Proponowane rozwiązanie pożyczkowe pozwoliłoby zdeponowanemu XRP służyć zaspokajaniu instytucjonalnych potrzeb płynnościowych, podczas gdy posiadacze zachowaliby ekspozycję na aktywo na jasno określonych warunkach pożyczki. Pożyczki terminowe mogłyby zapewnić instytucjom ustrukturyzowany dostęp do płynności XRP bez konieczności dokonywania przez obecnych posiadaczy bezpośredniej sprzedaży na rynku. Ocena kredytowa, ochrona kapitału pierwszej straty (first-loss) i mechanizmy zgodności pozostają centralnymi elementami ram oraz ich instytucjonalnego modelu. W razie przyjęcia pożyczanie XRP mogłoby zmienić sposób, w jaki posiadacze korzystają ze swoich aktywów, łącząc zdeponowaną płynność z ustrukturyzowanym pożyczaniem instytucjonalnym w samym rejestrze.

Nowa funkcjonalność dla posiadanych XRP

Ramy pożyczkowe wprowadzają kolejne zastosowanie XRP poza trzymaniem lub sprzedażą. Deponenci mogą umieszczać aktywa w Single Asset Vaults w celu działalności pożyczkowej, a zgromadzone w ten sposób środki stają się następnie dostępne dla pożyczkobiorców na określonych warunkach pożyczki.

Struktura ta wykorzystuje wspólne fundusze do obsługi terminowych pożyczek bez zabezpieczeń. Odróżnia się to od konwencjonalnych modeli DeFi opartych na automatycznym zabezpieczeniu i likwidacji; decyzje kredytowe zależą natomiast od prowadzonej poza łańcuchem (off-chain) oceny kredytowej i procesów zarządzania ryzykiem. Ten nacisk sytuuje propozycję w ramach szerszego instytucjonalnego przewartościowania kryptowalutowego rynku pożyczkowego, które nastąpiło po upadłościach z 2022 roku scentralizowanych pożyczkodawców, takich jak Celsius, BlockFi i Genesis, uczyniwszy ryzyko kontrahenta i ryzyko kredytowe definiującymi problemami całego sektora.

Projekt nawiązuje bezpośrednio do instytucjonalnej tezy przedstawionej przez X Finance Bull, którego komentarze sugerują, że posiadacze mogliby udzielać pożyczek w XRP, podczas gdy instytucje uzyskiwałyby dostęp do dostępnej płynności. Taki model przesuwa trzymanie aktywów od biernego posiadania w kierunku uczestnictwa na rynkach kredytowych. Ramy pozostają jednak zależne od określonych warunków pożyczkowych: pożyczkobiorcy muszą otrzymać środki, a następnie spłacić je zgodnie z ustalonymi warunkami, dzięki czemu zdeponowana płynność przepływa przez kontrolowany cykl pożyczkowy, a nie przez nieograniczone pożyczanie.

Jak działa przepływ pożyczkowy

Protokół wskazuje trzech głównych uczestników: brokerów pożyczkowych, deponentów oraz pożyczkobiorców. Brokerzy tworzą sejfy aktywów i zarządzają powiązanymi z nimi pożyczkami; deponenci dostarczają aktywa; pożyczkobiorcy otrzymują środki i dokonują spłat.

Przepływ rozpoczyna się, gdy deponent dodaje aktywa do sejfu. Następnie broker tworzy pożyczkę i udostępnia dostępną płynność, a pożyczkobiorcy kolejno wypłacają środki i spłacają je na uzgodnionych warunkach.

Takie rozwiązanie oddziela dostarczanie płynności od administrowania pożyczkami. Rozdzielenie to pozwala brokerom zarządzać relacjami kredytowymi, podczas gdy deponenci dostarczają kapitału bazowego, i wyznacza określoną ścieżkę od zdeponowanych aktywów do spłaty pożyczkobiorcy. Dla instytucji struktury terminowe mogą zapewniać przejrzystsze ustalenia pożyczkowe — pożyczkobiorca otrzymuje płynność na z góry określonych warunkach, a nie w ramach pożyczki bezterminowej — podczas gdy deponenci utrzymują bazową ekspozycję, uczestnicząc jednocześnie w działalności pożyczkowej. Rola brokera odpowiada inicjowaniu i obsłudze pożyczek na tradycyjnych rynkach kredytowych, gdzie pośrednicy pozyskują pożyczkobiorców i zarządzają nimi, a finansowanie zapewniają odrębne strony.

Kontrole kredytowe kształtują ramy

Rozwiązanie pożyczkowe nie obejmuje obecnie automatycznego zarządzania zabezpieczeniami ani likwidacją w łańcuchu. Zdolność kredytowa pożyczkobiorcy zależy natomiast od prowadzonej poza łańcuchem (off-chain) oceny kredytowej i bieżącego zarządzania ryzykiem, co czyni ocenę kredytową centralnym elementem funkcjonowania systemu.

Ochrona kapitału pierwszej straty (first-loss) stanowi kolejną warstwę struktury pożyczkowej. Ma ona pochłaniać straty wynikające z niewypłacalności pożyczkobiorców, oddzielając potencjalne straty kredytowe od szerszej puli zdeponowanych aktywów.

Funkcje zgodności (compliance) znajdują się również bezpośrednio w proponowanej architekturze. Emitenci aktywów mogą w razie potrzeby cofnąć środki powiązane z sejfami pożyczkowymi, a także zamrozić poszczególne konta lub zastosować globalne zamrożenie. Mechanizmy te rozszerzają od dawna istniejącą w ledgerze funkcjonalność zamrażania wyemitowanych tokenów i odzwierciedlają obowiązki — takie jak zgodność z sankcjami i odzyskiwanie aktywów — które w tradycyjnych finansach obowiązują już instytucje podlegające regulacjom.

Status poprawki przedstawiony w ramach pozostaje istotny dla oceny dostępności. Poprawka Lending Protocol jest pokazana jako otwarta do głosowania, co oznacza, że zaprezentowana architektura reprezentuje proponowane ramy, a nie potwierdzone pełne wdrożenie. Zgodnie z procesem poprawek w XRP Ledger zmiany aktywują się, gdy ponad 80% zaufanych walidatorów popiera je nieprzerwanie przez dwa tygodnie, co czyni udział głosów walidatorów konkretnym kamieniem milowym wartym obserwacji w miarę postępów propozycji. Projekt bazuje również na zorientowanych na zgodność elementach podstawowych dodanych do ledgera we wcześniejszych poprawkach, w tym Multi-Purpose Tokens i Permissioned Domains.