Sześć największych banków Kanady wspólnie bada tokenizowane depozyty w kanadyjskich dolarach w inicjatywie, która stanowi istotny krok sektora bankowego tego kraju w kierunku płatności on-chain.

Bank of Montreal, CIBC, National Bank of Canada, Royal Bank of Canada, Scotiabank i TD Bank Group — banki zbiorczo znane jako kanadyjska Wielka Szóstka — poinformowały, że pierwsza faza inicjatywy przetestuje przepływ tokenizowanych depozytów między kanadyjskimi instytucjami finansowymi. Banki dodały, że projekt mógłby z czasem połączyć się z innymi systemami aktywów cyfrowych w miarę jego rozwoju. Ponieważ uczestnicy obejmują sześć największych banków kraju, pierwsza faza stanowi skoordynowany test przelewów międzybankowych w rdzeniu kanadyjskiej sieci bankowej, a nie pilotaż pojedynczej instytucji.

Według uczestniczących banków projekt ma umożliwić szybsze, bardziej wydajne i programowalne płatności przy jednoczesnym utrzymaniu środków w ramach regulowanego systemu bankowego. W tym kontekście programowalność odnosi się do instrukcji płatniczych, które mogą zawierać warunki wykonywane automatycznie na bazowym rejestrze. Tokenizowane depozyty to cyfrowe wersje depozytów przechowywanych w regulowanych bankach, co odróżnia je od prywatnie emitowanych stablecoinów, zwykle tworzonych przez firmy działające poza tradycyjnym systemem depozytowym. Takie tokeny są zazwyczaj rejestrowane i przesyłane przy użyciu technologii rozproszonego rejestru (DLT).

Inicjatywa pojawia się w momencie, gdy kanadyjskie instytucje finansowe i regulatorzy poszerzają prace nad tokenizowanymi rynkami finansowymi. W marcu 2026 roku Bank Kanady poinformował, że projekt Samara zademonstrował emisję i obrót tokenizowaną obligacją z wykorzystaniem technologii rozproszonego rejestru, z rozliczeniami płatności w hurtowych depozytach banku centralnego.

Oddzielnie bank centralny przystąpił w maju 2026 roku do projektu Agorá, inicjatywy prowadzonej przez Bank Rozrachunków Międzynodowych (BIS). Projekt ten bada, w jaki sposób tokenizowane depozyty banków komercyjnych i pieniądz banku centralnego mogłyby poprawić wydajność hurtowych płatności transgranicznych.

Sześć banków oświadczyło, że oczekuje, iż inicjatywa może z czasem zostać rozszerzona o inne instytucje przyjmujące depozyty, poszerzając udział poza grupę założycielską. Wyniki testów międzybankowych pierwszej fazy oraz to, czy inne systemy aktywów cyfrowych i dodatkowe instytucje depozytowe zostaną włączone, tak jak zapowiedziały banki, to bezpośrednie wskaźniki, na które należy zwracać uwagę w miarę postępu projektu.