Fundusz dotacyjny uczelni ma przetrwać wiecznie, wspierając w nieskończoności studentów, kadrę akademicką i badania. Tymczasem rosnąca liczba szkół w trudnej sytuacji finansowej opróżnia swoje oszczędności po prostu po to, by utrzymać się na powierzchni.

Hiram College, niewielka uczelnia sztuk wyzwolonych na wiejskich terenach Ohio, jest tego dobrym przykładem. W obliczu wielomilionowych deficytów ta szkoła licząca 1000 studentów — z pomnikiem prezydenta USA Jamesa Garfielda, który pracował tam niegdyś jako woźny, aby opłacić czesne — pożyczyła ze swojego funduszu dotacyjnego o wartości 56 milionów dolarów i ostatecznie wypłaciła ponad 47 milionów dolarów. Uczelnia sięgnęła nawet po środki, które darczyńcy wyraźnie przeznaczyli na konkretne cele, a nie na równoważenie budżetu.

Hiram współpracuje obecnie z biurem prokuratora generalnego stanu nad wypracowaniem planu spłaty, poinformował rzecznik. Szkoła powiadamia również darczyńców o wykorzystaniu funduszu dotacyjnego — zarówno pisemnie, jak i podczas rozmów osobistych.

David Haney, prezydent Hiram College w latach 2020–2023, powiedział, że był zaskoczony, odkrywając pożyczki po objęciu urzędu. Uważa je za ryzykowny zakład, na który wiele mniejszych szkół czuje się zmuszonych w czasach, gdy liczba studentów w USA zaczęła spadać. Uczelnie powinny zamiast tego skupić się na cięciu wydatków — argumentował.

„Wiele z tych małych uczelni myśli, że sytuacja się poprawi”, powiedział Haney. „«Jeśli tylko zainwestujemy w nowe obiekty sportowe, wszystko będzie dobrze». W większości przypadków tak się nie dzieje. Dla mnie właśnie dlatego pożyczanie z funduszu dotacyjnego i zaciąganie długu nie jest właściwą drogą.”

Powszechna praktyka

Hiram jest daleki od samotności. Blisko 200 uczelni prywatnych pożyczyło w 2025 roku z ograniczonych funduszy dotacyjnych, wobec około 130 w 2021 roku, według szacunków firmy doradczej Perspective Data Science działającej w sektorze szkolnictwa wyższego. Inne uczelnie uniknęły pożyczek, ale rokrocznie wydają z funduszy więcej, niż doradcy uważają za zrównoważone. Analitycy porównują obie strategie do pożyczania z konta emerytalnego 401(k) — może to pomóc krótkoterminowo, ale niesie długoterminowe ryzyko, takie jak obniżenie ratingu kredytowego uczelni.

Dla niektórych instytucji „po prostu nie ma się gdzie zwrócić”, powiedziała Tracy Filosa z firmy inwestycyjnej Cambridge Associates, która współpracuje z funduszami dotacyjnymi. „To nie jest fundusz na czarną godzinę — wiemy o tym. Ale w pewnym sensie istnieje po to, by instytucja mogła przetrwać czarną godzinę.”

Sięganie po fundusz dotacyjny czasami działa, co jest jednym z powodów, dla których szkoły próbują dalej. Avila University w Kansas City otrzymała w 2023 roku zgodę sądu na złagodzenie ograniczeń obejmujących 97 różnych funduszy dotacyjnych o łącznej wartości 6,4 miliona dolarów. Uczelnia ma teraz lepszą sytuację finansową, powiedział dyrektor operacyjny Andy Jett, i zamierza odbudować fundusz w miarę zdrowienia. Avila zwiększyła liczbę studentów dzięki rekrutacji większej liczby zagranicznych uczniów, choć strategia ta poniosła cios w związku z wysiłkami administracji Trumpa ograniczającymi wizy studenckie. Mimo to Jett podkreśla, że sięganie po fundusz dotacyjny to krok, którego nie należy podejmować lekkomyślnie.

