Głosowanie temperatury przed zarządem Uniswap mogłoby nadać handlowi na blockchainie Arc od Circle bezpośrednie powiązanie ekonomiczne z UNI — czego uruchomienie sieci nigdy nie zapewniło. Po zatwierdzeniu i późniejszym wdrożeniu propozycja aktywowałaby opłaty protokołu dla Uniswap v2, v3 i v4 na Arc, kierując ustaloną przez zarząd część istniejących opłat za wymiany do kontraktów zaprojektowanych w celu usunięcia UNI z obiegu.

Kluczowe punkty:

• Opłaty z Arc nie spalają jeszcze UNI; powiązanie zależy od zatwierdzenia i wdrożenia pozostałych kontraktów.
• Głosowanie obejmuje Uniswap v2, v3 i v4.
• Uniswap obsłużył około 56 milionów dolarów dziennego wolumenu na Arc w tygodniu startowym.
• Tylko część protokołowa opłat mogłaby wspierać spalanie.
• Kilka adresów kontraktów opłat pozostaje nieopublikowanych.

Arc uzyskał rynki Uniswap, zanim uzyskał połączenie z UNI

Uniswap uruchomił v2, v3, v4 i UniswapX na blockchainie Arc od Circle, gdy sieć wystartowała 16 września. Arc to własny blockchain layer-1 firmy Circle, a emitowany przez nią stablecoin USDC pełni rolę zasobu gazowego sieci służącego do opłacania transakcji. Handlowcy mogli natychmiast korzystać z Uniswap poprzez aplikację internetową, portfel i API.

Wdrożenie poszerzyło dystrybucję Uniswap, ale nie uczyniło handlu na Arc ekonomicznie istotnym dla UNI. Użytkownicy nie potrzebują tokena do wymiany aktywów — funkcją UNI jest zarządzanie, pozwalające posiadaczom głosować nad decyzjami protokołu — a opłaty generowane przez te transakcje zwy należą do dostawców płynności, a nie do protokołu.

Arc było jednym z wydarzeń towarzyszących wybiciu UNI 18 września, ale premiera nie dawała handlowcom powodu do kupna tokena. Nowa propozycja zarządcza, opublikowana na forum zarządu Uniswap, dodałaby brakujące w pierwotnym wdrożeniu połączenie po stronie podaży. Po zatwierdzeniu i wdrożeniu aktywowałaby opłaty protokołu dla Uniswap v2, v3 i v4 na Arc, a ustalona przez zarząd część istniejących opłat za wymiany trafiłaby do kontraktów zbudowanych w celu wycofania UNI z obiegu.

Uniswap zdominował pierwsze dni handlu na Arc

Dane DefiLlama wykazały około 80 milionów dolarów zarejestrowanego wolumenu zdecentralizowanych giełd na Arc w ciągu 24 godzin na dzień 19 września. Uniswap odpowiadał za około 56 milionów tej kwoty: blisko 40 milionów na v4, około 15 milionów na v3 i około 1 milion na v2.

W dostępnym oknie okresu startowego DefiLlama trzy wersje zanotowały około 264 milionów z 276 milionów dolarów zarejestrowanego wolumenu DEX na Arc.

Dane te potwierdzają, że Uniswap zdominował aktywność otwarcia Arc. Nie przesądzają jednak, czy ten obrót utrzyma się po pierwszym tygodniu działania sieci. Arc działał w momencie sprawdzenia danych dopiero od trzech dni, co pozostawia zbyt mało historii, aby oddzielić powtarzający się popyt od handlu związanego z premierą, a liczby mogą się jeszcze zmieniać w miarę rozwoju aktywności okresu startowego.

Jak opłaty z Arc mogą stać się spalaniem UNI

Tylko część każdej opłaty za wymianę trafiłaby do protokołu

Propozycja nie wprowadzałaby dodatkowej opłaty ponad normalną opłatę transakcyjną Uniswap. Zamiast tego przekierowuje ustaloną przez zarząd część istniejącej opłaty od dostawców płynności do kontrolowanych przez protokół kontraktów zbiorczych. Ta opcja — często nazywana przełącznikiem opłat — istnieje w kodzie Uniswap od premiery v2 w 2020 roku, ale przez lata pozostawała nieaktywowana, a jej włączenie było jednym z najdłużej omawianych tematów w zarządzie Uniswap.

