jak i SpaceX zanotowały spadki. Dostawcy energii dla centrów danych również ponieśli straty — Vistra spadła o 9,6%, a Vertiv o 8,7%. Kontraktorzy obronni, w tym Lockheed Martin i L3Harris, stracili około 4%. Kompetencje budżetowe znajdują się teraz w rękach nowo wybranych większości, co oznacza, że wydatki federalne — w tym budżet obronny — będą ustalane w negocjacjach z demokratycznym Kongresem.

Ta historia była pierwotnie opublikowana na Fortune.com.