Byki na złocie otrzymują przypomnienie, że geopolityczne zamieszanie nie zawsze automatycznie podnosi ceny kruszców. Czasem skutki inflacyjne i oddziaływanie na stopy procentowe przewyższają popyt z tytułu bezpiecznej przystani — a czasem całą istotą gromadzenia rezerw złota jest możliwość ich wykorzystania, gdy uderzy wstrząs, taki jak wojna.

To napięcie przewija się przez najnowsze perspektywy dla metali szlachetnych opracowane przez Canadian Imperial Bank of Commerce (CIBC), jeden z największych banków Kanady. Bank wyraźnie obniżył swoje prognozy, ponieważ wyższe ceny energii, mocniejszy dolar amerykański i bardziej jastrzębi Federal Reserve komplikują ten handel, choć wciąż spodziewa się znacznej odbitki w ciągu najbliższych dwóch lat.

W październikowym raporcie CIBC obniżył średnią prognozę ceny złota na 2027 rok do 5 200 USD za uncję z 6 500 USD. Szacunek na 2028 rok spadł do 5 500 USD z 6 000 USD, a prognoza nawarty kwartał 2026 roku obniżono do 4 500 USD z 6 500 USD.

Korekty są znaczne, jednak CIBC wciąż znajduje się wyraźnie powyżej szacunków konsensusu zawartych w raporcie: 4 620 USD na 2027 rok i 4 451 USD na 2028 rok — różnica ta sytuuje bank wśród bardziej optymistycznie nastawionych prognozowców wobec tego kruszcu.

„Pomimo tego przeciwności ze strony polityki pieniężnej uważamy, że podwyższone ryzyko geopolityczne, obawy fiskalne i kontynuowana dywersyfikacja z amerykańskich obligacji skarbowych będą wspierać popyt na złoto i pozwolą na odbitkę w latach 2027–2028” — pisze CIBC.

Złoto notowane jest na poziomie 4 147 USD, ponad 25% poniżej szczytu z początku roku w okolicach 5 600 USD. W odniesieniu do tego punktu odniesienia średnia prognoza na 2028 rok zakłada odbicie o około 29%. Trudność polega na samej drodze do celu.

Raport opisuje rynek, na którym konflikt USA–Iran zwiększył popyt na ochronę kapitału, a jednocześnie pchnął ceny ropy i oczekiwania inflacyjne w górę. Ta dynamika umocniła dolara i skłoniła Fed do zaostrzenia polityki, co uderza w aktywo nieprzynoszące dochodu. Ponieważ złoto jest wyceniane w dolarach i nie płaci żadnego dochodu, mocniejsza waluta i wyższe realne stopy podnoszą koszt alternatywny jego posiadania — to kanał, przez który polityka pieniężna oddziałuje na kruszec najbardziej bezpośrednio. Dla traderów to niewygodna kombinacja: większe ryzyko geopolityczne może wspierać złoto, ale kolejny szok cenowy na rynku energii mógłby też umocnić te właśnie oczekiwania co do stóp, które hamują kruszec.

CIBC wskazuje potencjalną drogę wyjścia. „W naszym przekonaniu złoto mogłoby zyskać, gdyby wzrost gospodarczy osłł lub inflacja wystarczająco złagodniała, aby Fed mógł skierować się ku bardziej łagodnej ścieżce polityki niż obecnie zakładają oczekiwania rynkowe lub projekcje FOMC” — pisze bank.

Takie ujęcie koncentruje uwagę na danych o inflacji i wzroście, a trwała odbitka byłaby łatwiejsza przy pewnej uldze w realnych stopach i dolarze. Kalendarz wart obserwacji to powtarzające się amerykańskie publikacje o inflacji, raporty o rynku pracy i aktualizacje projekcji Fed, które zmieniają oczekiwania co do ścieżki polityki, a także regularnie publikowane dane o zasobach ETF na złoto i zakupach banków centralnych, ukazujące, czy popyt inwestycyjny faktycznie się materializuje.

Hossa jest też oparta na znaczącym założeniu dotyczącym popytu inwestycyjnego. CIBC prognozuje popyt ETF na złoto na poziomie 1 000 ton w każdym z lat 2027 i 2028, wobec zaledwie 35 ton w 2026 roku, i oczekuje, że zakupy banków centralnych osiągną 1 000 ton rocznie w obu tych latach. Skala tej zmiany czyni przepływy inwestycyjne i sektora oficjalnych rezerw kluczową zmienną w scenariuszu odbitki banku.

Srebro dostało jeszcze większą obniżkę perspektyw krótkoterminowych. CIBC obniżył prognozę na 2027 rok do 85 USD za uncję ze 120 USD, choć pozostaje to znacznie powyżej konsensusu z raportu na poziomie 66 USD.

Miedź poszła w przeciwnym kierunku — CIBC podniósł prognozę do 6,50 USD za funt na czwarty kwartał oraz na lata 2027 i 2028. „Wzrost popytu coraz bardziej napędzają modernizacja sieci przesyłowych, elektryfikacja, energia odnawialna i infrastruktura cyfrowa, podczas gdy nowa podaż pozostaje ograniczona przez długie cykle rozwojowe, inflację kosztów kapitału i zakłócenia operacyjne” — odnotowano w raporcie.

Toróżnienie jest pożyteczne: poprawione perspektywy miedzi opierają się na popycie fizycznym i ograniczonej podaży, podczas gdy odbitka złota zależy w większym stopniu od przepływów inwestycyjnych i tego, jak rozwinie się otoczenie polityki pieniężnej. Dla śledzących rynek metali pokazuje to także, że bank różnicuje surowce według ich podstawowych czynników, zamiast przesuwać całe swoje perspektywy w jednym kierunku.