Zgodnie z opublikowaną strukturą opłat Uniswap transakcja v2 z całkowitą opłatą 0,30% może przeznaczyć 0,25% dla dostawców płynności, a 0,05% dla protokołu. V3 dzieli opłaty inaczej w zależności od poziomu opłat danej puli.

V4 wymaga odrębnej polityki, ponieważ jego pule mogą korzystać z hooków i opłat dynamicznych. Tam kontrakt polityki ustala udział protokołu dla każdej kategorii puli, a adapter stosuje regułę i przekazuje zebrane akty do TokenJar.

Według szacunków DefiLlama pule Uniswap na Arc wygenerowały około 387 000 dolarów brutto opłat za wymiany w ciągu 24 godzin. Kwota ta nie jest przychodem protokołu i nie należy jej traktować jako kwoty dostępnej do spalania UNI; łączna kwota z okresu startowego wynosząca około 1,9 miliona dolarów podlega temu samemu zastrzeżeniu. Wiarygodnego szacunku spalania nie można jeszcze obliczyć: udział protokołu nie jest aktywny, stawki różnią się między pulami, a ostateczna liczba wycofanych tokenów zależałaby również od ceny UNI w momencie uwolnienia zgromadzonych aktywów.

TokenJar nie przeprowadziłby klasycznego buybacku

Planowany system nie zaniósłby zebranych na Arc opłat na giełdę, nie kupiłby UNI i nie zniszczył nabytych tokenów. Zamiast tego aktywa gromadziłyby się w kontraktach TokenJar. Niezależni handlowcy lub automatyczne boty, zwane searcherami, mogliby przejąć te aktywa, dostarczając ilość UNI wymaganą przez kontrakt. Zachęta jest prosta: operacja się opłaca, gdy zebrane aktywa są warte więcej niż wymagane UNI plus koszty transakcyjne.

Token syntetyczny to reprezentacja UNI na Arc, więc jest to jedno spalanie ekonomiczne, a nie dwa. Jego zniszczenie pozwala jedynie uwolnić odpowiadający kanoniczny UNI na Ethereum, aby mógł zostać trwale wysłany na adres spalania — adres, którego nikt nie kontroluje i z którego tokenów nie można odzyskać.

Mechanizm ten już działa dla opłat protokołu zbieranych na innych wspieranych sieciach. Wcześniejsza propozycja opłat v4 przywołała jednodniowy rekord około 186 000 UNI spalonych w szerszym systemie.

Ekspansja na Arc nie dałaby posiadaczom UNI dywidendy, roszczenia do przychodów protokołu ani bezpośredniej wypłaty. Jej głównym bezpośrednim skutkiem byłoby usuwanie UNI z obiegu handlowego w momencie pomyślnego uwolnienia zebranych opłat.

Jak spalanie mogłoby wpłynąć na cenę UNI

Spalanie tokenów zmniejsza ilość UNI dostępną do posiadania lub sprzedaży. Jeśli popyt pozostanie bez zmian, a podaż handlowa spadnie, kupujący konkurują o mniejszą liczbę tokenów, co może wspierać wyższą cenę.

Skutki zależą od skali. Małe spanie może zostać zniwelowane przez zwykłą sprzedaż, słaby popyt lub tokeny powracające do obiegu od dotychczasowych posiadaczy, więc cena UNI mogłaby spaść nawet przy jednoczesnym usuwaniu części podaży.

Searcherzy mogą także potrzebować pozyskać UNI przed przejęciem zgromadzonych opłat z Arc, co potencjalnie dodaje popyt wokół każdej emisji. Niektórzy mogą jednak już posiadać wymagane tokeny, więc każdego spalania nie należy traktować jako równoważnego zakupu na otwartym rynku.

