Ceny ropy zakończyły sesję wyraźnie wyżej, a amerykańska ropa referencyjna WTI przyspieszyła wzrost w ostatnich godzinach notowań. Kontrakt zamknął się na poziomie 84,50 USD, po zwyżce o 2,10 USD, czyli 2,55% w skali dnia.

Cieśnina Ormuz pozostaje kluczowym czynnikiem fundamentalnym stojącym za tym ruchem, ponieważ wyraźnie ograniczony ruch statków nadal podsyca obawy o potencjalne zakłócenia dostaw z Bliskiego Wschodu. Szlak wodny ten jest jednym z najważniejszych punktów strategicznych dla rynku ropy na świecie — według U.S. Energy Information Administration zwykle przepływa nim około jednej piątej ropy zużywanej globalnie, czyli rzędu 20 milionów baryłek dziennie — więc nawet groźba zakłóceń ma nieproporcjonalnie duże znaczenie dla globalnej podaży. Tymczasem rozmowy USA-Iran pozostają zawieszone, co utrzymuje w cenach ropy premię za ryzyko geopolityczne.

Siły przeciwne ograniczają jednak skalę wzrostów. Producenci z Zatoki Perskiej nadal znajdują alternatywne trasy dostarczania baryłek na rynek, co łagodzi część natychmiastowych obaw podażowych, podczas gdy słabsze oczekiwania dotyczące globalnego popytu i plany zwiększenia wydobycia w ramach OPEC+ — sojuszu państw OPEC i producentów sojuszniczych, w tym Rosji — pozostają potencjalnymi czynnikami hamującymi.

W efekcie rynek pozostaje rozdarty między dwoma sprzecznymi siłami: ryzyka podaży na Bliskim Wschodzie wspierają ceny, natomiast obawy o popyt i perspektywa dodatkowej podaży OPEC+ ograniczają dalszą zwyżkę.

Z technicznego punktu widzenia WTI przez większą część sesji handlowana była powyżej i poniżej swojej 100-godzinnej średniej kroczącej na poziomie 82,47 USD, zanim kupujący przejęli wyraźniejszą kontrolę pod koniec dnia. Następny skok wywindował cenę powyżej zeszłotygodniowego lokalnego szczytu w pobliżu 84,54 USD, a dzienne maksimum sięgnęło 84,88 USD.

Rajd wyniósł również WTI powyżej 50% zniesienia spadku od szczytu z 23 lipca do dołka z 5 sierpnia, które wypada na poziomie 83,87 USD. To wybicie wzmacnia byczy ton techniczny. Poziom połowy tego ruchu był też bliskim poziomem wsparcia.

W dalszej perspektywie 83,87 USD staje się ważnym poziomem wsparcia. Utrzymanie się powyżej tej wartości pozostawia kupujących w pełnej kontroli i otwiera drogę do dalszych wzrostów. Powrót poniżej tego poziomu odebrałby impet późno-sesyjnemu wybiciu i mógłby sprowadzić cenę z powrotem w okolice kluczowej 100-godzinnej średniej kroczącej. Poza wykresem kolejne katalizatory to nadal utkwione w martwym punkcie rozmowy USA-Iran, poziom ruchu statków przez Cieśninę Ormuz oraz tempo, w jakim planowana podaż OPEC+ faktycznie trafia na rynek.