„Nie sądzę, by jakakolwiek szkoła chciała — a prawdopodobnie też powinna — to robić, chyba że nie ma innych opcji”, powiedział Jett. „To nie był nasz pierwszy wybór. To było dość daleko na liście rzeczy, które próbowaliśmy.”

Kurcząca się pula studentów

Większość uczelni uciekających się do tej taktyki zmaga się z tym samym presją. Ponury amerykański wskaźnik urodzeń sprawił, że szkoły walczą o kurczącą się pulę potencjalnych studentów. Presja ta ma się zaostrzyć: liczba urodzeń gwałtownie spadła po kryzysie finansowym 2008 roku, a ta mniejsza kohorta właśnie osiąga tradycyjny wiek studencki. Większe, bardziej prestiżowe uniwersytety — wiele z funduszami powyżej 5 miliardów dolarów — wciąż otrzymują znacznie więcej podań, niż mogą przyjąć, co utrzymuje ich finanse w zdrowiu. Mniejsze, mniej znane instytucje natomiast znoszą od lat spadającą liczbę studentów i malejące dochody, bez widocznego rozwiązania. Wiele z nich już poddało się, zamykając na stałe drzwi.

Rzeczywiście, niektóre szkoły, które wykorzystały swoje fundusze dotacyjne — w tym Martin University w Indianie i Notre Dame College w Ohio — i tak ostatecznie zostały zamknięte.

„Gdy szkoły podejmują takie działania, to ma znaczenie — może być prawdziwym czerwonym światłem dla tych z nas, którzy patrzą z zewnątrz”, powiedziała Emily Wadhwani, analityczka szkolnictwa wyższego w Fitch Ratings.

Jak działają fundusze dotacyjne

Fundusze dotacyjne uczelni mogą być skomplikowane, a pieniądze są przechowywane w setkach, a nawet tysiącach oddzielnych funduszy. Gotówka jest zasadniczo podzielona na dwie części: jedna zarezerwowana na konkretne, wyznaczone przez darczyńców cele — takie jak stypendia anglistyczne czy badania medyczne — a druga nieograniczona, z niewieloma warunkami. Hiram, na przykład, miał 325 ograniczonych funduszy dotacyjnych, według niedawnego audytu. Prawa stanowe regulujące fundusze przekazywane organizacjom charytatywnym mają zastosowanie także do szkół, więc jeśli uczelnia chce przeznaczyć ograniczone darowizny na inne cele, co do zasady musi uzyskać zgodę biura prokuratora generalnego stanu, według kancelarii Taft Stettinius & Hollister LLP.

Uczelnie zakładają co do zasady, że ich fundusze dotacyjne będą rosły średnio o 7% do 8% rocznie w długim terminie, według American Council on Education, i odpowiednio planują budżet, próbując nie wydawać więcej niż 5% wartości funduszu w danym roku. Ale wraz ze wzrostem presji finansowej wiele szkół o stosunkowo niewielkich funduszach wyciąga więcej, pokazują dane National Association of College and University Business Officers. Uczelnie z funduszami o wartości od 51 do 100 milionów dolarów podniosły swój wskaźnik wydatków o ponad jedną trzecią od 2016 roku, osiągając 5,5% w 2025 roku wobec 4,1% w 2016 roku.

Inne poszły wyżej. Manhattan University w dzielnicy Bronx wypłaciła około 7% swojego funduszu dotacyjnego w roku fiskalnym 2024 po deficytach, a następnie kolejne 7% w roku fiskalnym 2025, według S&P Global Ratings. W odpowiedzi S&P obniżyło rating uczelni o jeden poziom powyżej poziomu spekulacyjnego — do ratingu BBB-.

„Gdy konsekwentnie przekraczasz znacznie wskaźnik wydatków na poziomie 7%, jesteś funduszem zagrożonym”, powiedziała Kristin Reynolds z firmy doradczej NEPC, która doradza administratorom funduszy dotacyjnych w strategiach inwestycyjnych. Mówiła ogólnie, a nie o konkretnej uczelni.

Dyrektor finansowy Manhattan University, James Perrino, powiedział, że zwroty z inwestycji uczelni były znacząco wyższe niż 7%, więc wypłaty nie naruszały kapitału funduszu dotacyjnego. Środki te, jak powiedział, sfinansowały dodatkowe stypendia studenckie, ulepszenia obiektów kampusowych i nowe programy magisterskie.

