De consultant die ooit waarschuwde dat de rijkste inwoners van Californië miljoenen in de politiek pompten omdat ze er iets mee te winnen hadden, helpt nu miljardairs een belasting op hun vermogens te bestrijden.

Ned Wigglesworth, die decennia geleden als hervormer van campagnefinanciering de “billionaire boys’ club of politics” — de miljardairsjongensclub van de politiek — veroordeelde, is een belangrijke strateeg achter Building a Better California, de politieke organisatie die zich verzet tegen Proposition 40. Het voorstel op het stembiljet van november zou een eenmalige belasting van 5% opleggen aan Californiërs met een vermogen van ten minste 1 miljard dollar.

De campagne heeft al aanzienlijke financiering uit Silicon Valley aangetrokken. Alleen Google-medoprichter Sergey Brin heeft al meer dan 100 miljoen dollar aan de groep bijgedragen, terwijl durfkapitalist John Doerr en cryptomiljardair Chris Larsen eveneens geld hebben gestoken in comités die tegen de belasting strijden. Building a Better California heeft daarnaast voor 87 miljoen dollar aan advertenties gereserveerd in de aanloop naar de stemming, wat onderstreept hoe snel de Californische strijd over vermogen is uitgegroeid tot een politieke wedstrijd met enorme bedragen.

Het blijft onduidelijk wat Wigglesworth ertoe bracht om van verzet tegen de politieke invloed van de rijken in Californië over te stappen naar het helpen verslaan van een belasting die op hun vermogens is gericht. The San Francisco Standard omschreef hem als een “billionaire whisperer” — een miljardarisfluisteraar — onder verwijzing naar interviews met anonieme collega’s die hem afschilderden als een veteraan van de lobby in Sacramento. Uit zijn LinkedIn-profiel blijkt dat hij verbonden is geweest aan verschillende communicatiebedrijven, onder meer als medeoprichtend partner en CEO van Spectrum Campaigns gedurende meer dan 10 jaar, en daarvoor als partner bij Redwood Pacific Public Affairs, vicepresident bij Goddard Claussen/West en vicepresident bij de California Medical Association. Wigglesworth reageerde niet op verzoeken om commentaar van Fortune.

Zijn carrièrelijn weerspiegelt een langdurige spanning in de Californische politiek: de staat heeft buitengewone vermogensconcentraties voortgebracht en kent tegelijk een politieke bereidheid om die rijkdom te belasten, terwijl zij juist afhankelijk is van de mensen en bedrijven die die welvaart hebben gecreëerd.

Gouverneur Gavin Newsom zit eveneens gevangen in die spanning. Hij is tegen de miljardairsbelasting, maar zette zich ook in voor het terugdringen van ongelijkheid, een thema dat voor Democraten steeds belangrijker is geworden. Newsom heeft hogere belastingen voorgesteld voor de ultrarijken op federaal niveau en zei dat Californië “onze economie moet democratiseren” te midden van toenemende retoriek over banenverlies door AI.

Als toezichthouder op campagnefinanciering, twee decennia vóór het voorstel voor de miljardairsbelasting, waarschuwde Wigglesworth de Californiërs voor wat er gebeurt wanneer rijke donateurs de politiek met geld overspoelen. “Er zijn zeer rijke en machtige belangenorganisaties die genoeg op het spel hebben staan om 150 miljoen dollar uit te geven, om hun terrein te verdedigen of hun winst te verbeteren,” zei Wigglesworth in 2005. “Deze mensen geven geen geld uit een of andere weldadige drang om het maatschappelijk goed of het algemeen belang te verbeteren. Het gaat erom dat mensen vechten voor hun deel van de taart.”

“Met andere woorden,” schreef Wigglesworth in 2007 in een column in Capitol Weekly, “ze geven omdat ze er iets voor terugkrijgen.”

De strijd over de vermogensbelasting in Californië is een sprekende toets van die eerdere stelling. Proposition 40 zou slaan op ongeveer 200 miljardairs die per 1 januari in Californië woonden, met een eenmalige heffing gelijk aan 5% van hun vermogen. Voorstanders zeggen dat de maatregel circa 100 miljard dollar zou kunnen opleveren, waarbij het grootste deel van de opbrengst is bestemd voor de gezondheidszorg na bezuinigingen op het federale Medicaid.

Voor de getroffen miljardairs zijn de mogelijke belastingaanslagen echter enorm. Brin zou naar verluidt 13 miljard dollar verschuldigd zijn als de maatregel wordt aangenomen. Hij en mede-Google-oprichter Larry Page verlieten Californië vóór de grensdatum van 1 januari en hebben sindsdien ongeveer 225 miljoen dollar aan vastgoed in Miami opgebouwd.

Het voorstel heeft ook een publiek debat ontketend over de vraag of Californië het risico loopt de mensen weg te jagen die een onevenredig groot deel van de rekening betalen. Bijna de helft van de opbrengst uit de persoonlijke inkomstenbelasting van de staat komt van de top 1%. Newsom verzette zich om die redenen tegen de maatregel. Durfkapitalist Vinod Khosla zei dat hij niet van plan is Californië te verlaten, maar waarschuwde dat de staat zijn belastinggrondslag blijvend kan beschadigen als rijke inwoners vertrekken.

De bedragen waar het vandaag om gaat, zijn vele malen groter dan de uitgaven waarvoor Wigglesworth meer dan 20 jaar geleden waarschuwde. De 15 rijkste miljardairs van Californië hebben dit jaar meer dan 336 miljoen dollar in staats- en federale verkiezingen gepompt, waarbij Brin, Marc Andreessen, Ben Horowitz en Larsen samen 331 miljoen dollar van dat totaal voor hun rekening namen.

Dit verhaal verscheen oorspronkelijk op Fortune.com.