Władze Chicago rozważają kroki prawne przeciwko Barre Seidowi, 94-letniemu przemysłowcowi stojącemu za największą znaną donacją na rzecz adwokacji politycznej w historii USA, w związku z zarzutami, że zatrudniani przez niego pracownicy rozsypujący orzechy w Lincoln Park przyczynili się do inwazji szczurów.

Radny Timmy Knudsen naciska na Chicago Park District, miejską agencję zarządzającą Lincoln Park, aby pozwała Seida za szkody wyrządzone parkowi, według Axios. Urzędnicy Park District poinformowali redakcję, że wciąż analizują swoje opcje, pozostawiając otwartą kwestię, czy spór, który dotychczas zaowocował ostrzeżeniami, mandatami i opłaconymi grzywnami, trafi na salę sądową.

W liście do Seida z 25 sierpnia Knudsen określił sprawę jako ostateczne ostrzeżenie, pisząc, że pracownicy miasta otrzymali zdjęcia i nagrania wideo pokazujące Seida lub jego personel codziennie wystawiającego jedzenie dla wiewiórek i innych dzikich zwierząt, według WGN. W liście stwierdzono, że dokarmianie stwarzało zagrożenie dla zdrowia publicznego, ponieważ przyciągało nie tylko wiewiórki, ale także gołębie i szczury. Powołując się na wielokrotne naruszenia przepisu miejskiego kodeksu zakazującego gromadzenia odpadów lub żywności zdolnej karmić lub dawać schronienie szczurom, Knudsen dał Seidowi 15 dni na zaprzestanie tej praktyki, według Block Club Chicago.

Mandaty miejskie najwyraźniej niewiele zmieniły w kwestii zaprzestania dokarmiania. List stanowi, że Streets and Sanitation wielokrotnie inspekcjonowała nieruchomość przez kilka lat, wydając liczne ostrzeżenia i mandaty, naruszenia trwały nawet po opłaceniu grzywien. Axios poinformował, że Seid opłacił każdą grzywnę i mandat bez ich kwestionowania.

„Zazwyczaj, kiedy wystawia się komuś mandat, to kończy jego złe zachowanie” — powiedział Knudsen w WGN. Stwierdził, że dokarmianie nasiliło się od momentu, gdy miasto zaczęło wystawiać mandaty. Ani Knudsen, ani Seid nie odpowiedzieli na prośby Fortune o komentarz.

Skorupy orzechów brazylijskich, laskowych, ziemnych i włoskich zauważono u podstawy drzew w pobliżu nor szczurów w parku, według Axios. Knudsen powiedział, że nory powiększyły się wszędzie tam, gdzie pozostawiano orzechy, a sprzedawcy na Green City Market natknęli się na szczury podczas rozstawiania stoisk. Dokumenty miejskie wskazują, że koszty napraw mogliby ostatecznie pokryć podatnicy. Dla miasta, które od początku istnienia rankingu zdobywało pierwsze miejsce na liście Orkin najbardziej zasiedlonych przez szczury miast Ameryki — 10 lat z rzędu według stanu na 2024 rok — spór ten dodaje niezwykły rozdział do wieloletniego problemu szczurów w Chicago.

Według sąsiadów i Knudsena Seid i jego żona Barbara od lat zatrudniają ludzi do noszenia worków z orzechami przez okolicę i do parku, aby karmić wiewiórki, donosi Block Club. Knudsen powiedział, że pracownicy rozsypują orzechy w parku, położonym dwa lub trzy przecznice od domu państwa Seidów, od wczesnej wiosny.

Kim jest Barre Seid?

Seid dorobił się majątku jako właściciel Tripp Lite, chicagowskiego producenta listw przeciwprzepięciowych i urządzeń zasilających. Według ProPublicy przekazał spółkę grupie dark-money prowadzonej przez konserwatywnego aktywistę prawnego Leonarda Leo, utworzonej w kwietniu 2020 roku. Następnie spółka została sprzedana Eatonowi w marcu 2021 roku za 165 miliardów dolarów, zgodnie z filem SEC spółki, a eksperci podatkowi powiedzieli ProPublicy, że ta struktura pozwoliła Seidowi uniknąć nawet 400 milionów dolarów podatków.

W miarę rozwoju Tripp Lite Seid wystawiał czeki Republikańskiemu Komitetowi Narodowemu, donosi ProPublica, a długoletni doradca opisał go jako głównego mecenasa Heartland Institute, chicagowskiego think tanku kwestionującego główny nurt nauki o klimacie. Rejestry podatkowe uzyskane przez ProPublicę pokazują co najmniej 775 milionów dolarów darowizn dla organizacji non-profit między 1996 a 2018 rokiem, prawie wszystkie anonimowe.

W jednym z e-mailihttps://www.documentcloud.org/documents/22274670-barre-seid-frank-buckley-emails#document/p9) uzyskanych przez ProPublicę i The Lever Seid opisał siebie jako podatnego na „paranoję anonimowości”. Okazjonalnie używał fałszywego nazwiska Ebert lub Elbert Howell, które personel Tripp Lite podawał sprzedawcom i rejestrom biznesowym jako nazwisko CEO, zgodnie z jego [zeznaniem w federalnym procesie.

Ta historia była pierwotnie opublikowana na Fortune.com.