Letnie okienko transferowe Aston Villi przypominało bardziej kontrolowane wyburzenie niż rutynowe odświeżenie kadry. Klub rozstał się już z co najmniej trzema podstawowymi zawodnikami pierwszego zespołu, inkasując w sumie podawane w mediach ponad £197 mln, a okienko wciąż nie zostało zamknięte.

Zdecydowanie największym odejściem jest Morgan Rogers, sprzedany do Chelsea za kwotę podawaną w przedziale od £117 mln do £138 mln.

Odejstwa piętrzą się jedno po drugim

Transfer Rogersa na Stamford Bridge był największym punktem pracowitego lata pod względem sprzedaży zawodników na Villa Park. Youri Tielemans przeszedł do Manchesteru United za £35 mln, co odebrało Unaiowi Emery'emu sprawdzonego pomocnika Premier League.

Donyell Malen odszedł do Romy za £21,6 mln, natomiast Enzo Barrenechea trafił do Benfiki za £10,3 mln. Klub opuścił także Lewis Dobbin, który dołączył do Southampton za kwotę w przedziale od £9 mln do £10,5 mln.

Swoje odejście potwierdził również Lucas Digne, który przeniósł się do PSG, osłabiając Villę na pozycji lewego obrońcy.

Reinwestycje trwają, ale czy to wystarczy?

Villa nie ograniczyła się do wpłacenia pieniędzy na konto i zakończenia tematu. Klub pobił własny rekord transferowy, pozyskując Johana Manzambiego z Freiburga za kwotę w okolicach £51–60 mln.

João Gomes przyszedł z Wolves za około £34–38 mln, wzmacniając pomoc po stracie Tielemansa.

Alejandro Garnacho dołączył na wypożyczeniu z Chelsea — to intrygujące wzmocnienie, które wnosi do opcji ofensywnych szybkość i nieprzewidywalność.

Łącznie Villa wydała około £85–98 mln na nowych zawodników, generując ponad £197 mln ze sprzedaży, co daje dodatnie saldo netto w wysokości mniej więcej £100 mln. Tak duża rotacja zmienia nie tylko koszty wynagrodzeń i bilans transferowy, ale także poziom ciągłości, na jaką Emery może liczyć, gdy sezon zacznie się piętrzyć wraz z obowiązkami krajowymi i europejskimi.

Co Emery buduje, a co stracił

Kampania Villi w Lidze Mistrzów 2024/25 pokazała, jak karane są szczupłe składy. Rywalizacja w czterech rozgrywkach z kadrą, która dopiero się zespala, to przepis na nieregularność, zwłaszcza w zatłoczonym okresie zimowym, gdy mecze odbywają się co trzy dni.

Sprzedaż Rogersa szczególnie zasługuje na uwagę ze względu na samą skalę opłaty. Sprzedanie zawodnika za potencjalnie £138 mln byłoby dla Villi nie do pomyślenia jeszcze pięć lat temu, co podkreśla, jak szybko zmieniła się pozycja rynkowa klubu, nawet gdy próbuje on utrzymać skład konkurencyjnym na kolejny wymagający sezon.