Wpłaty do kryptowalutowych vaultów wzrosły powyżej 10 mld dolarów, z około 4 mld dolarów na początku 2025 roku, zgodnie z raportem opublikowanym w poniedziałek przez Financial Times. Wzrost odzwierciedla rosnące zapotrzebowanie inwestorów na przychody ze stablecoinów i innych aktywów cyfrowych, a następuje w momencie, gdy regulatorzy w Stanach Zjednoczonych i Europie rozważają, jak istniejące przepisy finansowe powinny mieć zastosowanie do szybko rozwijającego się sektora.

Dużą część aktywności odpowiadają za firmy fintech, spółki kryptowalutowe zarządzające skarbcem oraz fundusze hedgingowe. W przeciwieństwie do tradycyjnych kont bankowych te usługi gromadzą tokeny klientów i pożyczają je za pośrednictwem programów opartych na blockchainie. Warunki wypłat różnią się znacznie w zależności od produktu.

Popyt instytucjonalny zmienia kształt pożyczek kryptowalutowych

Każdy kryptowalutowy vault korzysta z kuratora, który wybiera rynki pożyczkowe, ustala limity ryzyka i pobiera opłaty. Przy dzisiejszej skali decyzje kuratorów sterują pulą kapitału depozytariuszy ponad dwukrotnie większą niż na początku roku. Zainteresowanie instytucjonalnymi pożyczkami kryptowalutowymi rozprzestrzeniło się także na usługi oparte na XRP, gdzie nowe narzędzia pożyczkowe pozostają w fazie rozwoju.

Vaulty zazwyczaj deklarują roczne stopy zwrotu od 3% do 10%, podczas gdy niektóre strategie o wyższym ryzyku podają wartości 20% lub więcej. Stopy te zmieniają się wraz z popytem pożyczkobiorców, kondycją zabezpieczeń i poziomem podejmowanego ryzyka, a żadna z deklarowanych stóp nie stanowi gwarantowanej wypłaty. Opłaty różnią znacznie między produktami.

Jakość zabezpieczeń naraża depozyty na ryzyko

Pożyczkobiorcy mogą zastawiać tokeny o niskiej płynności, stablecoin backed kryptowalutami lub cyfrowe roszczenia do prywatnych pożyczek. Jeśli te aktywa stracą na wartości, vault może mieć trudności z odzyskaniem pieniędzy należnych od pożyczkobiorców, a część zabezpieczeń staje się trudniejsza do sprzedania podczas spadków na rynku. Depozytariusze ostatecznie ponoszą ryzyko niewypłacalności pożyczkobiorców i strat na zabezpieczeniach, co sprawia, że standardy zabezpieczeń kuratora i projekt likwidacji są równie istotne dla wyników jak sama deklarowana stopa zwrotu.

Zautomatyzowana sprzedaż może zwiększać straty, gdy rynki spadają. Niedawne likwidacje kryptowalut pokazały, jak szybko wymuszona sprzedaż może się rozprzestrzeniać podczas zmiennych warunków handlowych. Wadliwe źródło cen, błąd oprogramowania lub atak również mogą doprowadzić do utraty środków.

Two Prime uruchamia vault pożyczkowy na bitcoina

Two Prime wprowadził we wrześniu vault na opakowanego bitcoina na platformie Pareto. Produkt celuje w roczne stopy zwrotu od 1,5% do 2%, pożyczając zdeponowane tokeny zatwierdzonym pożyczkobiorcom instytucjonalnym. Inwestorzy muszą wpłacić co najmniej pięć WBTC.

Two Prime oświadczył, że ulokował około 12 mln dolarów własnych środków w rezerwie pierwszych strat, kapitale, który absorbuje początkowe straty pożyczkowe, zanim dotkną one depozytariuszy. Firma ostrzega, że ochrona ta ma ograniczenia i nie gwarantuje zwrotu środków. Wypłaty odbywają się wyłącznie w wyznaczonych miesięcznych granicach cykli, co oznacza wymianę natychmiastowego dostępu do środków na dodatkowy bufor na straty.

Regulatorzy w USA i Europie analizują przepisy

Szybki wzrost przyciągnął uwagę decydentów po obu stronach Atlantyku. Amerykańska Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) kwestionowała, kiedy umowy vaultów podlegają przepisom o papierach wartościowych. W Europie urzędnicy badają nadzór nad firmami dającymi klientom dostęp do zdecentralizowanych pożyczek. Europa planuje również bezpośredni nadzór nad USDC na podstawie odrębnych przepisów dotyczących stablecoinów, począwszy od listopada.

Samo użycie inteligentnych kontraktów nie eliminuje ryzyka pożyczkowego. Kuratorzy nadal decydują, gdzie ulokować depozyty, a pożyczkobiorcy muszą spłacać swoje pożyczki. Regulatorzy nie ustalili jeszcze jednolitego podejścia do różnych struktur kryptowalutowych vaultów, a do tego czasu operatorzy i depozytariusze podlegają przepisom różniącym się w zależności od jurysdykcji, a nie jednemu standardowi.

Raport został po raz pierwszy opublikowany przez CoinCentral.