W ciągu ostatniego roku ukształtował się dominujący narrat rynkowy: górnicy Bitcoin porzucają operacje proof-of-work i przechodzą do centrów danych AI. Przypadkowym obserwatorom może się to wydawać kapitulacją — dowodem na to, że Bitcoin był jedynie tymczasowym zabezpieczeniem, dopóki nie pojawił się lepszy rodzaj obciążenia obliczeniowego. Jednak analizując sytuację przez pryzmat infrastruktury energetycznej i termodynamiki, interpretacja ta odwraca rzeczywistość do góry nogami. Migracja nie jest oznaką słabości Bitcoin, lecz raczej długo oczekiwanym, strukturalnie byczym rebalansem globalnych cen energii.

AI kontra Bitcoin: Fundamentalnie różne wymagania dotyczące centrów danych

Błędne przekonanie wynika z założenia, że wszystkie obciążenia cyfrowe mają podobne potrzeby infrastrukturalne. W rzeczywistości sztuczna inteligencja i wydobycie Bitcoin wymagają zupełnie przeciwnych środowisk fizycznych i cyfrowych.

Klaster szkoleniowy AI jest z natury wrażliwy. Jeśli obiekt o mocy 100 megawatów straci zasilanie w trakcie pracy, zniszczeniu mogą ulec dane treningowe o wartości milionów dolarów. Obciążenia AI wymagają wysokiej jakości zasilania podstawowego, łączności światłowodowej o ultra-niskich opóźnieniach oraz 99,999% ciągłej dostępności.

Wydobycie Bitcoin natomiast jest obojętne na opóźnienia, lokalizację czy dostępność. Urządzenia ASIC mogą pracować w odległej pustyni, obok uwięzionej tamy hydroelektrowni lub na pozasieciowej platformie flarowania gazu ziemnego. Jeśli ceny energii z sieci wzrosną, górnik może wyłączyć sprzęt w ciągu kilku sekund bez utraty danych ani uszkodzenia sprzętu.

Ewakuacja z sieci energetycznej: AI wypycha Bitcoin w stronę energii uwięzionej

Przez mniej więcej ostatnią dekadę górnicy Bitcoin operowali w głównych sieciach elektrycznych, ponieważ tam znajdowały się istniejące podstacje energetyczne. Wykorzystywanie głównej, podłączonej do sieci energii podstawowej do uruchamiania przerywanego, niezależnego od lokalizacji programu stanowiło jednak niedoskonałość ekonomiczną.

Hiperskalerzy AI stoją teraz przed poważnym wąskim gardłem: uzyskanie zatwierdzenia przez zakłady energetyczne nowych przyłączy do sieci o mocy powyżej 100 megawatów może zająć od trzech do pięciu lat. Według Lawrence Berkeley National Laboratory ponad 1.500 gigawatów proponowanej zdolności wytwórczej utknęło w amerykańskich kolejkach przyłączeniowych według stanu na 2023 rok — liczba ta rośnie gwałtownie z roku na rok. W odpowiedzi hiperskalerzy przejmują każdy dostępny megawat głównej, podłączonej do sieci nieruchomości energetycznej. Ta dynamika skutecznie wypycha Bitcoin z głównej sieci elektrycznej.

Zamiast podważać Bitcoin, ta ewakuacja przywraca go do roli, którą zwolennicy określają jako idealną termodynamicznie. Wypchnięci z sieci górnicy szukają energii, której żaden inny konsument nie może wykorzystać: uwięzionego wiatru w Zachodnim Teksasie, flarowanego gazu ziemnego na odległych polach naftowych lub hydroenergii poza godzinami szczytu w regionach górskich. Bank Światowy szacuje, że na całym świecie rocznie flaruje się około 140 miliardów metrów sześciennych gazu ziemnego — energii, która obecnie jest marnowana bez żadnego mechanizmu wychwytu ekonomicznego.

AI zużywa drogą energię z sieci; Bitcoin wychwytuje zmarnowaną energię świata na obrzeżach, pełniąc funkcję nabywcy ostatniej instancji dla uwięzionych, marnowanych lub ograniczonych źródeł energii.

Eliminacja presji sprzedażowej górników

Podstawową słabością strukturalną wyspecjalizowanych firm wydobywających Bitcoin od dawna była zmienność bilansu w okresach niedźwiedziego rynku. Gdy cena hasha spada, zadłużeni górnicy są zmuszeni sprzedawać wydobyte rezerwy Bitcoin na otwartym rynku, aby pokryć rachunki za prąd i koszty operacyjne. Ta przymusowa likwidacja tworzy sztuczną presję spadkową na cenę Bitcoin. Presja ekonomiczna nasiliła się po halvingu Bitcoin z kwietnia 2024 roku, który zmniejszył subsydium blokowe z 6,25 BTC do 3,125 BTC na blok, skutecznie redukując przychody górników z emisji z dnia na dzień przy braku proporcjonalnego wzrostu ceny.