Więcej spalania może oznaczać mniejsze dochody dla dostawców płynności

Przejęcie opłat protokołu nie jest bezkosztowe. Każda część przekierowana do TokenJar to część, której już nie zarabiają dostawcy płynności dostarczający aktywa potrzebne do handlu.

Przejęcie większej części mogłoby zwiększyć spalanie generowane przez każdą transakcję, ale mogłoby też obniżyć zwroty dostępne dla LP. Jeśli konkurencyjne giełdy zaoferują lepsze zwroty netto, płynność może przenieść się gdzie indziej, zwiększając poślizg i czyniąc rynki Uniswap na Arc mniej atrakcyjnymi dla handlowców.

Zarząd stoi więc przed dylematem. Większy udział protokołu daje silniejsze spalanie przy tym samym wolumenie, a mniejszy udział pozostawia więcej dochodu dostawcom płynności odpowiedzialnym za utrzymanie sprawnych transakcji. Najbardziej produktywne ustawienie nie musi więc być najwyższą dostępną opłatą. Zarząd musi zdecydować, ile przychodów przekierować, nie osłabiając płynności, od której zależy przyszłe generowanie opłat.

Głosowanie temperatury nie aktywuje opłat

Obecne głosowanie Snapshot — offchainowy etap sygnalizacyjny procesu zarządzania Uniswap — trwa od 18 do 23 września. Po pomyślnym głosowaniu temperatury nadal wymagane byłoby głosowanie onchain zarządu, zanim jakiekolwiek zmiany opłat na Arc mogłyby wejść w życie.

Kontrakty automatycznego animatora rynku oraz ścieżka komunikatów zarządczych między Ethereum i Arc były już wdrożone w momencie publikacji propozycji. Adresy kilku części systemu opłat były jednak nadal oznaczone jako „TBD”. Obejmowały one TokenJar, adaptery opłat v3 i v4, kontrakt polityki v4 oraz elementy konfiguracji transferowej Wormhole (Wormhole to protokół komunikacji międzyłańcuchowej).

Autorzy propozycji oświadczyli, że pozostałe kontrakty zostaną wdrożone przed głosowaniem onchain. Ich brak w głosowaniu temperatury nie przeszkadza zarządowi w poparciu ogólnego planu, głosujący będą potrzebowali uzupełnionych adresów, zanim będą mogli ocenić finalny pakiet wykonawczy.

Na co zwrócić uwagę po głosowaniu temperatury

• Publikacja brakujących adresów kontraktów opłat.
• Zatwierdzenie finalnej propozycji onchain przez zarząd.
• Utrzymanie aktywności handlu na Arc po tygodniu startowym.
• Pozostanie płynności w dotkniętych pulach Uniswap.
• Początek gromadzenia opłat protokołu w TokenJar.
• Potwierdzenie w transakcjach Ethereum, że UNI dociera do adresu spalania.

Zarząd może zbudować rurę, ale nie może jej napełnić

Propozycja uczyniłaby Arc ekonomicznie istotnym dla UNI w sposób, jakiego pierwotne wdrożenie nie zapewniło. Połączenie pozostaje pośrednie: transakcje muszą generować opłaty, zarząd musi przejąć ich część, searcherzy muszą uwolnić zebrane aktywa, a odpowiadające im UNI musi ostatecznie trafić na adres spalania Ethereum.

Arc nie musi utrzymać całego wolumenu otwarcia, aby system funkcjonował. Potrzebuje natomiast powtarzającego się handlu i wystarczających dochodów LP, aby utrzymać konkurencyjność swoich rynków. To — a nie wynik głosowania temperatury — przesądzi, czy Arc stanie się istotnym pochłaniaczem UNI, czy jedynie kolejną siecią z działającymi kontraktami opłat.

Ten artykuł ma wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowi porady finansowej ani inwestycyjnej. Propozycje zarządcze, dane sieciowe i warunki rynkowe kryptowalut mogą szybko się zmieniać.