Alaska jest tak niezawodnie republikańska, że żaden demokrata nie wygrał tam w wyborach prezydenckich od czasu zwycięstwa Lyndona B. Johnsona nad senatorem GOP Barrym Goldwaterem w 1964 roku. Tymczasem sondaże pokazują, że wyścig o Senat USA w Alasce w 2026 roku jest zaskakująco wyrównany — w części badań minimalnie prowadzi urzędujący senator Dan Sullivan, w innych nieznacznie demokratyczna kandydatka Mary Peltola. Zdaniem Ronalda Browna z Bloomberg News, jeśli zwycięstwo demokratów w skali stanu jest w Alasce realnie w grze, stanowi to zły znak dla GOP w wyborach midterm.

„Demokratka Mary Peltola ma wiele czynników działających na jej korzyść w staraniu o odebranie mandatu republikańskiemu senatorowi Danowi S. Sullivanowi w Alasce” — pisze Brownstein w artykule opinii Bloomberga. „Ale Sullivan ma po swojej stronie jedną wielką rzecz. Czy to wystarczy, prawdopodobnie zadecyduje o jego reelekcji — a przy okazji da wskazówki co do losów innych republikańskich senatorów ze stanów czerwonych w tym roku. Alaska jest rozległa, słabo zaludniona i niezawodnie republikańska w wyborach federalnych. Od momentu przystąpienia do unii w 1959 roku stan wybrał do Senatu tylko czterech demokratów, a zaledwie jednego od 1980 roku. Alaska ma jednak też swój osobliwy charakter.”

Brownstein dodaje: „Choć zarejestrowanych wyborców republikanów jest dwukrotnie więcej niż demokratów, ponad połowa nie ma partyjnej afiliacji. Może to rodzić nieoczekiwane rezultaty, jak w 2022 roku, gdy Peltola wygrała wybory uzupełniające, aby zastąpić wieloletniego republikańskiego kongresmena Dona Younga, który zmarł pełniąc urząd. Peltola następnie wygrała pełną kadencję w listopadzie tego samego roku.”

Ten przełom z 2022 roku sam w sobie wynikał z osobliwości alaskańskiego systemu wyborczego: w 2020 roku wyborcy zatwierdzili inicjatywę zastępującą partyjne prawybory otwartymi prawyborami czterech najlepszych kandydatów oraz wyborami generalnymi z głosowaniem rankigowym — systemem, w ramach którego Peltola, była parlamentarzystka stanowa i pierwsza Alaska Native wybrana do Kongresu, wygrała oba swoje wyścigi do Izby Reprezentantów. W 2024 roku Peltola straciła mandat w Izbie na rzecz republikanina Nicka Begicha, dzięki czemu jej start do Senatu w 2026 roku jest próbą powrotu. Sullivan, pierwszy raz wybrany do Senatu w 2014 roku, ubiega się o trzecią kadencję.

Jedną z głównych kwestii, których Sullivan używa do atakowania Peltoli, zauważa Brownstein, jest ropa — temat o nadzwyczajnej wadze politycznej w stanie, gdzie dochody z ropy naftowej od dawna są kluczowe dla budżetu oraz dla dywidendy wypłacanej corocznie mieszkańcom z Alaska Permanent Fund. Peltola oficjalnie popiera wydobycie ropy w swoim stanie, ale podczas debaty Sullivan argumentował, zdaniem Browna, że „jej wybór przekazałby kontrolę nad Senatem demokratom wrogim alaskańskim odwiertom”.

„Peltola podkreślała swoje osobiste zaangażowanie w rozwój wydobycia ropy — w tym przekonanie byłego prezydenta Joe Bidena do zatwierdzenia ogromnego projektu ConocoPhillips w Willow na Alasce” — obserwuje Brownstein. „Ale w dużej mierze wydawała się niepewna, jak odpowiedzieć. Nigdy nie przedstawiła jasnej repliki na jego centralny zarzut — że jej wybór nieuchronnie »umocniłby« liberalnych senatorów oderwanych od realiów Alaski. Sullivan powiązał ten argument z rozwojem wydobycia ropy. Ale jego wersje, odniesione do różnych lokalnych spraw, są dostępne także dla republikańskich kandydatów do Senatu stających przed trudnymi wyścigami w innych stanach przeważnie konserwatywnych, w tym w Ohio, Iowie, Teksasie i Karolinie Północnej.”

Brownstein kontynuuje: „Budzenie alarmu wokół Senatu kontrolowanego przez demokratów prawdopodobnie nie uratuje wszystkich tych kandydatów GOP. Ale podsycanie wątpliwości, jakie wyborcy ze stanów czerwonych żywią wobec krajowej Partii Demokratycznej, może być najlepszą szansą republikańskich senatorów na uniknięcie najgorszego w roku, który już ochłodził ich perspektywy daleko poza Alaskę.”