ANZ zrealizował transgraniczną płatność w dolarach amerykańskich między Melbourne a Nowym Jorkiem we współpracy z Citi oraz grupą górniczą BHP, w ramach testu demonstrującego, w jaki sposób tokenizowane depozyty i technologia rozproszonego rejestru mogą stanowić podstawę przyszłości płatności międzynarodowych.

Co istotne, BHP zainicjowało płatność za pośrednictwem istniejącego rachunku bankowego w ANZ i sprawdzonego kanału bankowego, podczas gdy infrastruktura tokenizowanych depozytów oraz technologia rejestru cyfrowego działały całkowicie w tle. Konfiguracja miała wykazać, że nowe cyfrowe tory płatnicze można wdrożyć bez konieczności istotnej zmiany sposobu korzystania z usług bankowych przez klientów korporacyjnych. W przeciwieństwie do stablecoinów tokenizowane depozyty stanowią bezpośrednie roszczenia wobec banku emitującego, więc środki w tej transakcji po obu stronach pozostawały pieniądzem banku komercyjnego, nawet przemieszczając się za pośrednictwem nowej infrastruktury.

Wspólny rejestr w kierunku szybszych płatności globalnych

Według ANZ transakcja dostarczyła dowodów na to, że infrastruktura współdzielonego rejestru może przybliżać płatności transgraniczne do szybszego, a potencjalnie ciągłego przetwarzania przez cały tydzień. Podejście to ma na celu adresowanie znanych ograniczeń tradycyjnych międzynarodowych systemów płatniczych, w tym wąskich okien przetwarzania, wyzwań związanych z zarządzaniem płynnością oraz koordynacji wymaganej między instytucjami finansowymi.

Centralnym elementem testu był rejestr Swift, który pełnił rolę warstwy interoperacyjności łączącej uczestniczące banki. Swift prowadzi globalną sieć komunikacyjną, którą banki wykorzystują do wymiany instrukcji płatności transgranicznych, co plasuje ten test obok infrastruktury już kluczowej dla bankowości międzynarodowej. Konfiguracja wykazała, że tokenizowane depozyty emitowane przez odrębne instytucje finansowe mogą współdziałać za pośrednictwem wspólnej infrastruktury, co potencjalnie pozwala bankom transferować cyfrowe reprezentacje pieniądza banku komercyjnego przy zachowaniu dotychczasowych relacji bankowych.

Test pokazał, w jaki sposób tokenizowane depozyty mogą przemieszczać się między bankami w ramach współdzielonej infrastruktury branżowej, pozostając niewidoczne dla klienta korporacyjnego, a jednocześnie potencjalnie zwiększając efektywność zarządzania płynnością. Dla firm takich jak BHP model ten mógłby ostatecznie umożliwić przetwarzanie płatności transgranicznych za pośrednictwem powstającej infrastruktury cyfrowej bez jakichkolwiek zmian w dotychczasowych układach rachunkowych czy kanałach płatniczych, co ogranicza złożoność operacyjną w miarę jak instytucje finansowe wdrażają systemy oparte na blockchainie obok konwencjonalnych torów bankowych.

Rejestr Swift stawia na interoperacyjność

Interoperacyjność stała się kluczową kwestią w rozwoju finansowej infrastruktury opartej na blockchainie. Banki i dostawcy płatności coraz częściej wymagają systemów zdolnych do komunikacji między różnymi sieciami cyfrowymi, zamiast tworzenia odizolowanych ekosystemów tokenizowanych depozytów.

Transakcja ANZ-Citi-BHP stanowiła praktyczną demonstrację tego, jak rejestr mógłby łączyć odmienne instytucje bankowe i umożliwiać tokenizowanym depozytom funkcjonowanie ponad granicami organizacyjnymi. Ma to znaczenie, ponieważ szersza adopcja tokenizowanych depozytów bankowych będzie zależeć w części od ich zdolności do przemieszczania się między instytucjami, a nie pozostawania ograniczonych do platform pojedynczych banków.

Swift pozycjonuje swój rejestr jako sposób na rozszerzenie możliwości istniejącej globalnej sieci przy zachowaniu ustalonych standardów bezpieczeństwa i odporności. Najnowsza transakcja sugeruje, że płatnicza infrastruktura oparta na blockchainie może działać obok systemów już wykorzystywanych przez instytucje finansowe. Rejestr Swift został zaprojektowany tak, aby zapewnić wspólne połączenie między bankami, umożliwiając współdziałanie tokenizowanych depozytów różnych instytucji oraz wspierając szybsze, bardziej przejrzyste i potencjalnie zawsze dostępne płatności transgraniczne.

Potencjalne korzyści dla banków i klientów korporacyjnych

Rozwój ten mógłby przynieść szereg korzyści instytucjom finansowym i ich klientom korporacyjnym. Szybsze rozliczenia mogą poprawić zarządzanie płynnością poprzez skrócenie czasu, przez który środki pozostają w tranzycie, natomiast ciągłe przetwarzanie może dać firmom większą elastyczność przy realizacji płatności na rynkach międzynarodowych poza tradycyjnymi godzinami pracy banków. Korytarz Melbourne–Nowy Jork to naturalne środowisko dla tego celu, ponieważ różnica stref czasowych między tymi miastami sprawia, że ich standardowe godziny bankowe niemal się nie nakładają.

Dla banków interoperacyjne tokenizowane depozyty mogłyby ograniczyć potrzebę budowania osobnych połączeń z każdą siecią aktywów cyfrowych czy kontrahentem bankowym; współdzielona warstwa infrastruktury mogłaby zamiast tego zapewniać ustandaryzowaną ścieżkę transakcji między uczestniczącymi instytucjami. Użytkownicy korporacyjni mogliby natomiast z czasem zyskać większą wgląd w przepływy płatności, przy czym leżąca u podstaw infrastruktura cyfrowa pozostawałaby w dużej mierze niewidoczna, co czyni płatności oparte na blockchainie bardziej praktycznymi dla firm poszukujących szybszych rozliczeń bez bezpośredniego zarządzania aktywami cyfrowymi czy sieciami blockchain.

Inicjatywa wyznacza krok w kierunku integracji tokenizowanych depozytów z ugruntowaną globalną infrastrukturą płatniczą, potencjalnie dając bankom i przedsiębiorstwom większą elastyczność, wgląd oraz dostęp do szybszych rozliczeń transgranicznych. Transcja między Melbourne a Nowym Jorkiem stanowi więc coś więcej niż demonstrację technologiczną: ilustruje, w jaki sposób instytucje finansowe mogłyby połączyć tokenizację, współdzieloną infrastrukturę rejestru i istniejące kanały bankowe, aby zbudować środowisko płatności transgranicznych o większej szybkości, interoperacyjności i dostępności. Szerszy udział dodatkowych banków będzie kluczowym wskaźnikiem, czy model współdzielonego rejestru może wyjść poza pojedynczy test i stać się rutynowym rozliczaniem transgranicznym.