Poranny raport CNBC z 24 sierpnia, powołujący się na dwóch nienazwanych „senior Treasury officials”, stwierdził, że sekretarz skarbu Scott Bessent może sięgnąć po niemal 1 bln USD z Treasury General Account, aby sfinansować odkup obligacji przez resort. Nagłówek brzmiał: „Bessent could tap near $1 trillion Treasury General Account to fund bond buybacks, sources said.” Informacja szybko rozprzestrzeniła się dalej i została podjęta przez kolejne media finansowe pod różnymi nagłówkami.

Wolf Street, komentując ten raport, argumentuje, że takie ujęcie zaciemnia podstawową mechanikę. Treasury General Account (TGA), prowadzony w Federal Reserve Bank of New York, jest jedynym rachunkiem bieżącym, jakim dysponuje rząd USA. Każdy dolar wydany przez rząd na cokolwiek pochodzi z TGA — zwroty podatków, pensje i sprzęt wojskowy, spłata zapadających obligacji i wszystko inne — a każdy dolar wpływający do rządu, zarówno z podatków, jak i z aukcji skarbowych, trafia na ten rachunek. Skarb Państwa musi „sięgać” po TGA przy każdym dolarze wydatku, co rodzi pytanie, skąd inaczej miałyby pochodzić środki na odkup obligacji.

Wynika z tego — jak zauważa Wolf Street — że Treasury nie musiałoby sprzedawać bonów skarbowych (Treasuries zapadających w 1–12 miesięcy), aby sfinansować te wykupy, lecz mogłoby po prostu obniżyć saldo na rachunku bieżącym. Program odkupu Treasuries, uruchomiony w 2024 roku, polega na odkupowaniu starszych, mniej płynnych papierów przy jednoczesnej emisji nowego długu. Deklarowanym celem programu jest wspieranie płynności na rynku obligacji skarbowych — największym rynku obligacji rządowych na świecie — gdzie papiery off-the-run, zastępowane na aukcjach nowymi emisjami, handlowane są znacznie mniej aktywnie niż świeżo wyemitowane papiery on-the-run.

Przez rachunek przepływają codziennie ogromne kwoty. W jednym z ostatnich tygodni Treasury sprzedało na aukcjach papiery o wartości 742 mld USD, co po rozliczeniu tych transakcji wygenerowało 742 mld USD wpływów. Każdego tygodnia zapadają też obligacje o wartości setek miliardów dolarów i trzeba je spłacić, co powoduje ogromne odpływy — dlatego saldo musi być wystarczająco duże, aby stanowić bufor dla tak dużych i sezonowych przepływów. Ponieważ wydatki rządowe wypływają do systemu bankowego, a wpływy z podatków i aukcji ściągają gotówkę z powrotem, wahania TGA wpływają również na rezerwy bankowe — to jeden z powodów, dla których uczestnicy rynku pieniężnego uważnie śledzą poziom tego rachunku.

W swoim Quarterly Refunding Statement z 5 sierpnia Treasury podało następującą informację o saldzie TGA:

„Treasury is assuming a $950 billion cash balance at the end of September. However, based on current projections for the upcoming refunding quarter, Treasury estimates that the size of the Treasury General Account (TGA) could peak at $1.05 trillion (plus or minus $50 billion) in late October. This figure is consistent with Treasury’s long-standing cash balance policy and is driven by the large outflows expected to occur at that time.”

Rząd może oczywiście okresowo obniżać saldo TGA, ale ostatecznie musi je uzupełnić poprzez gwałtownie zwiększoną emisję długu — pisze Wolf Street. Treasury co kwartał powtarza te założenia dotyczące salda gotówkowego w takich komunikatach o refinansowaniu, dając czytelnikom regularny publiczny punkt odniesienia pokazujący, jak zmienia się cel w miarę kontynuacji odkupu i zbliżania się limitu zadłużenia.

Zbliżający się limit zadłużenia zwiększa stawkę. Rząd osiągnie limit długu w wysokości 41.1 trillion USD późno w tym roku lub na początku przyszłego, a jeśli Kongres natychmiast go nie podniesie, rząd będzie musiał obniżać saldo TGA, aby finansować deficyty napływające w tempie 1 trillion USD co 3–5 miesięcy. Jeśli Kongres przez zbyt długi czas nie podniesie limitu, Treasury będzie następnie redukować TGA aż do ostatniego momentu przed wyczerpaniem środków.

Jeśli więc w September i October TGA zostanie obniżone, aby sfinansować wykupy Treasury — tuż przed osiągnięciem limitu zadłużenia — pozostanie mniej gotówki na przejście przez debatę o limicie zadłużenia i mniej czasu przed wyczerpaniem środków w jej trakcie, argumentuje Wolf Street. A po rozwiązaniu sporu Treasury musiałoby w pośpiechu wyemitować 2 trillion USD nowego długu w ciągu kilku miesięcy, aby uzupełnić TGA i sfinansować deficyty.

USA właśnie przeszły przez ten mechanizm w 2025 roku. W ciągu sześciu miesięcy po rozwiązaniu kwestii limitu zadłużenia na początku July 2025 Treasury dodało 1.8 trillion USD do publicznie notowanych papierów skarbowych — precedens, o którym Wolf Street pyta, czy ludzie z CNBC już zapomnieli.

Obecnie w TGA znajduje się 936 billion USD. Poziom tego rachunku jest publikowany w danych publicznych — w cotygodniowych raportach bilansowych Rezerwy Federalnej oraz w codziennych zestawieniach gotówkowych Treasury — więc każde jego obniżenie użyte do finansowania odkupu szybko byłoby widoczne w danych. W poprzednich okresach limitu zadłużenia saldo było sprowadzane do niebezpiecznie niskich poziomów — a czasem, jak w 2023 i 2021 roku, do poziomów budzących silny niepokój, gdy rząd był zasadniczo bez pieniędzy jeszcze przed rozwiązaniem sporu o limit, po czym następowała masowa emisja papierów skarbowych w celu ponownego uzupełnienia rachunku.

Wniosek Wolf Street jest prosty: „There is simply no escape: Buybacks have to be funded with new issuance. All Bessent can do is shift the timing around a little, but that would increase the debt ceiling risks.”

Serwis ostro krytykuje takie relacje, opisując CNBC jako „always eager to carry manipulative stuff from sources” oraz jako „just regurgitating Bessent’s effort to push down long-term Treasury yields by hook or crook.” Wolf Street zaczęło określać takie epizody mianem „Bessent’s Hocus-Pocus shows” i numerować je, aby je śledzić; raport CNBC to Hocus-Pocus #3. Dwa wcześniejsze wystąpienia tego typu w August to Hocus-Pocus 1 — wspólna interwencja USA-Japonia na rynku jena, potwierdzona 3 August — oraz Hocus-Pocus 2 — ogłoszenie 19 August podwojenia odkupu Treasuries.

W ocenie Wolf Street żadne z tych hokus-pokus nie rozwiązuje rzeczywistych problemów rynku obligacji: napływu nowego długu w tempie 1 trillion USD co 3–5 miesięcy, który rynek musi wchłonąć „come hell or high water”, inflacji oraz rosnącej niepewności. Zamiast odpowiadać na te problemy, argumentuje serwis, hokus-pokus Bessenta jedynie tę niepewność zwiększa.

Źródło: Wolf Street