Komisja Izby Reprezentantów ds. Sposobów i Środków zajmie się w środę 114-stronicowym pakietem podatkowym dotyczącym kryptowalut, który pomija przepis pozwalający górnikom i stakerom odroczyć opodatkowanie nagród do momentu sprzedaży tokenów.

Ustawodawstwo, Digital Asset Tax Certainty Act, H.R. 10357, zostało opublikowane w poniedziałek wraz z zawiadomieniem komisji o posiedzeniu redakcyjnym — sesji, podczas której członkowie komisji debatują i nanoszą poprawki do tekstu projektu, zanim trafi on do pełnego składu Izby. Co istotne, pakiet nie zawiera przepisu dotyczącego momentu opodatkowania nagród, znajdującego się w projekcie Tax Clarity for Mining and Staking Act przedstawiciela Mike'a Careya, zgłoszonym w czerwcu.

Ten przepis dawałby podatnikom wybór: uznać nowo utworzone tokeny za dochód w momencie otrzymania albo traktować je podobnie do dzieł własnych i płacić podatek dopiero przy sprzedaży. Bez tego przepisu nagrody z miningu i stakingu pozostają opodatkowane w momencie otrzymania lub objęcia ich pod kontrolę odbiorcy — potencjalnie zanim tokeny zostaną sprzedane za gotówkę.

Posiedzenie przypada w momencie, gdy Senat rozważa, czy kontynuować prace nad CLARITY Act, która określi, jak amerykańska Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) oraz Komisja Handlu Kontraktami Terminowymi (CFTC) podzielą nadzór nad amerykańskim rynkiem kryptowalut.

##owane przepisy dotyczą opłat, stablecoinów i wash sale

Ustawa zachowuje jednak część przepisów dotyczących miningu i stakingu. Klasyfikowałaby dochody z działalności walidatorów blockchain jako zwykły dochód, określałaby, czy dochód ten pochodzi z terytorium Stanów Zjednoczonych czy spoza nich, oraz zezwalała kwalifikującym się funduszom inwestycyjnym na staking aktywów cyfrowych bez utraty statusu trustu. Traktowanie jako zwykły dochód sytuuje nagrody walidatorów w tej samej kategorii co wynagrodzenia, a kwestia źródła dochodu ma największe znaczenie dla walidatorów działających poza Stanami Zjednoczonymi.

Pakiet zapobiegałby również uznawaniu zysków lub strat przez podatników, gdy kryptowaluty są wykorzystywane do opłacania opłat sieciowych lub transakcyjnych do wysokości 10 dolarów, dzięki czemu drobne płatności opłat same w sobie nie powodowałyby powstania opodatkowanego zysku ani straty. Przewiduje specjalne traktowanie podatkowe kwalifikujących się stablecoinów denominowanych w dolarach amerykańskich oraz pozwalałaby, aby kwalifikujące się pożyczki na aktywa cyfrowe nie były traktowane jako opodatkowana sprzedaż.

Dodatkowe przepisy przewidywałyby uproszczoną ewidencję dla szeroko handlowanych aktywów krypto, rozszerzałyby zasady wash sale i konstruktywnej sprzedaży na aktywa cyfrowe — ramy, które w przypadku papierów wartościowych blokują podatnikom możliwość rozliczenia straty ze sprzedaży przy jednoczesnym szybkim odkupieniu tego samego aktywa albo zabezpieczenia zysku bez jego uznania — oraz ustanawiałyby program dobrowolnego ujawniania informacji dla podatników chcących skorygować wcześniejsze naruszenia podatkowe dotyczące aktywów cyfrowych.

Sprzeciw branży

W czerwcu komisja rozesłała siedem projektów przepisów podatkowych dotyczących kryptowalut przed posiedzeniem w sprawie opodatkowania aktywów cyfrowych. Propozycje obejmowały stablecoiny, mining, staking oraz działania mające na celu zmniejszenie obciążenia związanego z raportowaniem podatkowym transakcji kryptowalutowych.

Wówczas Blockchain Association, Crypto Council for Innovation i Digital Chamber wezwały Kongres do uchwalenia projektu Careya w pierwotnym brzmieniu. Grupy argumentowały, że opodatkowanie nagród przed możliwością ich sprzedaży stwarza problemy z płynnością dla górników i stakerów, i sprzeciwiły się poprawce, która ograniczałaby odroczenie do pięciu lat.