Rynkowe oczekiwania dotyczące stóp procentowych przesunęły się w tym tygodniu w kierunku gołębiowym — w stronę wyceny mniejszego zaostrzenia polityki — w przypadku głównych banków centralnych. Ta repricing była napędzana głównie optymizmem wokół rozmów USA–Iran oraz wyraźnym sprzeciwem kluczowych urzędników Rezerwy Federalnej wobec zakładów o październikową podwyżkę stóp.

Oczekiwane podwyżki stóp do końca roku:

• RBNZ: 33 pb (52% prawdopodobieństwa podwyżki na najbliższym posiedzeniu)
• BoE: 31 pb (82% prawdopodobieństwa podwyżki na najbliższym posiedzeniu)
• BoC: 26 pb (65% prawdopodobieństwa braku zmian na najbliższym posiedzeniu)
• Fed: 25 pb (76% prawdopodobieństwa braku zmian na najbliższym posiedzeniu)
• BoJ: 21 pb (82% prawdopodobieństwa braku zmian na najbliższym posiedzeniu)
• EBC: 19 pb (79% prawdopodobieństwa braku zmian na najbliższym posiedzeniu)
• RBA: 10 pb (75% prawdopodobieństwa braku zmian na najbliższym posiedzeniu)
• SNB: 4 pb (85% prawdopodobieństwa braku zmian na najbliższym posiedzeniu)

Wartości wyrażone są w punktach bazowych (pb), przy czym 100 pb odpowiada jednemu punktowi procentowemu.

Oczekiwane skumulowane zaostrzenie do końca 2027 roku:

• RBNZ: 106 pb
• BoE: 92 pb
• BoC: 110 pb
• Fed: 80 pb
• BoJ: 90 pb
• EBC: 65 pb
• RBA: 24 pb
• SNB: 56 pb

Dane za 2027 rok oznaczają łączną wysokość oczekiwanego zaostrzenia do końca 2027 roku, a nie tylko to oczekiwane w samym 2027 roku. Nawet po tygodniowym gołębiowym przesunięciu powyższa wycena oznacza netto zaostrzenie polityki przez każdy z wymienionych głównych banków centralnych do 2027 roku. Rynkowa wycena z zeszłego tygodnia jest dostępna tutaj.

Jeśli chodzi o kwestie geopolityczne, pojawiła się pewna nadzieja na potencjalne porozumienie etapowe obejmujące ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz — kluczowej trasy tranzytowej dla globalnych transportów ropy naftowej — oraz złagodzenie amerykańskiej blokady gospodarczej. Rzecznik irańskiego rządu powiedział w tym tygodniu, że minister spraw zagranicznych Araghchi przedstawił radzie ministrów „propozycję USA”, choć nie podano dalszych szczegółów.

Prezydent USA Trump powiedział jednak również dziennikarzom, że musi zdecydować, czy „zniszczyć Iran, czy zawrzeć porozumienie”, dodając, że konflikt zakończy się „bardzo szybko, tak czy inaczej”. Wspomniał także, że USA mogą wznowić bombardowania Iranu po wyborach do Kongresu.

Najważniejszym katalizatorem były jednak wypowiedzi urzędników Rezerwy Federalnej — Williamsa i Jeffersona — którzy sprzeciwili się zakładom o październikową podwyżkę stóp. Williams powiedział, że po wrześniowej podwyżce „nie ma potrzeby pośpiechu” i zasugerował, że przy utrzymaniu się obecnych perspektyw gospodarczych odpowiednia może być tylko jedna kolejna podwyżka w tym roku. Jefferson wzmocnił to przesłanie, mówiąc, że przyszłe zmiany powinny zależeć od większej ilości danych oraz że decydenci mogą potrzebować więcej czasu przed podjęciem decyzji o kolejnym kroku.

W efekcie wycena październikowej podwyżki stóp załamała się, a prawdopodobieństwo spadło z 70% do zaledwie 25%. Pozostawia to dane ekonomiczne, na które — jak powiedzieli urzędnicy Fed — czekają, jako kolejny element wpływający na październikową decyzję. Biorąc pod uwagę wpływ Fed na globalne rynki finansowe, gołębiowy repricing dotyczy również innych banków centralnych.

EBC odnotował wyraźny gołębiowy repricing z dwóch kluczowych powodów. Po pierwsze, wzrost inflacji jest w przeważającej mierze napędzany szokiem energetycznym, podczas gdy inflacja bazowa pozostaje względnie stabilna, co daje EBC pewne uzasadnienie, by poczekać przed rozważeniem dalszego zaostrzania polityki. Po drugie, pogorszenie warunków finansowych oraz rozszerzanie się spreadu francuskich obligacji skarbowych komplikują politykę banku. Wyższe koszty zaciągania pożyczek i obawy dotyczące ryzyka suwerennego stanowią powód, dla którego EBC powinien unikać szybkiego zaostrzania warunków finansowych.

Spready francuskich obligacji skarbowych wyraźnie się rozszerzyły, a koszty zaciągania pożyczek w całej Europie wzrosły. Różnica między niemieckimi a francuskimi rentownościami obligacji 10-letnich osiągnęła najwyższy poziom od 2012 roku, wywołując obawy przed kolejnym możliwym kryzysem zadłużenia. Tworzy to trudne otoczenie dla EBC, ponieważ dalsze podwyżki stóp mogłyby pogłębić napięcia w finansowaniu suwerennym. Dlatego też zachowanie spreadu w nadzącym okresie prawdopodobnie pozostanie kluczowym czynnikiem wpływającym na kolejne decyzje polityczne EBC.