UniCredit analizuje potencjalne partnerstwa obejmujące przechowywanie kryptowalut, pośrednictwo, tokenizowane inwestycje oraz produkty o stałym dochodzie oparte na stablecoinach — wynika z raportu Bloomberg, który powołuje się na osoby zaznajomione ze sprawą.

W momencie publikacji bank nie potwierdził publicznie projektu. Raport Bloomberg nie wskazywał potencjalnego dostawcy, harmonogramu uruchomienia, rynku docelowego ani ostatecznego produktu. Rozmowy stanowią zatem wstępną analizę możliwej infrastruktury, a nie zapowiedź uruchomienia oferty kryptowalutowej.

Działalność UniCredit w obszarze papierów wartościowych wskazuje na możliwy model

Jeśli rozmowy zostaną potwierdzone, przypominałyby hybrydową strukturę, którą UniCredit już stosuje w działalności związanej z papierami wartościowymi. W 2025 roku bank wybrał BNP Paribas do obsługi przechowywania papierów wartościowych, a FNZ do zapewnienia technologii post-trade w części Europy. Jednocześnie UniCredit poinformował, że nadal będzie zarządzać platformą wewnętrznie i utrzyma kluczowe role operacyjne oraz cyfrowe w ramach banku.

Taki model oddziela wyspecjalizowaną infrastrukturę od elementów definiujących relację banku z klientami. W przypadku podobnego rozwiązania dotyczącego kryptowalut UniCredit mógłby zachować odpowiedzialność za pozyskiwanie klientów, projektowanie produktów, ustalanie cen i zgodność regulacyjną, podczas gdy dostawca technologii lub usług finansowych zapewniałby infrastrukturę portfeli, przechowywanie aktywów lub realizację zleceń.

Raportowane rozmowy nie dowodzą, że UniCredit zamierza zastosować dokładnie taką strukturę, ale dotychczasowa strategia banku w obszarze papierów wartościowych sprawia, że taki podział jest prawdopodobny.

Dostawca kryptowalut może pełnić kilka różnych funkcji

Termin „infrastruktura kryptowalutowa” może oznaczać kilka odrębnych usług. Dostawca technologii portfeli nie zapewnia automatycznie ochrony aktywów klientów, a firma powiernicza nie musi realizować transakcji klientów. Ostateczny podział tych obowiązków pokaże, jak blisko UniCredit chce uczestniczyć w bazowej infrastrukturze aktywów cyfrowych.

Różnica ma zarówno wymiar techniczny, jak i komercyjny. Bank może dystrybuować produkty kryptowalutowe pod własną marką, korzystając jednocześnie z systemów operacyjnych innej firmy. Przechowywanie aktywów określa, kto nimi kontroluje i zapewnia ich ochronę, realizacja zleceń decyduje o sposobie dostępu klientów do rynku, a dane transakcyjne wpływają na proces zgodności regulacyjnej.

Tokenizowany dług i stablecoiny zapewniają dodatkowy kontekst

Potwierdzone działania UniCredit w obszarze finansów cyfrowych wykraczają poza inwestycje powiązane z kryptowalutami. 8 września bank ogłosił mniejszościową inwestycję w niemiecką spółkę VC Trade, zajmującą się infrastrukturą cyfrowego długu. Było to następstwem wcześniejszego zaangażowania banku w platformę finansowania opartą na blockchainie BlockInvest oraz pierwszy we Włoszech tokenizowany minibon.

Łącznie projekty te zbliżają UniCredit do infrastruktury wykorzystywanej do emisji, rozliczania i dystrybucji cyfrowych produktów finansowych. Bank uczestniczy również w planowanym przez europejskie banki zgodnym z MiCA euro stablecoinie. Zaangażowanie to może dodać warstwę rozliczeniową i powierniczą do szerszej strategii banku w zakresie finansów cyfrowych oraz zapewnia kontekst dla raportowanych rozmów dotyczących produktów o stałym dochodzie opartych na stablecoinach.

To tło samo w sobie nie potwierdza raportu Bloomberg. Pokazuje jednak, że analiza usług przechowywania kryptowalut, pośrednictwa oraz produktów o stałym dochodzie powiązanych ze stablecoinami byłaby zgodna z dotychczasowymi działaniami UniCredit w obszarze finansów cyfrowych, a nie stanowiłaby inicjatywy rozpoczynanej od zera.

MiCA utrzyma jasno określony podział odpowiedzialności

Każde partnerstwo musiałoby być zgodne z unijnym rozporządzeniem w sprawie rynków kryptoaktywów, czyli MiCA, dotyczącym usług związanych z kryptoaktywami. Umowy dotyczące przechowywania aktywów muszą określać odpowiedzialność stron, a dostawcy muszą prowadzić rejestry umożliwiające identyfikację aktywów należących do każdego klienta.

Nawet jeśli UniCredit wyznaczyłby zewnętrznego depozytariusza lub brokera, nadal potrzebowałby jasnych umów z klientami, nadzoru nad dostawcą oraz określonego procesu identyfikacji pozycji klientów. Znaczenie miałoby również zezwolenie dostawcy. Ponieważ europejski rejestr MiCA zaczyna obejmować banki i depozytariuszy, gotowość regulacyjna prawdopodobnie będzie równie istotna jak technologia handlowa czy portfelowa.

Kolejną istotną informacją byłby zakres ewentualnego partnerstwa. UniCredit musiałby wyjaśnić, czy dostawca zajmowałby się przechowywaniem aktywów, realizacją zleceń, infrastrukturą portfeli czy kilkoma funkcjami jednocześnie. Taki podział pokazałby, czy bank przede wszystkim rozszerza dostęp klientów do produktów kryptowalutowych, czy też dąży do odegrania głębszej roli w procesach związanych z aktywami cyfrowymi, wspierających przechowywanie, handel i tokenizowane finanse.

Źródło: Coindoo