Marginal Revolution beveelt Khodarkovsky’s 'The Steppe and its Empires' aan
Belangrijkste punten
- •Het bericht van Marginal Revolution beveelt Michael Khodarkovsky’s nieuwe boek over Russische en Euraziatische rijken enthousiast aan.
- •Het bericht zegt dat het boek “very much” wordt gewaardeerd en eindigt met de aanbeveling “Recommended.”
- •Eén fragment stelt dat de Russische imperiale macht uitzonderlijk weinig begrensd was en sterk werd gesteund door de Orthodoxe Kerk.
- •Een ander fragment zegt dat Euraziatische heersers zichzelf zagen als soevereinen van universele rijken, niet van nationale rijken.
- •De fragmenten suggereren dat dit imperiale model het onderscheid tussen centrum en periferie vervaagde en weinig ruimte liet voor instituties die met vrijheid samenhangen.
Een bericht op de economische blog Marginal Revolution, gepubliceerd op 15 augustus 2026 onder de titel “That was then, this is now,” biedt een enthousiaste aanbeveling voor het nieuwe boek van historicus Michael Khodarkovsky, The Steppe and its Empires: The Russian Empire & its Eurasian Counterparts. “I very much like” het boek, staat in het bericht, en het eindigt eenvoudig met “Recommended.” De aangehaalde fragmenten suggereren dat het boek bedoeld is voor lezers die geïnteresseerd zijn in hoe imperiale macht in verschillende historische contexten werd gelegitimeerd, vooral waar religie, soevereiniteit en de taal van macht elkaar kruisten.
Het bericht geeft twee fragmenten uit het boek weer. In het eerste betoogt Khodarkovsky dat Rusland afweek van andere imperiale tradities:
Russia presented the most remarkable contrast to both Eurasian and Western empires. The power of Muscovite tsars and Russian emperors seemed to be completely unconstrained by moral or ethical boundaries. Whereas religious authorities in Europe, the Islamic world, and China kept some distance from the state and had a degree of independence from the rulers, in Russia the Orthodox Church was fully behind the autocratic powers of the tsars. Ivan III was the first to adopt the title samoderzhets (a calque of a title of Byzantine emperors, literally “autocrat” in Greek), which he used in the sense of a “sovereign” ruler. It took another half century before his grandson, Ivan IV, began to use the title to signal his exceptional, universal, and unrestrained power.
Een tweede fragment richt zich op de zelfopvatting van Euraziatische heersers in bredere zin:
To begin with, each Eurasian ruler conceived of himself as the sovereign of a universal, not national, empire. Such a ruler was non plus ultra; confident in his superiority over other religious or political bodies, he was destined to rule the world, if not politically, at least rhetorically, an autocrat whose subjects’ servile condition was a natural state. Seen through the prism of a universal monarchy, the Eurasian imperial vision blurred the separation between metropolis and periphery, between the peoples within and outside the empire’s boundaries, between servitude and slavery. Whether they were elites or commoners, all were considered to be in personal servitude to an emperor and often referred to by a term interchangeable with slave. Consequently, Eurasian societies did not develop either the notions or the institutions that could enshrine the idea of freedom… The concept of universal monarchy allowed for little differentiation between internal and external territories.
Bron: Marginal Revolution