Zwrot w stronę AI rozwiązuje tę wadę strukturalną na kilka sposobów:

• Stały przepływ gotówki w USD: Wieloletnie umowy hostingowe z firmami AI generują stabilne, wysokomarżowe przychody w dolarach. W 2024 roku firmy takie jak Core Scientific i Hut 8 ogłosiły wielomiliardowe umowy hostingowe i obliczeniowe z dostawcami infrastruktury AI, takimi jak CoreWeave, co dowodzi, że rozwiązania te są już wdrażane na dużą skalę.
• Eliminacja przymusowej sprzedaży: Przy kosztach operacyjnych i obsłudze zadłużenia pokrytych przez przychody z umów AI operatorzy nie muszą już likwidować swoich zasobów Bitcoin w dołkach rynkowych.
• Model hybrydowy: Niektórzy progności operatorzy prowadzą to, co nazwano centrum danych typu „mullet” — wysokomarżowe obciążenia AI na energii z sieci pokrywają koszty stałe, podczas gdy elastyczne operacje Bitcoin monetyzują energię poza szczytem i pomagają równoważyć lokalne obciążenia sieci.

Paradoks Wielkiej Technologii: Dlaczego hiperskalerzy AI mogą ostatecznie posiadać Bitcoin

Ostatni wymiar tej zmiany wiąże się z paradoksem, z którym hiperskalerzy technologiczni dopiero zaczynają się mierzyć.

Wielka Technologia wydaje setki miliardów dolarów na budowę infrastruktury AI zaprojektowanej tak, aby inteligencja i treści cyfrowe stały się nieskończenie dostępne. Kiedy jednak dobro cyfrowe staje się nieskończenie dostępne, jego koszt krańcowy dąży do zera. Pojawia się pytanie: jak firma może chronić bilans o wartości bilionów dolarów, gdy jej główny produkt — produkcja cyfrowa — jest zasadniczo nieograniczony?

Podczas gdy AI czyni inteligencję cyfrową nieskończoną, Bitcoin narzuca absolutną, niezmienną cyfrową rzadkość, rygorystycznie ograniczoną do 21 milionów jednostek. Co więcej, Bitcoin jest jedynym aktywem pieniężnym, którego emisja jest bezpośrednio powiązana z tymi samymi prawami termodynamicznymi pracy i energii, które leżą u podstaw operacji centrów danych.

Dane z Bitcoin for Corporations ilustrują koszt alternatywny, który już kumuluje się na bilansach hiperskalerów. Gdyby Amazon (AMZN) przeznaczył swoją rezerwę gotówkową w wysokości 123,03 miliarda dolarów na Bitcoin w okresie trzech lat zamiast gotówki i krótkoterminowych obligacji skarbowych, produktywność jego skarcu wzrosłaby z 12,21% do 119,55% — dziesięciokrotny wzrost efektywności kapitałowej reprezentujący ponad 132 miliardy dolarów niezrealizowanych zysków. Czytelnicy mogą eksplorować te scenariusze za pomocą Bitcoin Treasury Simulator.

Tak jak firma technologiczna podpisuje wieloletnią umowę Power Purchase Agreement (PPA), aby zablokować koszty energii elektrycznej, tak posiadanie Bitcoin działa analogicznie jako PPA dla wartości pieniężnej. Trzymając ogromne zapasy gotówki, które przynoszą nominalne zwroty papierowe, jednocześnie wydając miliardy na pozyskiwanie fizycznej energii, Wielka Technologia traci setki miliardów potencjalnej wartości.

Optymalizacja rynkowa, nie gra o sumie zerowej

Transformacja zachodząca w centrach danych nie jest kompromisem, w którym jedna technologia wygrywa kosztem drugiej. Jest to optymalizacja rynkowa.

AI zyskuje wysokoprzepustową, podłączoną do sieci nieruchomość potrzebną do budowy inteligencji syntetycznej. Bitcoin przesuwa się dalej w stronę uwięzionych i marnowanych źródeł energii, wspierany przez górników, którzy nie muszą już sprzedawać swoich monet, aby utrzymać operacje. Gdy koszt alternatywny trzymania tracącej na wartości waluty fiducjarnej staje się zbyt duży, by go zignorować, hiperskalerzy mogą ostatecznie uznać, że zabezpieczenie sieci energetycznej to tylko połowa równania — ostatecznym aktywem rezerwowym dla imperium nieskończonych obliczeń jest absolutna cyfrowa rzadkość.

Zastrzeżenie: Ta treść została przygotowana w imieniu Bitcoin for Corporations wyłącznie w celach informacyjnych. Odzwierciedla własną analizę i opinię autora i nie powinna być traktowana jako porada inwestycyjna. Nic w tym artykule nie stanowi oferty, zaproszenia ani wezwania do zakupu, sprzedaży lub subskrypcji jakichkolwiek papierów wartościowych lub produktów finansowych.

Ten artykuł pierwotnie ukazał się w Bitcoin Magazine i został napisany przez Nick Ward. Oryginalna publikacja jest dostępna tutaj.