Wyjście z opresji — za cenę

Sięganie po fundusz dotacyjny może pomóc szkole przetrwać trudne czasy lub dokonać strategicznej inwestycji w przyszłość. Przez 10 lat Webster University na przedmieściach St. Louis polegała na zastrzykach gotówki z funduszu dotacyjnego, aby zrównoważyć budżet i wywiązać się z zobowiązań kredytowych. Uczelnia przeklasyfikowała również niektóre ograniczone fundusze, aby spełnić warunki obligacji. Przywódcy twierdzą obecnie, że przeszli trudny okres: zwiększyli liczbę studentów, zainwestowali w kampusy międzynarodowe i usunęli oznaczenie „zorganizowanej trudności finansowej” nadane przez akredytującą instytucję. Webster od dwóch lat osiąga wynik na poziomie zera bez pomocy funduszu.

Ale mocniejsza pozycja przyszła kosztem zaufania darczyńców, powiedział dyrektor finansowy Bill Donovan, a administracja musi teraz naprawić tę relację.

„Żaden darczyńca nie chce myśleć, że zabierasz jego środki tylko po to, by pokryć straty operacyjne”, powiedział Donovan. „Obietnica, którą złożyliśmy wraz z nowym zespołem kierowniczym, brzmi: nie będziemy tego robić.”

Zmagania Hiram

Hiram liczy na podobne odbicie. Środki z funduszu dotacyjnego pomogły uczelni zarządzać uporczywymi deficytami, a w kwietniowym raporcie audytorzy zauważyli, że część pożyczonych pieniędzy pochodziła z ograniczonych kont. Jednak zastrzyk gotówki nie naprawił finansów Hiram: audytorzy napisali, że szkoła stoi w obliciu „poważnych wątpliwości” co do zdolności do kontynuowania działalności przez kolejny rok.

Hiram pracuje nad poprawą sytuacji. Wcześniej w tym roku James Malz, były bankowiec JPMorgan Chase & Co., został mianowany prezydentem tymczasowym. Szkoła rezygnuje z ośmiu najmniej popularnych kierunków, w tym biochemii i pisarstwa kreatywnego, i opracowuje plan spłaty pożyczek, poinformował rzecznik uczelni w oświadczeniu e-mailowym. Robiła to już wcześniej — w 2022 roku Hiram spłacił ponad 6 milionów dolarów pożyczek z funduszu dotacyjnego.

„Strategia finansowa College'u, w tym wykorzystanie finansowania zabezpieczonego funduszem dotacyjnym, została wdrożona w celu zarządzania bieżącą presją operacyjną, podczas gdy instytucja rozwijała i realizowała plan długoterminowej zrównoważonego rozwoju” — czytamy w oświadczeniu. Szkoła zwiększyła od tego czasu zbiórkę funduszy — z naciskiem na darowizny nieograniczone — i nie planuje zamknięcia, według rzecznika.

Założony w 1850 roku Hiram zawsze przyjmował kobiety i czarnych studentów, odzwierciedlając egalitarną ideologię założycieli z Kościoła Chrystusowców (Disciples of Christ). Wielu obecnych studentów Hiram to pierwsze osoby w swoich rodzinach studiujące; dane federalne pokazują, że 57% nowych studentów w 2019 roku otrzymało granty Pella.

„Pomogliśmy wielu wspaniałym studentom”, powiedział Brad Goodner, profesor emeritus biologii i humanistyki biomedycznej.

Zamknięcie zaszkodziłoby nie tylko studentom i kadrze, powiedział. Uczelnia jest sercem miasteczka — również noszącego nazwę Hiram — około 40 mil na południowy wschód od Cleveland. Jak wiele małych wiejskich uczelni w całym kraju, zapewnia miejsca pracy i stanowi trzon życia społeczności.

„Kampus to jest wioska”, powiedział Goodner. W razie potencjalnego zamknięcia „te rzeczy przepadłyby”.

Ta historia ukazała się pierwotnie na Fortune.com.