Indyjscy producenci stali zmagają się w tym roku z gwałtownym wzrostem cen węgla koksowego, który uszczupla ich marże i opóźnia rozbudowę mocy produkcyjnych w całej branży stalowniczej — przekazali analitycy i przedstawiciele branży w rozmowie z agencją Reuters.

Indie pokrywają importem aż 95% swojego zapotrzebowania na węgiel koksowy, nazywany także węglem metalurgicznym. Węgiel metalurgiczny, określany również jako węgiel hutniczy (met coal), jest jednym z kluczowych surowców w procesie produkcji stali; zawiera więcej węgla, a mniej popiołu i wilgoci niż węgiel energetyczny, wykorzystywany do wytwarzania energii elektrycznej. Ponieważ kraj opiera się na imporcie niemal całego zapotrzebowania na węgiel koksowy, w tym roku zakłócenia dostaw i rosnące ceny wywarły znaczną presję na indyjskich producentów stali. Skala tego uzależnienia ma istotne znaczenie: Indie są drugim po Chinach największym na świecie producentem stali surowej, dlatego wahania morskich cen węgla hutniczego bezpośrednio przekładają się na koszty surowcowe kluczowej branży krajowej.

Cena australijskiego węgla koksowego premium w warunkach franco statek (FOB) wzrosła o 25% w pierwszych siedmiu miesiącach tego roku w porównaniu z analogicznym okresem roku ubiegłego wskutek serii zakłóceń po stronie podaży — mówi agencji Reuters Banmeet Khurmi, kierownik działu usług rynku węgla metalurgicznego i koksu w z siedzibą w Sydney firmie doradczej CRU.

Wzrost cen odzwierciedla wolniejszy rozruch nowych kopalń, wyższe ceny wynikające z wojny w Iranie, zakłócenia dostaw w Australii — kluczowym producencie i od dawna głównym dostawcy na rynek indyjski — oraz tragiczną eksplozję w kopalni węgla w chińskiej prowincji Shanxi, w której zginęło ponad 80 osób w najgorszej od lat katastrofie górniczej w Chinach (The Coal Hub).

„Ceny węgla hutniczego umocniły się względem poziomów z roku kalendarzowego 2025, ponieważ silny indyjski popyt importowy i zakłócenia dostaw zacieśniły sytuację na w przeciwnym razie zrównoważonym rynku morskim” — oświadczył w tym tygodniu gigant górniczy BHP w swoim opracowaniu Economic and Commodity Outlook.

Według BHP Indie zwiększyły moce stalownicze do około 220 mln ton rocznie w roku finansowym 2026, czyli o 10% rok do roku, i dążą do osiągnięcia 500 mln ton rocznie do 2047 roku, przy czym znaczna część tej produkcji będzie oparta na wielkich piecach. Rozbudowa kontynuuje trajektorię wyznaczoną przez indyjską Politykę Stalową (National Steel Policy), zakładającą moce 300 mln ton rocznie do 2030 roku, i znajduje oparcie w rosnącym krajowym popycie ze strony budownictwa oraz projektów infrastrukturalnych. Ponieważ wielkie piece pracują na węglu koksowym, ekspansja wiąże Indie z morskimi dostawami tego surowca w perspektywie długoterminowej.

Analitycy spodziewają się, że koszty węgla koksowego dla indyjskich producentów stali pozostaną podwyższone co najmniej do końca drugiego półrocza roku w obliczu strat podażowych z Chin i Australii. Przedstawiciele branży przekazali agencji Reuters, że indyjski przemysł będzie musiał wchłonąć wyższe koszty tego kluczowego surowca stalowniczego bez możliwości podnoszenia cen, ze względu na konkurencję ze strony chińskich producentów.

Autor: Charles Kennedy dla OilPrice.com.